INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Barbara Anna Mayer z Pacewiczów  

 
 
1798-12-01 - 1854-02-01
Biogram został opublikowany w 1975 r. w XX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Mayer (Majer, Mejer) z Pacewiczów Barbara Anna (1798–1854), śpiewaczka operowa, aktorka. Ur. 1 XII w majątku Sarya w gub. witebskiej, w zubożałej rodzinie szlacheckiej Pacewiczów. Wychowywała się w klasztorze Sióstr Miłosierdzia w Krasławiu, a pierwszych lekcji śpiewu udzielała jej «niejaka pani Elsner» (Kirkor). Z Białorusi przyjechała M. do Wilna w r. 1817 zaproszona przez M. Statkowskiego, akcjonariusza teatru wileńskiego. Tutaj lekcje gry scenicznej brała u aktorki H. Hrehorowiczowej, muzyki u korepetytora teatru A. Kamińskiego i śpiewu u K. Frankowej, byłej śpiewaczki, żony profesora medycyny Józefa Franka. W r. 1818 zadebiutowała jako Królowa Nocy w „Czarodziejskim flecie” W. A. Mozarta, odnosząc wielki sukces. W teatrze wileńskim śpiewała także m. in. partię Elwiry w „Przerwanej ofierze” (P. Winter). Ok. r. 1819 wyszła za mąż za Franciszka Mayera i odtąd używała jego nazwiska. W r. 1821 wyjechała na wieś porzucając scenę. Jednak w tym samym roku pojawiła się w Warszawie i po przesłuchaniu u K. Kurpińskiego, wówczas drugiego dyrygenta opery Teatru Narodowego, rozpoczęła lekcje śpiewu u K. Elsnerowej. Dn. 15 XII 1822 zadebiutowała w Teatrze Narodowym w roli Księżnej Nawarry w „Janie z Paryża” (F. A. Boieldieu) odnosząc sukces potwierdzony przyjęciem do zespołu warszawskiego.

W ciągu kilku lat rozwinęła M. swój talent, stając się pierwszą gwiazdą opery warszawskiej i występując jedynie jako śpiewaczka (sopran), m. in. w partii Anusi – „Sroka złodziejka” (G. Rossini), Królowej Nocy – „Czarodziejski flet”, Elwiry – „Przerwana ofiara”, Arcyksiężnej – „Westalka” (G. Spontini), Hedelmony – „Otello” (G. Rossini), Julii – „Szarlatan” (K. Kurpiński), Amenaidy – „Tankred” (G. Rossini). Występowała także na koncertach w Wilnie (1824, 1827), Krakowie, Kaliszu, Poznaniu i Płocku (1830); w Warszawie w r. 1827 z M. Szymanowską; 8 VII 1830 odbyła benefis z udziałem J. Bielawskiego i F. Chopina, który zachwycał się jej głosem, a także wystąpiła w koncertach K. Lipińskiego i H. Sontag. Podczas powstania listopadowego po raz pierwszy wykonała „Mazur wojenny” (tzw. „Mazur Chłopickiego”) K. Kurpińskiego na zakończenie spektaklu operowego 28 XII 1830. Wg opinii jej współczesnych miała głos piękny, świeży, o szerokim wolumenie i skali. Dzięki doskonałej technice śpiewała czysto w każdym rejestrze i z łatwością pokonywała najtrudniejsze pasaże i ozdobniki. Porównywano ją z H. Sontag, nazywano «litewską Catalani» i «ozdobą opery polskiej». Wspaniałe interpretacje wokalne przyćmiewały poważne braki jej gry scenicznej. Wystąpiła też kilkakrotnie w komediach.

Od r. 1825 choroby i coraz częściej powtarzające się zaburzenia psychiczne zmuszały ją do przerywania występów, czasem nawet na kilka miesięcy. Z tego powodu 10 IV 1832 zwolniono ją z Teatru Narodowego. Po wyjeździe do Wilna jeszcze w r. 1833 bezskutecznie próbowała nakłonić listownie K. Kurpińskiego do ponownego jej zaangażowania. W l. 1836–9 występowała sporadycznie w operach i na koncertach w Wilnie. Obłąkana, w całkowitej nędzy, zmarła 1 II 1854 w jednym z klasztorów wileńskich; pochowana została na Rossie. Z małżeństwa z Franciszkiem Mayerem miała córkę Zofię, zamężną Witkiewiczową (1828–1862).

 

Słownik Muzyków Pol., II; Słownik Teatru Pol., (bibliogr.); Sowiński, Słownik muzyków; – Bełza I., Maria Szymanowska, Moskwa 1956 s. 83; Estreicher K., Historia sceny warszawskiej do r. 1850, Lw. 1937 s. 23–4, 30, 37; tenże, Teatra w Polsce, W. 1953 I; Kirkor A. H., Przechadzki po Wilnie, Wil. 1859 s. 260; Reiss J., Polscy śpiewacy i polskie śpiewaczki, W. 1948 s. 5; Rulikowski M., Teatr polski na Litwie, Wil. 1907 s. 53; – Elsner J., Sumariusz moich utworów muzycznych, Kr. 1957 s. 202, 203; Fragment „Dziennika” Karola Kurpińskiego, Wyd. L. Simon, „Scena Pol.” 1930 nr 24 s. 11; – „Kur. Warsz.” 1822 nr 297, 300, 1827 nr 97 s. 399; „Ruch Muzycz.” 1858 nr 10 s. 74; – IS PAN: Jasiński T. J. S., Życiorysy aktorów polskich XVIII i XIX w., (rkp. i mszp.); Zakł. Dok. IH PAN: Śnieżko A., Cmentarze wileńskie, (rkp.).

Beniamin Vogel

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Władysław Łebiński

1840-10-03 - 1907-10-09
publicysta
 

Jakub Ignacy Rogowicz

1839-07-15 - 1896-11-25
lekarz
 

Jan Gładysz

ok. 1762 - 1830-05-21
malarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.