INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Wojciech Antoni Miciński h. Łabędź  

 
 
brak danych - 1754-05-01
Biogram został opublikowany w 1975 r. w XX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Miciński Wojciech Antoni h. Łabędź (zm. 1754), profesor prawa i rektor UJ, kanonik katedralny krakowski. Pochodził z rodziny szlacheckiej osiadłej na Mazowszu. Studia odbył w Akad. Krak., uzyskując w półr. letn. 1715 r. bakalaureat, a w r. 1717 stopień magistra sztuk wyzwolonych. Wysłany z początkiem 1718 r. do kolonii akademickiej w Kętach, pełnił tam do wiosny 1720 obowiązki dyrektora szkoły. Po powrocie do Krakowa początkowo objął wykłady na Wydziale Filozoficznym, następnie jako profesor retoryki, dialektyki i poetyki uczył w Szkołach Nowodworskich (1720/1–1724/5), ponadto od r. 1722 sprawował funkcję seniora Bursy Jerozolimskiej. W tym czasie publikował głównie panegiryki, m. in. na cześć bpa poznańskiego Jana Tarły i ówczesnego starosty oświęcimskiego Adama Małachowskiego. W r. 1725 ogłosił dysertację filozoficzną Questio Logica, na podstawie której został powołany w lutym 1725 do Kolegium Mniejszego, latem t. r. objął funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego. Jednocześnie studiował nauki prawnicze, 6 VII 1727 przeszedł do grona profesorów Kolegium Prawniczego, a w rok później został seniorem Bursy Jagiellońskiej. W r. 1729 był wysłany do Poznania, gdzie do 1 XII 1732 pełnił obowiązki dyrektora Kolegium Lubrańskiego. Po powrocie do Krakowa objął katedrę procedury sądowej wraz z probostwem luborzyckim (przyznanym mu 12 VII 1732), nadto otrzymał kanonię Wszystkich Świętych w Krakowie, dochodząc tamże 6 V 1734 do godności kustosza. W l. 1734–5 na zlecenie Kolegium Prawniczego odtworzył na podstawie zastępczych materiałów archiwalnych statuty Kolegium, w miejsce spalonych w pożarze 1719 r. (w Arch. UJ rkp. 53). W poł. 1740 r. wszczął starania o dopuszczenie do doktoratu z prawa i w listopadzie t. r. na podstawie dysertacji De dignitatis ecclesiasticis (Kr. 1740) uzyskał stopień licencjata, a 30 I 1741 po publicznej obronie pracy Questio iuridica de dignitate cardinalia (Kr. 1741), dedykowanej kard. J. A. Lipskiemu, otrzymał promocję na doktora obojga praw.

Trzynastokrotnie wybierany na prepozyta Kolegium Prawniczego w l. 1727–51, kilkakrotny dziekan Wydziału Prawa (1743–52), prowizor wielu fundacji, archiwista Uniwersytetu (od r. 1747), w dn. 19 IX 1740 został powołany w skład komisji mającej przygotować nowe wydanie „Ius Regni Poloniae” M. Zalaszowskiego jako jeden z trzech redaktorów pracy (a nie autor całości – jak się niekiedy przypuszcza w literaturze) drukowanej pt. „Syntagma Juris Universi Regni Poloniae” (Kr. 1741–51). Dzieło osnute na kanwie I tomu „Jus Regni” przyniosło opracowany na nowo wykład polskiego prawa publicznego doprowadzony przez wydawców do lat czterdziestych XVIII w.; z braku funduszy wydawnictwo nie zostało ukończone. Jako rektor Akademii Krakowskiej w l. 1743, 1744, 1752, 1752/3, życzliwie poparł reformatorskie plany A. S. Załuskiego dotyczące utworzenia fundacji dla bibliotekarza uniwersyteckiego oraz stypendiów na studia zagraniczne dla dwóch profesorów. Niechętnie natomiast odniósł się do nie znanego z nazwiska profesora – cudzoziemca, być może ucznia Chrystiana Wolffa, sprowadzonego przez Załuskiego na Uniw. Krak. w r. 1743 dla prowadzenia wykładów z fizyki eksperymentalnej. Szczególnie niepokoiło M-ego protestanckie wyznanie przybysza, gdyż obawiał się kłopotów w Kurii rzymskiej, gdzie gorliwie zabiegał o przyspieszenie kanonizacji Jana Kantego.

Energiczny administrator powierzonych sobie beneficjów, u schyłku czterdziestych lat odbudował kościoły w Luborzycy i Koniuszy, kolegiacie Wszystkich Świętych w Krakowie zapisał cenne kosztowności, wreszcie w r. 1752 odremontował Kolegium Prawnicze. Dn. 3 IV 1750 został powołany na kanonię katedralną w kapitule krakowskiej, przechodząc jednocześnie na katedrę prawa rzymskiego i w t. r. objął również opiekę nad Bursą Prawniczą. Zmarł 1 V 1754; pochowany w nie istniejącym dziś kościele Wszystkich Świętych w Krakowie.

 

Estreicher; Uruski; – Chamcówna M., Uniwersytet Jagielloński w dobie Komisji Edukacji Narodowej, Wr. 1957 I 22; Dobrzyniecka J., Drukarnie Uniwersytetu Jagiellońskiego 1674–1783, Zesz. Nauk. UJ, T. 405, Prace Hist. Z. 53, Kr. 1975; Hajdukiewicz L., Biblioteka Jagiellońska w l. 1655–1777, w: Historia Biblioteki Jagiellońskiej, Kr. 1966 I 346; Leniek J., Książka pamiątkowa trzechsetnej rocznicy Gimnazjum Św. Anny, Kr. 1888 s. CI; Malinowska I., Mikołaj Zalaszowski, Kr. 1960 s. 330; Michalewicz J., Szkoła parafialna w Luborzycy i jej związki z Uniwersytetem Jagiellońskim (1401–1803), Zesz. Nauk. UJ, T. 45, Prace Hist. S. 17, Kr. 1966 s. 115; Nowacki J., Archidiecezja poznańska w granicach historycznych i jej ustrój, w: Dzieje archidiecezji poznańskiej, P. 1964 II 700; Rostworowski E., Czasy saskie, w: Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1364–1764, Kr. 1964 I 395; Ruta Z., Nauczyciele kolonii akademickich Uniwersytetu Krakowskiego w XVIII w., Zesz. Nauk.-Dydakt. Wyższej Szkoły Pedagog. w Kr., Kr. 1968 s. 113; Tokarz W., Komisja Edukacyjna i Uniwersytet Jagielloński, W. 1924 s. 9; Załuski J., Biblioteka historyków, prawników, polityków i innych autorów polskich lub o Polsce piszących, Kr. 1832 s. 104; – Statuta nec non liber promotionum; – Arch. UJ: rkp. nr 1 s. 224–225, 227, 231, 266, 268, 280, 295, 316, 318, 323, 326, 328–329, 332, 372, nr 50 s. 125, nr 52 s. 11, nr 55 s. 8–9, 11–12, 15, 18, 21, 27–28, 30–31, 33, 41–42, 44, 52–53, nr 56 s. 3; B. Jag.: rkp. 5171/23 s. 168–196 (Collectanea dictorum et scriptorum rectoratus mei A. Miciński).

Wanda Baczkowska

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.