INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
Biogram został opublikowany w latach 1959-1960 w VIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Górski Jakub (1585–1652), doktor obojga praw, profesor i rektor Akad. Krak., kanonik kapituły katedralnej. Ur. w Krakowie, jako syn Jana. Studia w Akad. Krak. rozpoczął w półr. zim. 1610 r., uzyskując bakalaureat w r. 1612 i mistrzostwo sztuk wyzwolonych w r. 1615. W rok później wysłany został jako nauczyciel do Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu wraz z Janem Kromerem i Jakubem Gniadkowicem. Po czterech latach powrócił do Krakowa i w r. 1621 został powołany do Kolegium Mniejszego, podejmując równocześnie studia na Wydziale Prawa pod kierunkiem Jana z Krosna. W t. r. ogłosił pierwszą swą pracę z zakresu fizyki De erroribus visionis, dedykowaną Franciszkowi Zajerskiemu, ale rychło poświęcił się całkowicie nauce prawa, uzyskując wraz z tytułem bakałarza tego przedmiotu w r. 1624 godność seniora Bursy Prawników. Delegowany w styczniu 1626 r. wraz z Jakubem Bandorkowicem na sejm warszawski w sprawie zatargu Akad. Krak. z jezuitami, kontynuował po powrocie rozpoczęte studia, zdobywając w r. 1629 licencjaturę, a w kwietniu 1634 r. wraz z Bartoszem Januszewicem doktorat prawa. Odtąd jako profesor na katedrze novorum iurium, zaniedbawszy wyraźnie twórczość naukową, poświęcił się niemal wyłącznie karierze duchownej i działalności praktycznej w kancelarii kurii biskupiej, u boku bpa P. Gembickiego, stając się z czasem jego bliskim doradcą i zaufanym powiernikiem. W tym charakterze pełnił wiele odpowiedzialnych obowiązków, m. i. referenta kurii, sędziego synodalnego w r. 1634, sędziego surogata w konsystorzu krakowskim. Nagrodzony za te usługi kustodią w kolegiacie Wszystkich Świętych, protonotariatem apostolskim i kanonią katedralną (w r. 1642, po rezygnacji z uprzednio piastowanej plebanii w Mszanie), stanął G. w okresie groźnego zatargu bpa z uniwersytetem po stronie Gembickiego, za co był namiętnie zwalczany przez przeciwników. U schyłku życia w r. 1651 został G. wybrany rektorem uniwersytetu, zwiększając przez to swą niepopularność, w stronnictwie nieprzychylnym Gembickiemu. Spośród współczesnych profesorów zżył się jedynie bliżej z Tomaszem Piątkiem Świnarskim i Adamem Stefanidesem, których spuścizną gorliwie interesował się po ich śmierci. Sławiony przesadnie w panegirykach za swą uczoność, pozostawił zaledwie kilka dysertacji prawniczych z zakresu kanonistyki i rzymskiego prawa prywatnego. Zmarł 4 III 1652 r. w czasie zarazy. Pochowany został w kościele Wszystkich Świętych, gdzie za życia ufundował kanonię i altarię Bożego Ciała.

 

Estreicher; Łętowski, Katalog bpów krak., III 18; – Franke J. N., Jan Brożek, Kr. 1884; Wyczawski H., Piotr Gembicki bp krakowski, Kr. 1957; – Album stud. Univ. Crac., IV 20; Statuta nec non liber promotionum, 273, 276; Temberski S., Roczniki 1647–56, Wyd. W. Czermak, Kr. 1897, Script. Rer. Pol., XVI; – B. Jag.: rkp. nr 220, nr 225, nr 226 IV nr 2534 (tu wykład G-ego z r. 1636), nr 5359; Arch. UJ.: rkp. nr 18, nr 34, nr 49, nr 208.

Leszek Hajdukiewicz

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.