INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Jakób Ignacy Bronicki h. Korwin  

 
 
brak danych - 1769
Biogram został opublikowany w 1936 r. w II tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Bronicki Jakób Ignacy h. Korwin († 1769), konfederat barski. Pochodził z województwa sandomierskiego, ale miał także posiadłość w Sanockiem, bo w r. 1761 sejmikował z tamtejszą szlachtą. Podpisał elekcję Stanisława Poniatowskiego (7 IX 1764) jako skarbnik wiślicki, a w cztery lata potem pisał się porucznikiem znaku pancernego. Idąc za zachętą Jerzego Mniszcha, złożył ślubowanie Joachimowi Potockiemu jako przyszłemu wodzowi konfederatów barskich, (zapewne w Podhajcach, kwiecień 1768) i z jego instrukcją udał się do Kolbuszowej. W Krośnie żarliwą przemową popchnął do czynu Marcina Lubomirskiego i Piotra Potockiego, kierując pierwszego do komendy sił zachodnio-małopolskich, drugiego do laski sandomierskiej. Z pomocą niejakiego Pieniążka posadził na koń sanoczan i w obozie pod Sieniawą 6 VII przyjął marszałkostwo ich konfederacji. Pod Targowiskami, nie czekając aż powstaną ziemianie przemyscy i lwowscy, B. namówił swych konfederatów (podobno aż 1500) do pójścia na ratunek oblężonego przez Rosjan Krakowa. Ledwo tam przybył, stał się duszą obrony. 20 VIII, kiedy wróg wtargnął już na rynek, B. rzucił się na Wawel, kazał bić w dzwony i wzywał wszystkich do rozpaczliwej walki, lecz napróżno gdyż koledzy skapitulowali; sam wymknął się i zaraz 15 IX »w obozie naszym pod Wyrawą« jako marszałek-subaltern wdztwa ruskiego i generalny regimentarz partji małopolskiej wezwał braci do wytrwania. Po uśmierzeniu ruchawki małopolskiej schronił się na Słowaczyznę do Stropek, gdzie wszedł w kontakt z Dzierżanowskim, M. Lubomirskim, Bohuszem i in.; pisał do samego kanclerza Kaunitza jako regimentarz i odebrał życzliwą odpowiedź. Zaproszony na zjazd szefów do Cieszyna, nie dożył już wznowienia ruchu, bo z wycieńczenia umarł w lutym 1769 r. W małżeństwie z Anną Gumowską miał córkę Teklę, zamężną za Aleksandrem Jaworskim, 2. v. Walentynową Górską.

 

Prochaska, Lauda wiszeńskie IV, Lw. 1928; Vol. leg. VII 234; Konopczyński, Konf. barska I W. 1936; Mejbaum W., O tron St. Augusta, Lw. 1914; Morawski Szcz., Materjały do Konf. barskiej, Lw. 1851, 235; Bibl. Ord. Kras. VII; Krasicka J., Kraków i z. krakowska wobec K. B., Kr. 1929; Rpis Ossol. 329 i B. Ord. Kraś. 4054.

Władysław Konopczyński

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Józef Rufin Wybicki

1747-09-29 - 1822-03-10
działacz polityczny
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

  więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.