INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Stanisław Adam Sośnicki     

Stanisław Adam Sośnicki  

 
 
1896-09-12 - 1962-07-02
Biogram został opublikowany w latach 2000-2001 w XL tomie Polskiego Słownika Biograficznego.

Kliknij, aby edytować tekst...

 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Sośnicki Stanisław Adam (1896–1962), lekkoatleta, sędzia i działacz sportowy, oficer WP, dyplomata. Ur. 12 IX w Warszawie, był synem Adama, urzędnika kolejowego, i Marii z domu Zduńczyk.

W l. 1907–15 uczył się S. w Szkole Filologicznej Wojciecha Górskiego w Warszawie. Zetknął się wówczas ze sportem – w l. 1913–14 należał do klubu «Czarni» we Lwowie i na odbywających się tam w lipcu 1914 zawodach uzyskał w trójskoku 13,06 m – jeden z najlepszych wyników na ziemiach polskich w tym czasie. W r. 1915 złożył egzamin dojrzałości. W r. 1918 podjął studia na Wydz. Budownictwa Maszyn Politechn. Warszawskiej, kontynuując jednocześnie działalność sportową w barwach stołecznej «Korony» (1918–19). Nie kończąc studiów politechnicznych, wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy (Baon Szkolenia Saperów Kolejowych) w Krakowie (19 II – 1 VII 1919) i po uzyskaniu stopnia podporucznika rozpoczął służbę w Min. Spraw Wojskowych (MSWojsk.), m.in. w Dep. Obrony Kraju (do r. 1923) i w Dep. Inżynieryjno-Saperskim (1923–30). W l. 1922–6 studiował w Akad. Nauk Politycznych.

Równolegle rozwijała się kariera sportowa S-ego. Jako zawodnik warszawskich klubów «Polonii» (1920–4) i Akademickiego Związku Sportowego (AZS, 1925), zwany popularnie «Kucharzem», ustanowił kilkanaście rekordów Polski w następujących konkurencjach: skok w dal 6,39 m (Lwów 1919), 6,45 m (Warszawa 1921), sztafeta 4x100 m – 48,2 sek. (Lwów 1920), 47,4 sek. (Warszawa 1921), 46,7 sek. (Warszawa 1922), 46,4 sek. (Warszawa 1923), sztafeta szwedzka – 2.08,8 min. (Warszawa 1922), sztafeta olimpijska – 3.48,6 min. (Lwów 1922), 3.36,2 min. (Warszawa 1925). Podczas I Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski we Lwowie w r. 1920 zdobył siedem medali, w tym sześć złotych i został uznany za najlepszego zawodnika imprezy. Ogółem podczas czterech startów w mistrzostwach kraju (1920–3) otrzymał jedenaście złotych medali w konkurencjach olimpijskich: 100 m – 1920, 1921; 200 m – 1921; 4x 100 m – 1920, 1923; skok w dal – 1920, 1921; trójskok – 1920, 1922 oraz dwa złote w konkurencjach nietypowych: skok w dal z miejsca, skok wzwyż z miejsca – 1920. Był ponadto pięciokrotnym wicemistrzem: 100 m – 1922, 1923; skok w dal – 1922; skok w dal z miejsca – 1921; skok wzwyż – 1920. S. należał do lekkoatletów bardzo wszechstronnych, o czym świadczą jego rekordy życiowe: 60 m – 7,2 sek. (1923), 100 m – 11,2 sek. (1922), 200 m – 24,0 sek. (1921), skok w dal – 6,62 m (1924), skok w dal z miejsca – 2,88 m (1922), skok wzwyż1,5 m (1920), skok wzwyż z miejsca – 1,275 m (1922), trójskok – 13,06 m (1914). W l. 1922–3 podjął próbę tworzenia pionierskiej w skali kraju sekcji kobiet w warszawskiej «Polonii». W r. 1924 wziął udział w VIII Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu, gdzie jednak wypadł poniżej oczekiwań i odpadł w przedbiegach na 100 m (11,6 sek.) oraz w eliminacjach skoku w dal (5,67 m). W r.n. zakończył karierę sportową i w l.n. działał tylko jako sędzia sportowy oraz członek zarządu Związku Polskich Związków Sportowych (1931–4).

W r. 1931 (luty–listopad) uzupełnił S. wykształcenie w Studium Anglii Współczesnej na University of Cambridge, początkowo nadal jako pracownik MS Wojsk. Dn. 1 VI t.r. został oddany do dyspozycji Min. Spraw Zagranicznych (MSZ), gdzie otrzymał stanowisko kierownika Referatu Orderów w Protokole Dyplomatycznym w randze radcy ministerialnego. W lutym 1933 przeniesiono go na krótko do Referatu Politycznego w Wydz. Prasowym Dep. Polityczno-Ekonomicznego, już w kwietniu otrzymał nominację na kierownika Konsulatu RP w Kijowie. Od sierpnia 1934 do października 1936 pełnił analogiczną funkcję w Charkowie. Ze stanowisk tych przesyłał raporty dotyczące masowego głodu na Ukrainie, prześladowań religijnych ludności polskiej – w tej sprawie podejmował interwencję u władz sowieckich – wreszcie deportacji Polaków do Kazachstanu w r. 1936. Po powrocie do centrali przeszedł 31 XII t.r. w stan nieczynny. Dn. 1 VII 1937 otrzymał nominację na naczelnika Wydz. w Min. Opieki Społecznej.

