INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Tadeusz Łychowski (Bornstein)  

 
 
1900-11-03 - 1967-07-03
 
Biogram został opublikowany w 1973 r. w XVIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Łychowski (pierwotne nazwisko Bornstein) Tadeusz, krypt. ł, Ł, dr Ł., Ł. T., dr T. Ł., T. Ł. (1900–1967), ekonomista. Ur. 3 XI w Warszawie, był synem lekarza Maurycego Bornsteina i Melanii z Bergsonów Łychowskiej (zob.). Ł. w r. 1911 ukończył szkołę powszechną. Następnie podjął naukę w Gimnazjum Filologicznym im. E. Konopczyńskiego w Warszawie, które ukończył w r. 1917. Już w gimnazjum (od listopada 1915) należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. Po zdaniu matury zaczął studia na Wydziale Prawa Uniw. Warsz., ale zaliczył tylko 2 semestry, gdyż w grudniu 1918 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W armii służył do r. 1920 (używał wówczas nazwiska Bornstein-Łychowski). W r. akad. 1920/1 kontynuował studia na Wydziale Prawa UJ. Absolutorium uzyskał 3 IV 1922. W dn. 19 I 1921 na mocy ustawy «w przedmiocie uznania nazwisk przybranych podczas służby wojskowej» uzyskał zgodę, na używanie nazwiska Łychowski. W l. 1921–4 był zatrudniony w randze porucznika w Sztabie Generalnym jako tłumacz dla zagranicznych misji wojskowych. Wówczas też opublikował swą pierwszą książkę, pt. Turcja. Rys stosunków geograficznych, gospodarczych, politycznych i wojskowych (W. 1924).
W l. 1925–7 Ł. pracował w charakterze bezpłatnego aplikanta w Sądzie Apelacyjnym, a zarobkował jako publicysta gospodarczy związany przede wszystkim z „Agencją Wschodnią”. Równocześnie w l. 1922–8 złożył na UJ wymagane rygoroza doktorskie i 3 I 1928 uzyskał stopień doktora praw. W dn. 10 I 1928 podjął pracę w Wydziale Polityki Handlowej i Traktatów Min. Przemysłu i Handlu (MPiH). W l. 1928–9 zajmował stanowisko referendarza, od 1 I 1930 radcy ministerialnego, w l. 1934–6 zastępcy naczelnika Wydziału Polityki Handlowej i Traktatów, a od r. 1937 do wojny naczelnika tego wydziału. Z ramienia MPiH brał udział (często jako przewodniczący) w kilkudziesięciu rokowaniach handlowych oraz w licznych konferencjach międzynarodowych (m. in. w sesjach organów Ligi Narodów). Równocześnie od r. 1928 dużo publikował. Bibliografia prac Ł-ego ogłoszonych do września 1939 obejmowała przeszło 200 pozycji artykułowych. Koncentrowały się one głównie wokół problematyki międzynarodowych stosunków gospodarczych, roli w nich Polski, zagadnień celnych, finansowych, handlu zagranicznego, a ogłaszane były na łamach „Przemysłu i Handlu”, „Polski Gospodarczej”, „Przeglądu Gospodarzego”, „Gospodarki Narodowej”. Ł. szczególnie blisko związany był z „Gospodarką Narodową” (należał do komitetu redakcyjnego tego pisma) i ludźmi grupującymi się wokół niej w Klubie Gospodarki Narodowej.
We wrześniu 1939 Ł., wraz z ekipą kierowniczą MPiH, wyjechał do Rumunii. W październiku t. r. znalazł się we Francji, gdzie wstąpił do armii polskiej. Choroba uniemożliwiła mu jednak służbę wojskową, w związku z czym w czerwcu 1940 został zdemobilizowany. Po klęsce Francji wyjechał do Portugalii. Utrzymywał się tam z tłumaczeń. W czerwcu 1941 rząd Sikorskiego wezwał Ł-ego do Londynu. Podjął pracę w Min. Skarbu, a od r. 1942 został dyrektorem departamentu ekonomicznego Min. Przemysłu, Handlu i Żeglugi. Z tego tytułu brał udział m. in. w rokowaniach o utworzenie Międzynarodowej Organizacji Wyżywienia i Rolnictwa (FAO – Food and Agriculture Organization), o utworzenie Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Pomocy i Odbudowy (UNRRA – United Nations Relief and Rehabilitation Administration), o uzyskanie przez Polskę pożyczek amerykańskich. Dn. 9 III 1944 Ł. został członkiem tzw. komisji do opracowania tez i wytycznych polskiej polityki społeczno-gospodarczej w okresie pierwszych 6 miesięcy po wyzwoleniu kraju. Ogłosił też kilka artykułów na łamach wydawanego w Londynie „Ekonomisty Polskiego”, wchodził również w skład komitetu redakcyjnego tego pisma.
Jesienią 1945 r. Ł. powrócił do Polski. Został doradcą traktatowym w Min. Żeglugi i Handlu Zagranicznego. W sierpniu 1947 mianowano go dyrektorem departamentu ekonomicznego Min. Spraw. Zagran. (MSZ), z tytułem ministra pełnomocnego. Od r. 1945 brał udział w wielu konferencjach i rokowaniach międzynarodowych (m. in. w paryskiej konferencji pokojowej w r. 1946, obradach Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, Rady Społeczno-Gospodarczej ONZ). W dn. 15 IX 1949 Ł. został przeniesiony do Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (PISM) na stanowisko doradcy naukowego. Równocześnie w r. 1950 został wykładowcą na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Służby Zagranicznej (SGSZ). W r. 1951 objął tam, jako zastępca profesora, kierownictwo katedry ekonomiki handlu zagranicznego. W r. 1954, wraz z całym Wydziałem, został przeniesiony do Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (SGPS), gdzie pracował na pół etacie. Podjął też wykłady na SGSZ, Uniw. Warsz. i w Instytucie Nauk Społecznych. W czerwcu t. r. uzyskał tytuł profesora nadzwycz.
W dn. 1 X 1957 przeszedł Ł. z SGPS na Wydział Ekonomiczny Uniw. Warsz., obejmując tam kierownictwo katedry międzynarodowych stosunków gospodarczych. Nie podjął jednak wykładów, gdyż został mianowany radcą ekonomicznym z tytułem ministra pełnomocnego przy Ambasadzie PRL w Waszyngtonie. Prowadził tam liczne rokowania gospodarcze, dotyczące m. in. uzyskania kredytów amerykańskich dla Polski. Jednocześnie był delegatem Polski w Komitecie Ekonomicznym Zgromadzenia Ogólnego ONZ i w Radzie Społeczno-Gospodarczej. W lutym 1963 powrócił do kraju i ponownie objął kierownictwo katedry na Uniwersytecie. Został też mianowany doradcą do spraw ekonomicznych ministra spraw zagranicznych oraz członkiem Rady Naukowej PISM. Z tego tytułu brał, jako przedstawiciel Polski, udział w licznych międzynarodowych konferencjach (m. in. był członkiem delegacji polskiej na kolejne sesje Rady Handlu i Rozwoju ONZ, brał udział w pracach FAO).
Ł. był jednym z najwybitniejszych polskich znawców międzynarodowych stosunków gospodarczych. Od r. 1948 znów dużo publikował z tego zakresu. Obok licznych artykułów, wydał kilka książek, skryptów i broszur. Do najważniejszych należały: Międzypaństwowe umowy gospodarcze (W. 1951, wyd. 2 W. 1959, wyd. 3. W. 1968), Powojenna ekspansja finansowa Stanów Zjednoczonych (W. 1951, tłum. czeskie Praha 1952), Organizacje międzynarodowe (W. 1954, razem z J. Suchym), Zagadnienie obrotu międzynarodowego (W. 1954), Stosunki ekonomiczne między krajami o różnych ustrojach (W. 1957), Współczesne przemiany w gospodarce światowej (W. 1968). Działał też aktywnie w Polskim Tow. Ekonomicznym, w którym kierował pracami sekcji międzynarodowych stosunków gospodarczych. Posiadał liczne odznaczenia, m. in. Krzyż Niepodległości, dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, francuską Legię Honorową 5 kl., złotą odznakę Polskiego Tow. Ekonomicznego. Ł. był człowiekiem dużej kultury osobistej o wszechstronnych zainteresowaniach. Pisał nawet teksty kabaretowe w okresie międzywojennym. Ł. zmarł 3 VII 1967, został pochowany na Powązkach wojskowych w Warszawie. Był żonaty z wdową po malarzu Brunonie Lechowskim. Dzieci nie miał.

