INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Jan Maliński (Jeło-Maliński) h.Pietyrog  

 
 
ok. 1690 - 1751
Biogram został opublikowany w 1974 r. w XIX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.

Maliński (Jeło – Maliński) Jan h. Pietyrog (ok. 1690–1751), marszałek konfederacji łęczyckiej w l. 1716 i 1734, podkomorzy łęczycki, poseł na sejmy. Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny wołyńskiej. Był synem Aleksandra, cześnika wołyńskiego (zm. ok. 1711), i Teresy Ledóchowskiej (żyjącej jeszcze w r. 1727), siostry Stanisława (zob.), marszałka generalnego konfederacji tarnogrodzkiej, bratem Stefana (zob.). Z działów rodzinnych przeprowadzonych w r. 1711 otrzymał w pow. brzezińskim klucz strykowski z miasteczkiem Stryków, dla którego wyrobił w r. 1744 przywilej na targi i jarmarki. Dn. 22 X 1715 był marszałkiem sejmiku łęczyckiego, a 8 VI 1716 został marszałkiem łęczyckim w konfederacji tarnogrodzkiej i przez kilka miesięcy prowadził partyzantkę przeciwko Sasom. Dn. 15 III 1717 sejmik łęczycki wysłał go w poselstwie do prymasa Stanisława Szembeka. W r. 1720 występował jako cześnik wołyński, a w r. 1732 jako chorąży gostyński. W r. 1733 był posłem na sejm konwokacyjny z ziemi gostyńskiej, a następnie posłem i rotmistrzem duktowym tej ziemi na sejmie elekcyjnym. Z woj. rawskim podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego. W r. 1734 został marszałkiem konfederacji łęczyckiej, która opowiedziała się przeciwko Augustowi III.
Dn. 8 IX 1734, razem z kilku marszałkami (Palęckim – wielkopolskim, Janem Walewskim – sieradzkim, Józefem Załuskim – rawskim), wydał M. w Piotrkowie manifest, w którym wzywał dalsze województwa do wiązania się przy królu rodaku. Manifest ten był wzorem dla wielu konfederacji kor. M. występuje jako członek generalności dzikowskiej w akcie „Konfederacji generalnej stanów koronnych na walnym zjeździe w Dzikowie… postanowionej” (5 XI 1734). Posłował z woj. łęczyckiego na sejm pacyfikacyjny w r. 1736. W r. 1738, pogodzony z Sasem, otrzymał urząd podkomorzego łęczyckiego. W r. 1740 posłował z woj. łęczyckiego na sejm warszawski. Wchodził wówczas w skład deputacji do spraw Skarbu Kor. Na sesji prowincjonalnej wielkopolskiej proponował ustalenie «kwarty sprawiedliwej» ze starostw, zachowanie proporcji w płaceniu cła generalnego przez szlachtę zamożną w stosunku do biedniejszej, powierzanie ustalania wysokości podatku czopowego komisarzom z cudzego województwa. Na sesjach plenarnych, wskutek opozycji posłów ukrainnych, domagał się zawiązania sejmu w konfederację, «aby tak prędzej przyjść się mogło do ustanowienia aukcji wojska i obmyślenia onemu zapłaty». W r. 1744 był marszałkiem sejmiku łęczyckiego i wybrany na nim został posłem na sejm grodzieński. Jako stronnik dworski łagodził wystąpienia opozycji i w ostatnim dniu obrad skłonił Lubomirskich do odstąpienia od swych uporczywych żądań przeciągających sesje, ale sejmu tym nie uratował. Na sejmie 1746 r. jako poseł łęczycki został z prowincji wielkopolskiej deputatem do konstytucji. M. zmarł w r. 1751.
Z małżeństwa z Ludwiką z Leszczyńskich (zm. ok. 1749), wojewodzianką łęczycką, wdową po Damianie Garczyńskim, chorążym poznańskim, nie zostawił potomstwa. Schedą po nim podzielili się: brat Stefan oraz bratankowie Aleksander i Stanisław, synowie Antoniego, cześnika wołyńskiego, najstarszego brata M-ego.

Boniecki, XIV 66; Uruski; Słow. Geogr.; – Skibiński M., Europa a Polska, Kr. 1912–3 I–II; – Akta grodz. i ziem., XXIII; Diariusze sejmowe z w. XVIII, Wyd. W. Konopczyński, W. 1912 II; Elektorowie; Otwinowski E., Pamiętniki do panowania Augusta III, Wyd. E. Raczyński, P. 1838 s. 299; Teka Podoskiego, IV 586, 592, 612–3, 651, 708, 733, 784; Vol. leg., VI 299; – Arch. Państw. w Ł.: Arch. Rzewuskich z Bratoszewic nr 3 i 4; Zakł. Dok. IH PAN w Kr.: Teki Pawińskego, Lauda Łęczyckie.
                                                                                                                                                                                                                             Wacław Szczygielski


