INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Janusz Korczak (właściwie Henryk Goldszmit)      Henryk Goldszmit

Janusz Korczak (właściwie Henryk Goldszmit)  

 
 
ok. 1879 - 1942
Biogram został opublikowany w latach 1959-1960 w VIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
Biogram naukowy jest dostępny wyłącznie w drukowanej wersji PSB. Zapraszamy do zapoznania się z innymi dostępnymi materiałami.
 
 
 

  

 
 
Biogram naukowy jest dostępny wyłącznie w drukowanej wersji PSB. Zapraszamy do zapoznania się z innymi dostępnymi materiałami.

Kalendarium

1878

22 VII

rodzi się w spolonizowanej rodzinie, jego pradziad był szklarzem, dziadek lekarzem, a ojciec, Józef Goldszmit, znanym warszawskim adwokatem, matka  Cecylii z domu Gębicka
1886

rozpoczyna  naukę w szkole początkowej Augustyna Szmurły przy ulicy Freta
1891

uczęszcza do Gimnazjum Praskiego przy ulicy Brukowej, róg Namiestnikowskiej, w którym nauka odbywa się w języku rosyjskim, uczy się przeciętnie, raz nawet powtarza klasę
1896

jeszcze w czasach gimnazjalnych,  debiutuje w tygodniku humorystyczno-satyrycznym „Kolce”, jako autor humoreski „Węzeł gordyjski”, dotyczącej wychowania dzieci., współpracuje aż do 1904 roku
1898

bierze udział w konkursie literackim im. Ignacego Paderewskiego dramat „Którędy?”, który pisze pod pseudonimem „Janasz Korczak”, zaczerpniętym z tytułu powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego
zdaje maturę i zapisuje się na Wydział Lekarski Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, studiuje sześć lat, bo pierwszy rok powtarza  
1899

jedzie do Szwajcarii, aby dokładnie zapoznać się z myślą i działalnością Johanna Heinricha Pestalozziego, twórcy nowożytnego systemu i metody nauczania początkowego, zwanego ojcem szkoły ludowej
1900

zostaje słuchaczem tajnego „Uniwersytetu Latającego”
1901

w czasie studiów powstaje jego pierwsza powieść „Dzieci ulicy”
1902

rozpoczyna działalność w „Towarzystwie Czytelni Bezpłatnych”
1904

jest zatrudniony jako wychowawca dzieci żydowskich w ośrodku wakacyjnym „Michałówka”, pracuje też tam w 1907 roku
nawiązuje współpracę z tygodnikiem „Głos”, zajmującym się problematyką naukowo – literacką oraz społeczno – polityczną, publikuje w nim artykuły poświęcone dzieciom zaniedbanym i zdeprawowanym, a także reformie nauczania i wychowania
1905

czerwiec

pracuje jako wychowawca podczas kolonii dla chłopców chrześcijańskich w „Wilhelmówce”
zostaje powołany do armii rosyjskiej w wojnie rosyjsko-japońskiej i wyjeżdża na Daleki Wschód, gdzie jako lekarz służy w pociągu sanitarnym

23 III

otrzymuje dyplom lekarza i podejmuje pracę w żydowskim Szpitalu dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów przy ulicy Śliskiej 51, leczy tam bezpłatnie
1906

marzec

wraca do Warszawy, ukazuje się jego powieść „Dziecko salonu”, krytykująca mieszczańskie metody wychowawcze, przyniosła mu rozgłos i uznanie
1907

wyjeżdża do Berlina  w celu pogłębienia swojej wiedzy i praktyki w dziedzinie pediatrii
1909

jedzie do Paryża i bierze udział w wykładach z pediatrii i pedagogiki, ogląda szpitale dziecięce i zakłady zajmujące się terapią i edukacją najmłodszych 
1910

dzięki zdobyciu doświadczenia w pracy pedagogicznej na koloniach w 1905 roku wydaje „Mośki, Joski, Srule” oraz piszę „Józki, Jaśki i Franki”, którą wyda rok później
1911

