Profesor Andrzej Gronczewski wypowiada się na temat konieczności utrwalenia pamięci o dniach wojny i przeżyciach, które stały się udziałem młodych poetów pokolenia Kolumbów. Chodzi tu  o zachowanie pamięci szczerej i prawdziwej, nieskażonej polskimi mitami patriotycznymi, które upraszczają śmierć i pozbawiają ją tragicznego wymiaru (tak jak to się dzieje np. w polskich pieśniach żołnierskich). W jaki sposób zachować pamięć o czasach, które już niedługo będą dla młodych ludzi „tak abstrakcyjne jak czasy wojen trojańskich”? W odcinku recytowane są wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego: PolacyŚnieg jako wieko żelazne na oczy opadnie… i Wiatr.

Audycja Polskiego Radia z 1997 roku opublikowana na portalu Ninateka.pl.