 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Maliński (Jeło – Maliński) Jan h. Pietyrog (ok. 1690–1751), marszałek konfederacji łęczyckiej w l. 1716 i 1734, podkomorzy łęczycki, poseł na sejmy. Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny wołyńskiej. Był synem Aleksandra, cześnika wołyńskiego (zm. ok. 1711), i Teresy Ledóchowskiej (żyjącej jeszcze w r. 1727), siostry Stanisława (zob.), marszałka generalnego konfederacji tarnogrodzkiej, bratem Stefana (zob.). Z działów rodzinnych przeprowadzonych w r. 1711 otrzymał w pow. brzezińskim klucz strykowski z miasteczkiem Stryków, dla którego wyrobił w r. 1744 przywilej na targi i jarmarki. Dn. 22 X 1715 był marszałkiem sejmiku łęczyckiego, a 8 VI 1716 został marszałkiem łęczyckim w konfederacji tarnogrodzkiej i przez kilka miesięcy prowadził partyzantkę przeciwko Sasom. Dn. 15 III 1717 sejmik łęczycki wysłał go w poselstwie do prymasa Stanisława Szembeka. W r. 1720 występował jako cześnik wołyński, a w r. 1732 jako chorąży gostyński. W r. 1733 był posłem na sejm konwokacyjny z ziemi gostyńskiej, a następnie posłem i rotmistrzem duktowym tej ziemi na sejmie elekcyjnym. Z woj. rawskim podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego. W r. 1734 został marszałkiem konfederacji łęczyckiej, która opowiedziała się przeciwko Augustowi III.
Dn. 8 IX 1734, razem z kilku marszałkami (Palęckim – wielkopolskim, Janem Walewskim – sieradzkim, Józefem Załuskim – rawskim), wydał M. w Piotrkowie manifest, w którym wzywał dalsze województwa do wiązania się przy królu rodaku. Manifest ten był wzorem dla wielu konfederacji kor. M. występuje jako członek generalności dzikowskiej w akcie „Konfederacji generalnej stanów koronnych na walnym zjeździe w Dzikowie… postanowionej” (5 XI 1734). Posłował z woj. łęczyckiego na sejm pacyfikacyjny w r. 1736. W r. 1738, pogodzony z Sasem, otrzymał urząd podkomorzego łęczyckiego. W r. 1740 posłował z woj. łęczyckiego na sejm warszawski. Wchodził wówczas w skład deputacji do spraw Skarbu Kor. Na sesji prowincjonalnej wielkopolskiej proponował ustalenie «kwarty sprawiedliwej» ze starostw, zachowanie proporcji w płaceniu cła generalnego przez szlachtę zamożną w stosunku do biedniejszej, powierzanie ustalania wysokości podatku czopowego komisarzom z cudzego województwa. Na sesjach plenarnych, wskutek opozycji posłów ukrainnych, domagał się zawiązania sejmu w konfederację, «aby tak prędzej przyjść się mogło do ustanowienia aukcji wojska i obmyślenia onemu zapłaty». W r. 1744 był marszałkiem sejmiku łęczyckiego i wybrany na nim został posłem na sejm grodzieński. Jako stronnik dworski łagodził wystąpienia opozycji i w ostatnim dniu obrad skłonił Lubomirskich do odstąpienia od swych uporczywych żądań przeciągających sesje, ale sejmu tym nie uratował. Na sejmie 1746 r. jako poseł łęczycki został z prowincji wielkopolskiej deputatem do konstytucji. M. zmarł w r. 1751.
Z małżeństwa z Ludwiką z Leszczyńskich (zm. ok. 1749), wojewodzianką łęczycką, wdową po Damianie Garczyńskim, chorążym poznańskim, nie zostawił potomstwa. Schedą po nim podzielili się: brat Stefan oraz bratankowie Aleksander i Stanisław, synowie Antoniego, cześnika wołyńskiego, najstarszego brata M-ego.

Boniecki, XIV 66; Uruski; Słow. Geogr.; – Skibiński M., Europa a Polska, Kr. 1912–3 I–II; – Akta grodz. i ziem., XXIII; Diariusze sejmowe z w. XVIII, Wyd. W. Konopczyński, W. 1912 II; Elektorowie; Otwinowski E., Pamiętniki do panowania Augusta III, Wyd. E. Raczyński, P. 1838 s. 299; Teka Podoskiego, IV 586, 592, 612–3, 651, 708, 733, 784; Vol. leg., VI 299; – Arch. Państw. w Ł.: Arch. Rzewuskich z Bratoszewic nr 3 i 4; Zakł. Dok. IH PAN w Kr.: Teki Pawińskego, Lauda Łęczyckie.
                                                                                                                                                                                                                             Wacław Szczygielski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.