INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Walerian Kryciński     

Walerian Kryciński  

 
 
1852-04-15 - 1929-03-06
Biogram został opublikowany w 1970 r. w XV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kryciński Walerian (1852–1929), malarz, grafik, ceramik, pedagog. Ur. 15 IV w Karolinowie koło Jaworowa, był synem Aleksandra, nauczyciela, i Eleonory z Szklanowskich. Do szkoły realnej uczęszczał w Tarnopolu i Lwowie. Studia artystyczne odbywał w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w l. 1872–5 u W. Łuszczkiewicza i F. Szynalewskiego. Równocześnie pracował jako rysownik w nowo założonym przez dra A. Baranieckiego Muzeum Techniczno-Przemysłowym w Krakowie. Dzięki poparciu Baranieckiego wyjechał na dalsze studia do Wiednia, gdzie kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych (zapisany w semestrze 1874/5). Następnie (do r. 1879) kontynuował naukę w wiedeńskiej szkole przemysłu artystycznego i szkole architektury Józefa Storcka, specjalizował się w malarstwie dekoracyjnym u Ferdynanda Lafbergera i Ermenegilda Donadiniego. W tym czasie wykonywał też pierwsze prace ceramiczne w Zakładzie Doświadczalnym Min. Handlu w Wiedniu. W okresie studiów odbywał podróże po Niemczech, a także odwiedził Paryż i Pragę. Debiutował w czasie studiów, otrzymując w r. 1874 I nagrodę na konkursie Tow. Przyjaciół Sztuk Pięknych (TPSP) w Krakowie za rysunek perspektywiczny stall w kościele Bożego Ciała. Od r. 1878 wystawiał swoje prace we Lwowie i Krakowie: rysunki piórkiem i kredą oraz obrazy olejne o tematyce pejzażowej i rodzajowej. Do bardziej znanych należą Murzynka, Uczony żyd, Na targ, Widoki z Kołomyskiego, Z Wisły, Na szlaku, Spotkanie.

K. głównie poświęcił się malarstwu dekoracyjnemu. Ważniejsze prace z tego zakresu to dekoracja sal Sukiennic na przyjęcie cesarza Franciszka Józefa I (1880), malowidła w cerkwi Św. Michała w Kołomyi (1885–94), dekoracje klatki schodowej, sali teatralnej i balowej w gmachu Kasy Oszczędności w Kołomyi (1894–5). W r. 1900 K. wraz z kilku innymi artystami dekorował klatkę schodową w Teatrze Miejskim we Lwowie. W t. r. wykonał malowidła w kościele w Krzywczy nad Sanem, a w r. 1904 w kaplicy Chrystusa Miłosiernego w katedrze we Lwowie (Wskrzeszenie młodzieńca z Naim). Projektował również ceramikę, tkaniny, oprawy i ilustracje do książek, plakaty, dyplomy. W ceramice twórczość K-ego była bliską renesansowej majolice włoskiej. W wielu czasopismach, jak „Nasz Kraj”, „Kłosy”, „Ognisko Domowe”, „Świat”, zamieszczał K. ilustracje. Od r. 1880 zajmował się pracą pedagogiczną, prowadząc rysunek w gimnazjum w Kołomyi do r. 1898, w l. 1885–90 kierował szkolą przemysłu ceramicznego tamże, później był profesorem rysunku i malarstwa dekoracyjnego w Wyższej Szkole Przemysłowej we Lwowie. Należał do Związku Artystów Polskich we Lwowie od r. 1899, pełniąc tam funkcję sekretarza. W r. 1904 K. otrzymał nagrodę na konkursie Muzeum Przyrodoznawczego we Lwowie za projekt oprawy dla „Sztuki Polskiej”. K. opublikował w sprawozdaniach gimnazjum kołomyjskiego artykuły z zakresu sztuki użytkowej, m. in. Sztuki graficzne i ich różne techniki (1882), Moda i styl w mieszkaniu (1894), Początki rozwoju sztuki (1895). W „Gazecie Kołomyjskiej” z r. 1898 ukazały się dwie obszerniejsze rozprawy K-ego na temat szkolnictwa przemysłowego: Państwowa Szkoła Zawodowa dla przemysłu drzewnego w Kołomyi i Znaczenie i rozwój Krajowej Szkoły Garncarskiej. K. uzupełniał drugie wydanie książki W. Doleżana „Historia sztuki” (1909). W r. 1911 ukazała się jego książka o koronkach z 44 własnymi wzorami artysty. K. napisał także artykuły: O nowej metodzie nauczania rysunku zdobniczego w państwowych szkołach zawodowych, przemysłowych i artystyczno-przemysłowych („Kształt i Barwa” R. 1: 1913 nr 1–2 własne ilustr.) i Budzenie i rozwijanie poczucia barw („Wianki” 1919 z. 1). Wreszcie w r. 1926 wydał (bogato ilustrowaną) książkę pt. Rysunki odręczne, zdobnicze i malarstwo dekoracyjne.

