INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Józef Gliszczyński  

 
 
1 poł. XVIII w. - 1 poł. XIX w.
Biogram został opublikowany w latach 1967-1968 w XIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Gliszczyński Józef (2 poł. XVIII w.), ostatni kasztelan biechowski. Syn Macieja, pisarza ziemskiego kaliskiego i Rozalii Cywińskiej. Wraz z bratem Kajetanem, późniejszym kanonikiem poznańskim, ukończył około r. 1763 nauki w poznańskim kollegium jezuickim. Zaraz potem uczestniczył wraz z województwem kaliskim w elekcji Stanisława Augusta. W r. 1768 został cześnikiem gnieźnieńskim. Posłował na sejm 1775 r. i był z niego delegowany do szeregu komisji dla załatwienia prywatnych spraw szlachty wielkopolskiej i do komisji dla określenia granic wielkopolskich posiadłości biskupstwa poznańskiego. W r. 1777 został podczaszym gnieźnieńskim, zaś w 1779 r. podczaszym poznańskim. T. r. kandydował do kasztelanii lędzkiej, a w r. 1781 do poznańskiej. Otrzymał ok. r. 1783 kasztelanię biechowską i order Św. Stanisława. Z godnością senatorską łączył urząd surrogatora grodu poznańskiego w l. 1779–86. Z sejmów w l. 1784 i 1786 wyznaczony był do zasiadania w sądzie sejmowym. Podpisał akt konfederacji 9 X 1788 r., pod której węzłem rozpoczął się sejm. Wyznaczony był z losowania 19 VI 1789 r. na jednego z sędziów, przed którymi posłowie i senatorowie mieli przysięgać «jako pensji zagranicznych nie brali, nie biorą i brać nie będą». Był zrazu zwolennikiem ustawy majowej i w r. 1792 dostał order Orła Białego. Gdy po upadku Konstytucji Targowiczanie usiłowali skonfederować Wielkopolskę, G. znalazł się w liczbie tych 12 osób, które zjechawszy się 12 VIII 1792 r. w Środzie, zawiązały tam konfederację województw wielkopolskich pod laską Łukasza Bnińskiego. G. odbierał od niego przysięgę, a i sam został jednym z konsyliarzy. Rezydował stale w Rożnowie koło Obornik, które to dobra kupił w r. 1775 od Grodzickiego. Umarł w późnej starości już w czasach Księstwa Warszawskiego. Pochowany został w Rożnowie. Pierwszą jego żoną była Zofia Tomicka, miecznikówna poznańska, wdowa po Józefie Grodzickim, zmarła 7 VI 1762 r., drugą Elżbieta Bieńkowska, zmarła 9 V 1793 r. Z drugiej żony miał syna Antoniego, późniejszego wojewodę i ministra, i córki: Katarzynę Swinarską i Franciszkę Zambrowską.

 

Portret na nagrobku w kośc. rożnowskim, – Boniecki; – Smoleński Wł., Konfederacja targowicka, s. 156, 290; Wegner L., Konfederacja województw wielkopolskich 1792, P. 1871; – Marciszewski M. X., Zaszczyt, 1758; Vol. leg. VIII 233, 280, 334, 369, 374, 381, 382; – Inscr. Posn. 1352 f. 3v. 55v.; 1357 f. 171; 1361 f. 66, 144v.; 1362 f. 8, 96; 1369 f. 30, 636; 1375 f. 77; Lib. bapt. cop. i mort. Rożnowo.

Włodzimierz Dworzaczek

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.