Dn. 20 VIII 1939 został S. mianowany dowódcą grupy Front 14 na Froncie Pomorskim. W kampanii wrześniowej przeszedł szlak bojowy od Bydgoszczy, poprzez bitwę nad Bzurą, aż do obrony Warszawy. Od października t.r. do stycznia 1945 przebywał w obozach jenieckich początkowo w Lubece, a od r. 1942 w Woldenbergu (oflag II C), gdzie prowadził wykłady w ramach sekcji Przodowników i Instruktorów. W obozie współorganizował i brał udział w zawodach lekkoatletycznych i igrzyskach paraolimpijskich rozegranych na przełomie lipca i sierpnia 1944.

Po wyzwoleniu obozu S. wrócił do kraju i podjął służbę wojskową w randze kapitana. Od 23 III 1945 był w Głównym Zarządzie Polityczno-Wychowawczym WP w Łodzi zastępcą redaktora naczelnego gazety „Polska Zbrojna”. Uczestniczył (1–28 IX t.r.) w rokowaniach z międzyaliancką komisją w Berlinie. Następnie pracował w Min. Spraw Zagranicznych. Był m.in. kierownikiem Wydz. Amerykańskiego (28 XI 1945 – 1 VII 1946) i radcą ambasady w Ankarze (do 31 I 1948). Zwolniony z tego resortu, został 30 XII 1950 przeniesiony do rezerwy w stopniu podpułkownika. W l. 1948–53 pracował jako dyrektor administracyjny w Centrali Przemysłu Drzewnego, a następnie jako kierownik gabinetu projektów w Biurze Studiów i Projektów oraz Studiów Typowych Budownictwa Przemysłowego w Warszawie, skąd przeszedł na emeryturę. Po wojnie powrócił do działalności w sporcie: był w l. 1949–51 członkiem Zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, zaś w l. 1957–9 prezesem Koła Seniorów AZS w Warszawie. Jako sędzia klasy państwowej współorganizował i sędziował zawody lekkoatletyczne. Zmarł 2 VII 1962 w Warszawie. S. był odznaczony Orderem Polonia Restituta, Krzyżem Virtuti Militari, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Legii Honorowej V kl., belgijskim orderem Korony III kl., orderem Korony Rumuńskiej IV i III kl., portugalskim Orderem Chrystusa, jugosłowiańskim orderem Św. Sawy II kl., a także orderami Japonii, Węgier, Afganistanu i Łotwy.

W małżeństwie z Janiną Bronisławą z Gałczyńskich miał S. córkę Krystynę (ur. 1936).

 

Roczn. oficerski, W. 1923, 1924, 1928; Roczn. służby zagranicznej RP, W. 1932, 1933, 1937; – Bohatkiewicz J., Oflag II Woldenberg, W. 1971; Głuszek Z., Polscy olimpijczycy 1924–1976, W. 1980; Iwanow M., Pierwszy naród ukarany. Polacy w Związku Radzieckim 1921–1939, W.–Wr. 1991; Kotowicz F., Ocalić od zapomnienia. Olimpiada w obozie, W. 1980; Kurzyński H., Pietkiewicz S., Rynkowski M., Od Adamczaka do Zasłony, W. 1986; Lekkoatletyka w Polsce 1919–1994, Red. B. Woltmann, W. 1994; 75 lat warszawskiej lekkoatletyki, W. 1996 s. 7, 11–13, 63 (błędnie Sosiński), 66; Sieniarski S., Kolejowy Klub Sportowy „Polonia”. 70 lat Czarnych Koszul, W. 1984 s. 31 (fot. zbiorowa, s. 29); – „Lekkoatletyka” 1969 nr 4–6 (fot.); „Stolica” 1962 nr 29; „Tyg. Powsz.” 1962 nr 30; – Arch. Min. Spraw Zagranicznych w W.: Teczka osobowa S-ego; Arch. Muz. Sportu i Turystyki w W.: rkp. 5 (T. Jakubowski, Mater. ilustracyjne z l. 1918–39); CAW: Teczka personalna S-ego.

Tomasz T. Jurek

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
biogramy.pl

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Władysław Forbert

1915-05-26 - 2001-02-07
operator filmowy
 

Władysław Stesłowicz

1867-06-09 - I połowa 1940
prawnik
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Witold Rumbowicz

1882-06-05 - 1945-04-18
konstruktor lotniczy
 

Artur Walenty Hausner

1869-11-11 - 1941-09-16
polityk
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.