W r. 1913 K. przeszedł na emeryturę, a w 1919 przeniósł się na stałe do Krakowa, gdzie zmarł 6 III 1929 r., pochowany na cmentarzu Rakowickim. K. był dwukrotnie żonaty, po raz pierwszy z Heleną Horaczek (od 1880), owdowiawszy ożenił się (1914) z Marią Cichocką, nauczycielką. Obrazy K-ego znajdują się w Muz. Narod. w Krakowie, w Muz. w Cieszynie (Procesja w Wiśle). K. sygnował swoje prace W. K., Awuka, Algis. Obok malarstwa dekoracyjnego uprawiał malarstwo pejzażowe i rodzajowe (sceny z życia wsi, polowania, żołnierskie scenki obozowe).

 

Portret J. Krzesza-Męciny i fot. w posiadaniu M. Cichockiego w Kr.; – Grajewski, Bibliografia ilustracyj; Swieykowski, Pam. Tow. Przyj. Sztuk Pięknych, (fot.); Thieme–Becker; Lexikon d. Künstler; Katalog Pierwszej Wielkiej Wystawy Sztuki Polskiej w Krakowie w 1887 r., Kr. 1887; Katalog Wystawy Dzieł Sztuki „Legiony Polskie”, Kr. 1916; – Orłowicz M., Ilustrowany przewodnik po Lwowie, 1925 s. 78; Litawiński M., Pamiątkowy opis Teatru Miejskiego we Lwowie, Lw. 1900 s. 20, 32; Lwów dawny i dzisiejszy, Praca zbiorowa pod red. B. Janusza, Lw. 1928 s. 87; Polskie życie artystyczne w l. 1890–1914, Wr.–W.–Kr. 1967; – Mater. do dziej. Akad. Sztuk Pięknych; Sprawozdanie Komitetu Tow. Zachęty Sztuk Pięknych za r. 1882 s. 17; – „Kraj” 1900 nr 7 s. 101; „Lamus” 1911 s. 151; „Roczn. Tow. Przyj. Nauk w Przemyślu” T. 3: 1912 s. 223; „Tyg. Ilustr.” 1904 I półr. s. 117, 511; „Sztuki Piękne” 1928 s. 352; „Świat” 1907 I półr. nr 1 s. 14; „Życie i Sztuka” dod. do „Kraju” 1905 nr 34 s. 6; – B. PAN w Kr.: rkp. 2170 (zbiór prac i artykułów Aleksandra Hajdeckiego); – Informacje dra Mieczysława Cichockiego (szwagra K-ego) w Krakowie (w jego posiadaniu dokumenty, szkice K-ego, oraz obraz olej. Wawel).

Irena Huml

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
biogramy.pl

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Henryk Arctowski

1871-07-15 - 1958-02-21
podróżnik
 

Jan Józef Szczepański

1919-01-12 - 2003-02-20
pisarz
 
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Remigiusz Stankiewicz

1886-09-15 - 1960-09-09
lekarz pediatra
 

Jadwiga Młodowska

1882-06-27 - 1934-08-10
pedagog
 

Jakub Ignacy Rogowicz

1839-07-15 - 1896-11-25
lekarz
 

Andrzej Potocki

1861-06-10 - 1908-04-12
właściciel ziemski
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.