INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Aleksander Petrykowski h. Paprzyca     

Aleksander Petrykowski h. Paprzyca  

 
 
Biogram został opublikowany w 1980 r. w XXV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Petrykowski (Potrykowski) Aleksander h. Paprzyca (zm. 1672), starosta nurski, poseł na Krym. Był synem Waleriana (zob.), starszym bratem Hieronima (zob.). Dziedziczył rodową wieś Petrykozy (Potrykozy) w ziemi warszawskiej. Pierwszym śladem jego działalności jest podpis (z ziemią różańską) pod elekcją Jana Kazimierza w r. 1648. W latach następnych brał udział w wojnach z Kozakami, Tatarami, Szwedami i Siedmiogrodzianami. Związanie się ojca w r. 1654 ze stronnictwem dworskim i zasługi poniesione w obronie ojczyzny ułatwiły P-emu karierę. Dn. 21 VIII 1658 został mianowany podstolim warszawskim. W r. 1660 uzyskał Długołękę i Niedrzaków, wsie królewskie w woj. rawskim. Dn. 8 VIII 1664 awansował na podczaszego warszawskiego. T. r. został również starostą nurskim i dworzaninem pokojowym JKM, w listopadzie – wysłany przez króla – wyjechał w poselstwie na Krym do chana Mohameda Gereja. Na Krymie przebywał do maja 1665. Misję jego, która miała doprowadzić do antymoskiewskiego sojuszu polsko-tatarskiego w porozumieniu ze Szwecją, można uznać za nieudaną, uzyskał bowiem jedynie chańskie zapewnienie o przyjaźni, lecz bez konkretnych zobowiązań. W r. 1666 wypłacono mu tytułem zwrotu wydatków na poselstwo 7 930 złp., uchwałą rady senatu uzyskał dodatkowe 2 000 złp., z których 12 IV 1667 kwitował administratora ceł. W czasie rokoszu Jerzego Lubomirskiego należał do gorliwych stronników królewskich. Z polecenia Jana Kazimierza prowadził, wraz z innymi przedstawicielami króla, przed i po bitwie pod Mątwami układy z rokoszanami. Przed 17 II 1668 zrezygnował ze starostwa nurskiego, chociaż nadal był tytułowany starostą. W lipcu 1672 został znowu wysłany jako wielki poseł do chana Selim Gereja; miał starać się odciągnąć Tatarów od wzięcia udziału w spodziewanym najeździe tureckim. W sierpniu t. r., w drodze na Krym, bardzo ciężko zachorował i prawdopodobnie wkrótce potem zmarł we Lwowie.

Z małżeństwa z Heleną Oleśnicką P. pozostawił syna Jana oraz córki: Annę, żonę Krzysztofa Jarzyny, i Teofilę, żonę Bogusława Hulewicza.

 

Niesiecki; Uruski; – Korzon T., Dola i niedola Jana Sobieskiego, Kr. 1898 I 434; Polska służba dyplomatyczna XVI–XVIII w., W. 1966; Wójcik Z., Traktat andruszowski 1667 r. i jego geneza, W. 1959; – Lustracje województwa rawskiego XVII w., W. 1965; Materiały do dziejów wojny polsko-tureckiej 1672–1676, Wyd. J. Woliński, Studia i Mater. do Hist. Wojsk., W. 1964–5 X–XI; Pisma do wieku Jana Sobieskiego; Sobieski J., Listy do Marysieńki, Oprac. L. Kukulski, W. 1970 s. 137, 140; Vol. leg., IV 240; – AGAD: Arch. Skarbu Kor., VI ks. 12 k. 522, Metryka Kor., t. 203 k. 163v.–164, 352, t. 364 k. 109–110, Sigillata, t. 1 s. 66, t. 8 k. 34, t. 10 s. 133; B. Czart.: rkp. 1657 s. 412; B. Ossol.: rkp. 2984 II T. L. 12 s. 165–6.

Jan Dzięgielewski

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.