przebywa w Londynie, zwiedza placówki oświatowo – wychowawcze
1912

zostaje współzałożycielem i dyrektorem Domu Sierot dla dzieci żydowskich wybudowanego u zbiegu ulic Krochmalnej i Karolkowej, razem ze Stefanią Wilczyńską, pełniącą funkcję naczelnej wychowawczyni, pracują bez wynagrodzenia, jednocześnie odchodzi ze Szpitala
1914

zostaje powołany do wojska rosyjskiego i służy jako ordynator polowy szpitala wojskowego na Ukrainie
1917

przyjeżdża do Kijowa i podejmuje pracę lekarza pediatry w przytułkach dla dzieci ukraińskich oraz psychologa w polskim przedszkolu, poznaje Marię (Marynę) Falską, z którą później współpracuje
1918

czerwiec

wraca do Polski
1919

współtworzy w Pruszkowie wraz z Marią Falską „Nasz Dom”, placówkę przeznaczoną dla dzieci polskich

01 VI

zostaje awansowany do stopnia majora rezerwy w korpusie sanitarnym lekarzy ze starszeństwem,  pełni służbę lekarską w czasie wojny polsko-bolszewickiej w Wojsku Polskim w zmilitaryzowanych szpitalach w Łodzi, Szpitalu Ujazdowskim i na Kamionku w Warszawie
1920

zaraża się tyfusem, w domu opiekuje się nim matka, która sama zapada na tyfus i umiera
ukazuje się jego najważniejsza praca pedagogiczna „Jak kochać dzieci”
1921

realizuje swój plan koloni letnich dla dzieci z Domu Sierot, Towarzystwo „Pomoc dla Sierot” otrzymuje w darze ziemie z budynkami w gminie Wawer, powstaje kolonia zwana „Różyczką”
1923

publikuje „Króla Maciusia I”
jako oficer rezerwowy zostaje na rok przydzielony do 1 Batalionu Sanitarnego w garnizonie Warszawa
1926

09 X

zakłada pierwsze i jedyne czasopismo dla dzieci i młodzieży „Mały Przegląd”, które będzie się ukazywać do 1939 roku
1929

prowadzi na zlecenie Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej cykl wykładów pt. „Społeczeństwo dziecięce”
1932

wyprowadza się z domu sierot i mieszka z siostrą, wtedy też pracuje jako biegły sądowy w sprawach dzieci przy Sądzie Okręgowym oraz referent pism zagranicznych dla Kasy Chorych
1934

jedzie do Palestyny, odwiedza przyjaciół, byłych współpracowników i wychowanków, powraca tam w 1936 roku
1935

rozpoczyna współpracę z Polskim Radiem, w którym pod pseudonimem „Stary Doktor” prowadzi oryginalne w formie i treści pogadanki dla dzieci, pisze też dla czasopism m.in. „Robotnik”, „Opieka Społeczna”, również tych wydawanymi w języku hebrajskim
1937

zostaje odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury
1942

18 VII

wybiera tekst, który jak mówi, ma przygotować dzieci do godnej i świadomej śmierci, dlatego w Domu Sierot odbywa się przedstawienie sztuki Rabindranatha Tagore „Poczta”, jest przygotowane i odegrane przez dzieci

22 VII

władze niemieckie rozpoczynają akcję likwidacji warszawskiego getta

05 VIII

wraz z wieloletnią współpracowniczką Stefanią Wilczyńską i swoimi wychowankami z Domu Sierot zostają doprowadzeni na Umschlagplataz, skąd zostają wywiezieni do obozu zagłady w Treblince

07 VIII

ginie w Treblince
1947

20 VI

zostaje odznaczony pośmiertnie „za wybitne zasługi na polu opieki nad dzieckiem” Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Jerzy Turowicz

1912-12-10 - 1999-01-27
dziennikarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Adam Schwarz

1878-12-07 - 1934-06-01
leśnik
 

Roger Sławski

1871-03-24 - 1963-10-13
inżynier architekt
 

Fryderyk Papée

1856-04-04 - 1940-10-20
historyk
 

Artur Klemens Socha

1896-11-23 - 1943-07-14
aktor teatralny
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.