INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Zygmunt Racięcki  

 
 
1896-04-16 - 1973-06-18
Biogram został opublikowany w 1986 r. w XXIX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Racięcki Zygmunt (1896–1973), inżynier architekt, specjalista budownictwa wiejskiego. Ur. 16 IV w Ostrowach (pow. Kutno), był synem Zygmunta, inżyniera miejscowej cukrowni, i Marii z Szostopalskich.

Po ukończeniu w r. 1914 szkoły średniej im. A. Jeżewskiego w Warszawie R. rozpoczął w t. r. studia na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym Politechniki Warszawskiej. Ewakuowany w r. 1915 do Moskwy, pracował kolejno jako kancelista w Zarządzie Kolei Aleksandrowskiej, rysownik w Zarządzie Kolei Północnych, technik w fabryce urządzeń kolejowych, zarządca tartaku w Manturowie koło Wiatki, technik w fabryce Rohn i Zieliński w Moskwie a w czasie rewolucji – jako sanitariusz w wojskowym pociągu sanitarnym. W r. 1921 powrócił do Polski i podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, lecz wkrótce sytuacja materialna zmusiła go do rozpoczęcia pracy zarobkowej. W l. 1921–2 był nauczycielem matematyki na kursach dokształcających dla robotników w Warszawie, w l. 1922–6 pracował jako technik w biurze architekta Bolesława Żurkowskiego, a w l. 1926–9 w Sekcji Budownictwa Wiejskiego Centralnego Tow. Rolniczego. W okresie tym z przerwami kontynuował studia architektoniczne i w r. 1930 uzyskał tzw. półdyplom. W okresie od r. 1929 do 31 I 1935 był inspektorem (od r. 1933 kierownikiem) Wydziału Budownictwa Wiejskiego w Centralnym Tow. Organizacji i Kółek Rolniczych w Warszawie, a następnie od 1 II 1935 do 31 V 1954 pracował w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych (PZUW), później Państwowy Zakład Ubezpieczeń (PZU). W pierwszych latach był inspektorem Wydziału Prewencyjnego PZUW w Krakowie i brał udział w pracach nad odbudową wsi po klęsce powodzi 1934 r. i po masowych pożarach. W r. 1938 ukończył jako ekstern Państwową Szkołę Budownictwa w Warszawie.

W okresie okupacji R. uczestniczył w odbudowie wsi spacyfikowanych przez Niemców na terenie Podhala, a po r. 1945 w likwidowaniu szkód wojennych. Na kursach PZUW prowadził również szkolenie techników i rzemieślników w zakresie budownictwa wiejskiego. W r. 1950 Komisja Weryfikacyjna Politechniki Warszawskiej przyznała mu dyplom inżyniera architekta. Przez kilka miesięcy w r. 1954 pracował w Instytucie Budownictwa Mieszkaniowego i zorganizował Ośrodek Instruktażowo-Szkoleniowy w Krakowie, następnie w l. 1955–7 w Min. Budownictwa Miast i Osiedli, potem w Min. Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych w Warszawie. W tym też okresie wykładał budownictwo w Szkole Oficerów Pożarnictwa w Warszawie. W l. 1957–61 był zatrudniony w Komitecie Budownictwa, Urbanistyki i Architektury, w Departamencie Planowania i Zabudowy Wsi, a od 1 V 1961 do 30 IV 1966 kierował Ośrodkiem Badawczo-Instruktażowym w Instytucie Techniki Budowlanej w Warszawie. Po przejściu na emeryturę pracował tam nadal w niepełnym wymiarze godzin do końca r. 1971. W l. 1972–3 był adiunktem w Zakładzie Budownictwa Wiejskiego Instytutu Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa. Od r. 1961 R. był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.

Dorobek publikacyjny R-ego obejmuje ponad 60 pozycji z l. 1929–71, w tym m. in. artykuły w czasopismach „Beton”, „Dom, Osiedle, Mieszkanie”, a przede wszystkim „Budownictwo Wiejskie”, wydawnictwa książkowe i broszury o charakterze popularnym. Jego zainteresowania były skierowane głównie na wprowadzenie w budownictwie wiejskim tanich i łatwo dostępnych materiałów budowlanych, przede wszystkim z gliny (Budownictwo z gliny, W. 1950, Budynki z gliny, W. 1958, Wyd. 2., 1962). Opracował wiele poradników budownictwa wiejskiego, a także projektów typowych budynków mieszkalnych i inwentarskich, rozpowszechnionych na wsiach w okresie powojennym (Jak należy budować na wsi, W. 1933, Wyd. 2 1936, Projekty budynków wiejskich, L. 1946, opracowany wspólnie z Konradem A. Skórskim, Poradnik budownictwa wiejskiego, W. 1955, Wyd. 2., 1956, Wyd. 3., 1957). Zajmował się również zagadnieniami remontów oraz zabezpieczenia budynków przed pożarem, wilgocią i zagrzybieniem. Opracował wiele broszur w serii «Biblioteczka Rzemieślnika Budowlanego na Wsi». W l. 1958–61 był członkiem komitetu redakcyjnego czasopisma „Budownictwo Wiejskie”. Zmarł 18 VI 1973 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim. Był odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1964), Złotą Odznaką Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (1958).

Z małżeństwa z Eugenią z Górewiczów miał R. córkę Halinę, zamężną Dandourian.

 

Bibliografia Zawartości Czasopism 1947–73; – Tłoczek I., Budownictwo wiejskie w Polsce w literaturze XX wieku, Zesz. Nauk. SGGW, S. Hist., 1968 z. 5 s. 57–74; – „Budownictwo Wiejskie” R. 25: 1973 nr 9 s. 14 (fot.); „Życie Warszawy” 1973 nr 145, 147 (nekrologi); – Arch. Inst. Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa: Teczka osobowa; – Informacje rodziny.

Ligia Hayto

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
biogramy.pl

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Jerzy Drzewiecki

1902-08-07 - 1990-05-15
konstruktor lotniczy
 

Jan Józef Szczepański

1919-01-12 - 2003-02-20
pisarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Adam Łukasz Królikiewicz

1894-12-09 - 1966-05-04
major
 

Michał Rolle

1865-07-08 - 1932-11-10
dziennikarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.