INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Antoni Kruszyński  

 
 
1761 - brak danych
Biogram został opublikowany w 1970 r. w XV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kruszyński Antoni z Konopatu, h. Prawdzic (ur. 1761), generał major ziemiański woj. pomorskiego. Zapewne syn Ignacego, były porucznik pruski, kuzyn Józefa Wybickiego, wysunięty przezeń na generała ziemiańskiego na zjeździe w Świeciu 6 X 1794 r., zapewne wówczas otrzymał patent z okienkiem podpisany przez Kościuszkę. Od dnia następnego energicznie przystąpił do sformowania i wyekwipowania oddziału 300 jazdy i piechoty. W okresie odwrotu J. H. Dąbrowskiego 13 X wycofał się do Bydgoszczy i tu pozostał do 16 X, a następnego dnia był już w Ratajach pod Gostyninem i niebawem dołączył do brygady A. Madalińskiego. Niewątpliwie uczestniczył w dalszym odwrocie Dąbrowskiego, ale – w jakimś momencie nie przestrzeżony o odwrocie – stracił z nim kontakt. Władze pruskie objęły go procesem o zdradę i ukarały konfiskatą majątku; bez środków do życia znów znalazł się w wojsku pruskim. W r. 1806 zaopiekował się nim w Warszawie Wybicki, zasilił pożyczką i polecił Dąbrowskiemu, który skierował go do pomocy Amilkarowi Kosińskiemu przy organizacji wojska w Bydgoszczy. Przyjęty niechętnie, objął w Świeciu dowództwo pomorskiego pospolitego ruszenia po nowym generale ziemiańskim Jakubie Komierowskim (poległ 13 I 1807). Tu z «rycerstwem pomorskim» doczekał się Dąbrowskiego, który mianował go komendantem miasta 24 I. Prócz czynności administracyjno-porządkowych na polecenie Dąbrowskiego patrolował bieg Wisły od Nowego po Grudziądz i Chełmno. Przed 2 II mianowany komisarzem ordonatorem dywizji Dąbrowskiego, odbywał podróże dla egzekwowania żywności, znajdował się w marcu przy dywizji. Likwidacja pospolitego ruszenia pozbawiła go nadziei na zorganizowanie własnego pułku huzarów. Rozgoryczony zapewne, odsunął się od służby, zwłaszcza że traktat tylżycki gwarantował amnestię dla uczestników powstania 1807 r. Data śmierci nieznana.

 

Hübner H., Westpreussen im polnischen Aufstand 1794, „Altpreuss. Forschungen” R. 3: 1926 z. 2 s. 96–8, 104, 121; Muszyńska J., Uczestnicy insurekcji 1794 w zaborze pruskim, „Roczniki Hist.” T. 13: 1937 s. 334; Muszyńska-Zygmańska J., Wielkopolska w powstaniu kościuszkowskim, P. 1947; Skałkowski A., J. H. Dąbrowski, Cz. I, Kr. 1904; tenże, O cześć imienia polskiego, Lw. 1913; Staszewski J., Wojsko polskie na Pomorzu w r. 1807, Gd. 1958; – Arch. Wybickiego, II; Źródła wojskowe do dziejów Pomorza w czasach Księstwa Warszawskiego, Cz. I, Wyd. J. Staszewski, Tor. 1933.

Stanisław Herbst

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Loepold Kronenberg

1812-03-24 - 1878-04-05
finansista
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.