Bibliografia publikacji pracowników naukowych SGPS w okresie XX-lecia PRL, W. 1965 II; Łoza, Czy wiesz, kto to jest?; Who’s Who in Central and East-Europe 1935/36, Zurich 1937 (tu błędnie nazwisko: Łychnowski); – Kamecki Z., Sołdaczuk J., Profesor dr T. Ł., „Ekonomista” 1967 s. 1131–3; Madajczyk Cz., Sprawa reformy rolnej w Polsce 1939–1944, W. 1961; T. Ł., „Sprawy Międzynarodowe” 1967 nr 10 s. 114–6 (fot.); T. Ł., „Życie Gosp.” 1967 nr 29 s. 6 (fot.); – Ivánka A., Wspomnienia skarbowca 1927–1945, W. 1964; – „Stolica” 1967 nr 30 s. 10; „Trybuna Ludu” 1967 nr 184, 185; „Tyg. Powsz.” 1967 nr 44 s. 4; „Życie Warsz.” 1967 nr 158–60, 162; – AAN: Prezydium Rady Ministrów: Karty ewidencyjne pracowników MPiH; Arch. UJ: S. II 523, S. II 643, W. F. II 292; Uniw. Warsz.: Składnica Akt (teczka personalna Ł-ego, fot.); – Życiorys Ł-ego udostępniony przez Departament Kadr MSZ.
Zbigniew Landau

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Kazimierz Morawski

1852-01-29 - 1925-08-25
filolog klasyczny
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Marceli Struszyński

1880-01-16 - 1959-09-01
inżynier technolog
 

Jan Marcin Szancer

1902-11-12 - 1973-03-23
malarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.