INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Antoni Józef Marylski  

 
 
1894-10-21 - 1973-04-21
 
Biogram został opublikowany w 1975 r. w XX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Marylski Antoni Józef, pseud. Antek, Ostoja (1894–1973), budowniczy zakładu ociemniałych w Laskach, pod koniec życia ksiądz. Ur. 21 X w Pęcicach koło Warszawy, był synem Antoniego Eustachego Marylskiego-Łuszczewskiego (zob.) i Wandy z Kozakowskich. W r. 1913 ukończył Gimnazjum gen. P. Chrzanowskiego w Warszawie, a następnie, przeznaczony przez swego ojca chrzestnego J. Skarbka na kuratora fundacji w Osięcinach, odbywał praktykę rolną w Kutnowskiem, m. in. w Łaniętach. Podczas pierwszej wojny światowej pracował w r. 1915 jako pielęgniarz w szpitalu wojskowym na ul. Berga (dziś ul. Traugutta) w Warszawie. Następnie prawdopodobnie razem ze szpitalem został ewakuowany w głąb Rosji. W początku 1916 r. wstąpił jako ochotnik do pułku kijowskiego, a później przeniósł się do Brygady Strzelców Polskich. Brał udział w walkach z armią austriacką koło Czortkowa. Następnie został odkomenderowany do Mikołajewskiej Szkoły Kawaleryjskiej w Piotrogrodzie. Po wybuchu rewolucji październikowej, gdy uzbrojony tłum obległ gmach szkolny, M. wywiesił czerwony sztandar i poddał szkołę. W r. 1918 wrócił do dawnego oddziału polskiego; w czasie oblężenia Bobrujska, kierując się pobudkami religijno-pacyfistycznymi, zwolnił się ze służby. Następnie pracował w Piotrogrodzie jako stróż nocny. Ok. r. 1919 wyjechał do Francji, gdzie pracował w konsulacie polskim w Paryżu i studiował ekonomię w paryskiej Szkole Nauk Politycznych.

W r. 1921 wrócił M. do kraju i rozpoczął studia filozofii na Uniw. Warsz. Od r. 1922 uczestniczył w organizacji i budowie zakładu dla ociemniałych w Laskach koło Warszawy, wciągnięty do tej akcji przez ks. W. Korniłowicza i matkę Elżbietę Czacką. Ta ostatnia, z którą łączyła M-ego – do końca życia – bardzo bliska przyjaźń, wywarła znaczny wpływ na ukształtowanie się jego osobowości. Ze względu na szczupłość funduszy, jakimi dysponował zakład, M. pracował fizycznie przy transporcie materiałów i wznoszeniu budynków. Nazywany był «budowniczym Lasek». W l. 1936–9, 1947–50 i 1962–73 M. był prezesem Tow. Opieki nad Ociemniałymi, a w pozostałych latach członkiem zarządu tego Towarzystwa. W okresie okupacji hitlerowskiej współpracował z Armią Krajową. Wiosną 1942 został członkiem Rady Organizacyjnej Polskiego Związku Zachodniego, zajmującego się sprawami robotników polskich, wysyłanych na roboty przymusowe do Rzeszy, a występującego kolejno pod nazwami: «Zachód», «Kopalnia» i «Studnia», a następnie do r. 1945 był członkiem Prezydium i przewodniczącym Wydziału Duszpasterskiego Związku. M., prowadząc głównie dział opieki duszpasterskiej, m. in. pomagał w opracowaniu i kolportażu specjalnej książeczki do nabożeństwa, której treść zawierała również elementy patriotyczne, w kolportażu książek polskich, czasopisma konspiracyjnego „Głos Ojczyzny” (wyd. przez Organizację „Zachód”); dzięki jego staraniom Kuria Metropolitalna w Krakowie zgodziła się na wysyłanie do Rzeszy – jako robotników – duchownych sprawujących tam konspiracyjną opiekę duszpasterską, a także pomagał w ich zwerbowaniu.

Po r. 1958 M. odbył – zaocznie – studia teologiczne (znacznie wcześniej, bo już ok. r. 1932, studiował teologię we Fryburgu w Szwajcarii). Był wybitnym znawcą filozofii chrześcijańskiej; łączyła go serdeczna przyjaźń z filozofem J. Maritainem i kardynałem C. Journetem. Utrzymywał też – co stanowiło jedną z cech charakterystycznych jego osobowości – przyjacielskie kontakty z bardzo wielu ludźmi w Polsce i za granicą, niezależnie od światopoglądu, wyznania, narodowości, pochodzenia społecznego i wieku. Po długich wahaniach M. podjął u schyłku życia decyzję zostania księdzem. Święcenia kapłańskie otrzymał w dn. 28 II 1971. Zmarł w Laskach 21 IV 1973 i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

 

A. Marylski, „Tyg. Powsz.” R. 27: 1973 nr 19 s. 2; I. L., Pogrzeb śp. ks. A. M-ego, „Słowo Powsz.” 1973 nr 106 s. 2; Michałowski S., Jeszcze o A. M-m, „Tyg. Powsz.” 1973 nr 27; Wyszyński S., Snop życia trudnego, „Tyg. Powsz.” R. 23: 1973 nr 23 s. 1–2 (fot.); – Marylski A., Karta z młodości, „Znak” R. 22: 1970 nr 197 s. 1446–50; – „Słowo Powsz.” 1973 nr 98 s. 2, nr 100 s. 2; „Życie Warsz.” 1973 nr 102 s. 10; – IH PAN: sygn. A 540/72 s. 3–5, 40 (Tymczasowa relacja o działalności Polskiego Związku Zachodniego 1942–1945, mszp.); – Dokumenty i korespondencja M-ego w posiadaniu Anny Grocholskiej i Zofii Morawskiej oraz ich pisemna i ustna informacja.

Stanisław Konarski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Konrad Nałęcki

1919-10-29 - 1991-05-28
reżyser filmowy
 

Wanda Wermińska

1900-11-18 - 1988-08-30
śpiewaczka operowa
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Konstanty Symonolewicz

1884-10-23 - 1952-02-05
sinolog
 

Stanisław Hankiewicz

1877-02-11 - 1928-03-14
jezuita
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.