Audycja Polskiego Radia z 2009 roku. Marek Nowakowski zarysowuje psychologiczny portret Jerzego Andrzejewskiego jako człowieka pełnego sprzeczności. Wspomina odwagę, towarzyskość, lojalność w przyjaźni i upodobanie pisarza do rozmów z prostymi ludźmi, jednocześnie przypominając o osamotnieniu, egotyzmie i psychicznym wyniszczeniu pod koniec życia. Próbując uchwycić specyfikę jego osobowości wskazuje także na pewien niepowtarzalny urok, przedwojenny, warszawski szyk połączony z próżnością i poczuciem humoru. Materiał opublikowany na stronie Ninateka.pl.