Audycja wyprodukowana w 1978 roku przez Związek Harcerstwa Polskiego, opublikowana na stronie Ninateka.pl. 

Gośćmi audycji poświęconej Aleksandrowi Zelwerowiczowi są wykładowcy Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, profesor Zofia Małynicz i profesor Aleksander Bardini. Obydwoje przedstawiają Zelwerowicza jako niezwykłego i wybitnego człowieka. Bardini opowiada o stworzeniu przez Zelwerowicza szkoły teatralnej i jej nowatorskiego programu. Zofia Małynicz przedstawia natomiast stosowane przez Aleksandra Zelwerowicza metody pracy z aktorami oraz historię swojej z nim znajomości i współpracy. Obydwoje rozmówcy redaktora Piotra Laskowskiego podkreślają również zaangażowanie swojego mistrza w pomoc ubogim studentom.

Aleksander Zelwerowicz (ur. 14 sierpnia 1877 roku w Lublinie, zm. 18 czerwca 1955 roku w Warszawie) – wybitny polski aktor, reżyser, pedagog, dyrektor teatrów, propagator sztuki teatralnej. Absolwent Klasy Dykcji i Deklamacji oraz Szkoły Handlowej Kronenberga w Warszawie. Debiutował w teatrze ogródkowym w 1896 roku rolą w Szekspirowskiej Komedii omyłek. Wkrótce wyjechał na roczne studia do Genewy. Po powrocie, w sezonie 1899/1900, zaangażował się do teatru łódzkiego, a następnie – do  Teatru Miejskiego w Krakowie. Jego dorobek twórczy obejmuje ok. 900 ról. Jako ceniony reżyser przygotował ok. 280 przedstawień, głównie komedii. Był dyrektorem scen w Łodzi i Wilnie, dyrektorem Teatru Narodowego w Warszawie. W 1932 roku doprowadził do powstania Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, pierwszej polskiej nowoczesnej uczelni kształcącej aktorów i reżyserów. Podczas II wojny światowej ukrywał działacza Bundu i prezesa Rady Pomocy Żydom „Żegota”, Leona Feinera, za co w 1977 roku, wraz z córką Heleną Orchon-Zelwerowicz, otrzymał tytuł „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata”, przyznawany przez izraelski Instytut Pamięci Yad Vashem osobom ratującym Żydów podczas Holokaustu.

Rozgłośnia Harcerska to najstarsza polska niepubliczna stacja radiowa, a zarazem jedyna radiostacja w bloku państw socjalistycznych działająca poza państwowymi strukturami radiowo-telewizyjnymi. Powstała 17 marca 1957 roku, a pierwszy program wyemitowano 24 kwietnia 1957 roku. Nadawała z głównej siedziby ZHP, która mieści się do dziś przy ul. Konopnickiej w Warszawie. Do 1960 roku funkcjonowała jako Radiostacja Harcerska, pod nazwą Rozgłośnia Harcerska – w latach 1960-95. W połowie lat 90. przekształcono ją w RH Kontakt, a następnie – w działającą na zasadach komercyjnych Radiostację, która nie emitowała już treści harcerskich. Rozgłośnia Harcerska prezentowała muzykę, której nie nadawały żadne inne stacje radiowe, a nadawana na jej falach Lista przebojów Rozgłośni Harcerskiej autorstwa Jacka Bromskiego, która zadebiutowała na antenie stacji w 1965 roku, odegrała znaczącą rolę w historii polskiej muzyki rockowej. Stacja była również miejscem debiutu wielu osobowości radiowych, m.in. Piotra Kaczkowskiego, Wojciecha Manna i Tadeusza Sznuka.
 

Niniejsze nagranie znalazło się w wyborze audycji Rozgłośni Harcerskiej z lat 1968-1992, które zostały zdigitalizowane w 2011 roku w ramach projektu Digitalizacja archiwalnych nagrań Rozgłośni Harcerskiej, dofinansowanego przez Narodowy Instytut Audiowizualny ze środków Programu Dziedzictwo cyfrowe.

ilustracja: Aleksander Zelwerowicz jako Szambelan w sztuce Pan Jowialski Aleksandra Fredry, fot. Wacław Szymborski, Wikimedia Commons, PD