Audycja Polskiego Radia z 2010 roku. W drugiej części swojej opowieści o Irenie Sendlerowej Elżbieta Ficowska mówi o pogłębianiu się ich przyjaźni wraz z wiekiem, o niezwykłych więziach łączących Irenę Sendlerową z dziećmi, które ocaliła oraz o pomocy, jaką w dowód wdzięczności za to, co zrobiła, nieśli jej, kiedy ona w podeszłym wieku zaczęła jej potrzebować. Zwraca też uwagę na fakt, który zawsze podkreślała sama pani Irena – że nie działała w samotności – otaczał ją cały sztab ludzi, bez których tak sprawna pomoc nigdy nie byłaby możliwa. Materiał opublikowany na stronie Ninateka.pl.