INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Wilhelm Eustachy Grothus  

 
 
brak danych - 1708
 
Biogram został opublikowany w latach 1960-1961 w IX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Grothus (Grotus, Grotuz, Grothaus, Grotenhausen) Wilhelm Eustachy (zm. 1708), kasztelan żmudzki. Pochodził ze znanego, całkowicie spolszczonego rodu szlacheckiego. Syn Jerzego, star. czorsztyńskiego, pułkownika królewskiego, i Marianny Agnieszki Orlikówny. Poseł na sejmy od 1671 r. Podstoli żmudzki – z tym tytułem podpisał elekcję Jana III w r. 1674. W r. 1678 jako ciwun użwientski wybrany na sejmie w Grodnie komisarzem do wytyczenia granicy z Turcją i deputatem z Litwy przy królu. W r. 1683 starosta rajgrodzki, w r. 1685 mianowany kasztelanem żmudzkim. W r. 1690 wyznaczony komisarzem do załatwienia sporów z elektorem brandenburskim, był również deputatem do trybunału skarbowego lit. w Grodnie i do komisji zapłaty wojsku. W r. 1696 członek rady przy prymasie. Wierny stronnik Jana III, oddany jego domowi, po śmierci króla był jedynym senatorem, który do końca popierał kandydaturę królewicza Jakuba na tron polski. Po jego rezygnacji w r. 1697 wraz ze szlachtą ziemi żmudzkiej podpisał elekcję Augusta II, pozostał jednak nadal niechętny nowemu królowi. W r. 1699 naznaczony był rezydentem przy królu. Początkowo przeciwnik Sapiehów, w czasie walk domowych na Litwie stał po stronie «republikantów». Na sejmie r. 1703 wyznaczony został komisarzem do zbadania stanu skarbca kor. i deputatem na trybunał skarbowy litewski. Podczas wojny północnej niechęć do Augusta zbliżyła go do Sapiehów, za których namową przeszedł na stronę Leszczyńskiego. Umarł w r. 1708. Żonaty dwukrotnie: 1. v. z Konstancją Billewiczówną, 2. v. z Marią Anną z Liniewa, wdową po Abrahamie Gołuchowskim. Miał 3 synów, m. in. Stefana, starostę wilkijskiego, mianowanego przez Leszczyńskiego wojewodą inflanckim. Córką jego była Antonina (1675–7 I 1725), która wstąpiła (1692) do sakramentek w Warszawie i po złożeniu profesji (1693) przyjęła imię Anieli od Jezusa.

 

Boniecki; Niesiecki; Uruski; Wolff, Senatorowie W. Ks. Lit.; – Pamiętniki K. Zawiszy, W. 1862; Szołdrski W., Benedyktynki od Nieustającej Adoracji (Sakramentki) w Warszawie 1687–1960, „Nasza Przeszłość” T. 19: 1964; Walewski A., Dzieje bezkrólewia po skonie Jana III, Kr. 1874; – Vol. leg., V 242–3, 296, 553, 637, 698, 784, 811, 812, 840, 842, 848, 902, 983, 989, VI 37, 56, 100, 119; – B. Raczyńskich: rkp. 360 s. 244–50; B. Ossol.: rkp. nr 248 s. 204–10, nr 550 s. 1–3, nr 651 s. 573–5.

Jan Wimmer

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

Mateusz Romer h. własnego

ok. 1606 - 1699-09-03
podkomorzy
 
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.