INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Jan Kacper Puszet h. własnego     

Jan Kacper Puszet h. własnego  

 
 
Biogram został opublikowany w 1986 r. w XXIX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Puszet Jan Kacper h. własnego (1780–1843), oficer wojsk Ks. Warsz. i Król. Pol., podpułkownik w powstaniu 1830/31 r. Ur. 6 I w Gościeńczycach (woj. mazowieckie), był prawnukiem Jakuba (zob.), synem Filipa Nereusza (1754–1803), starościca duninowskiego, i Anny Doroty ze Strzemboszów, chorążanki raciążskiej, 2° v. Janowej Zbrożkowej, bratankiem Józefa (zob.), bratem Antoniego (zob.).

Do wojska wstąpił P. 3 VII 1809 jako prosty żołnierz do formowanego przez mjr. Jana Nepomucena Umińskiego pułku jazdy w składzie dywizji rezerwowej gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Dn. 1 IX 1809 otrzymał nominację na podporucznika, a 11 XII t. r. na porucznika w swoim pułku, noszącym nazwę 2 p. huzarów wojsk galicyjsko-francuskich (przemianowanym 28 XII t. r. na 10 p. huzarów armii Ks. Warsz.); dn. 9 X 1810 awansował na kapitana. P. brał udział w kampanii rosyjskiej 1812 r. – walczył pod Drują (15 VII), Smoleńskiem (17 VIII), Możajskiem (7 IX), Czirikowem (29 IX, gdzie otrzymał postrzał karabinowy w lewą rękę), Woronowem (2 X), Krasnem (14 XI), nad Berezyną (28 XI). Odznaczony został Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari oraz 11 X 1812 orderem kawalerskim Legii Honorowej. Ze szczątkami pułku przedostał się przez Kalisz–Głogów do Niemiec i 19 IV 1813 umieszczony został w składzie nowo utworzonego 4 p. ułanów, należącego do powstałej w Wetzlar dywizji gen. J. H. Dąbrowskiego. Z pułkiem tym uczestniczył we wznowionych 16 VIII 1813 działaniach wojennych; znajdował się w potyczkach pod Bossdorf (25 VIII), Kropstädt (26 VIII), w walkach pod bronioną Wittembergą. W wypadzie płk. Tomasza Siemiątkowskiego na Jüterbog (6 IX), w walce z przeważającymi siłami jazdy pruskiej, ranny w lewą rękę i obie nogi dostał się wraz z – również rannym – bratem Antonim do niewoli. Przewieziono go do Berlina i skierowano do lazaretu wojskowego. Uwolniony, powrócił do kraju z przyznanym Krzyżem Złotym Orderu Virituti Militari.

W armii Król Pol. P. przeznaczony został 13 II 1815 w stopniu kapitana do formowanego w Skierniewicach 4 p. strzelców konnych. W czerwcu 1817, w czasie pobytu pułku w Warszawie, postawiony został przed sądem wojennym za wstrzymanie wypłaty podkomendnym i wyrokiem sądu z 11 VI skazany na 3 miesiące aresztu. Książę Konstanty jednak wyrok ten uchylił, zaliczając jedynie areszt dotychczasowy. P. awansował na majora 2 IV 1820 z przeniesieniem do 4 p. ułanów, w którym objął dowództwo 2 dywizjonu. W czasie stacjonowania pułku w Warszawie, w styczniu 1825, P. skazany został, wraz z dowódcą pułku płk. Andrzejem Ruttié, na 1 miesiąc aresztu w twierdzy Modlinie za niesprzeciwienie się bezprawnemu noszeniu przez jednego z żołnierzy z dywizjonu P-a odznaki za wysługę lat. Gdy płk A. Ruttié w marcu t. r. odsiadywał swoją karę, P. pełnił obowiązki dowódcy pułku, a 7 IV przeniesiony został na stanowisko dowódcy 1 dywizjonu. Następnie wrócił na poprzednie swoje stanowisko i pozostawał na nim do wybuchu powstania listopadowego. Z uwagi na wiek i zły stan zdrowia przeniesiono P-a 3 IV 1831 do Korpusu Inwalidów i Weteranów wraz z awansem na stopień podpułkownika. Po kapitulacji Warszawy nie opuścił miasta, ponawiając przysięgę wiernopoddańczą.

Po upadku powstania P. pozostał w stopniu majora w Korpusie Weteranów. Dn. 1 IV 1835 umieszczony został w stopniu majora w komendach inwalidnych X Okręgu Straży Wewnętrznej z przeznaczeniem na dowódcę oddziałów garnizonu warszawskiego. Zmarł 26 XI 1843 w Warszawie.

Ożeniony 15 VIII 1830 w Chełmie z Elżbietą z Żaboklickich, P. miał synów: Leona Jana (ur. 25 II 1833 w Warszawie i tamże zm. 23 IV 1881, oraz Jana Franciszka Ksawerego (ur. 27 XI 1835 w Warszawie i tamże zm. 21 XI 1868).

 

Borkowski, Almanach; Kosiński A. A., Przewodnik Heraldyczny, Kr. 1877 III 421; Uruski; Łoza, Legia Honorowa; Spis szlachty Król. Pol…., W. 1851; – Gembarzewski, Wojsko Pol., 1807–14; tenże, Wojsko Pol., 1815–30; Pachoński J., Generał Jan Henryk Dąbrowski 1755–1818, W. 1981; – Lelewel P., Pamiętnik i diariusz domu naszego, Wr. 1966; Roczniki Wojskowe Królestwa Polskiego 1817–1830; Rozkazy dzienne Naczelnego Wodza 1815–1831; – AGAD: Akty KRW, rkp. 69c s. 75–76, rkp. 478 s. 14, rkp. 606 s. 140–155, rkp. 607 s. 165; B. PAN w Kr.: rkp. 700a k. 157; B. Uniw. Warsz.: rkp. 562 k. 2–9; Paraf. Św. Jana w W.: Akty zgonów z r. 1843, nr 541; Paraf. w Prażmowie (pow. Piaseczno): Księga urodzin z l. 1760–80, poz. 1031; – Arch. rodziny Puszetów w posiadaniu Jana Pugeta w W.; – Kartoteka oficerów WP 1815–1831 Zbigniewa Zacharewicza z Kr.

Zbigniew Zacharewicz

 
 

Powiązane artykuły

 

Obrona Warszawy w 1831 r.

Powstańcy i cywile opanowali miasto już 30 listopada 1830 r. Namiestnik carski i garnizon rosyjski ewakuował się. Warszawa stała się centrum polityczno-administracyjnym i wojskowym powstania listopadowego,......
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.