INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Józef Rodakowski  

 
 
1830-01-05 - 1912-06-09
 
Biogram został opublikowany w latach 1988-1989 r. w XXXI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Rodakowski Józef (1830–1912), generał austro-węgierski. Ur. 5 I we Lwowie, był synem Pawła i Marii z Singerów, młodszym bratem Henryka (zob.), Maksymiliana (zob.) i Zygmunta (zob.).

Uczył się R. w c. k. Akademii Inżynieryjnej w Wiedniu (1841–6). Do wojska austriackiego wstąpił 16 XI 1846 po opuszczeniu akademii, w której nie osiągnął zadowalających wyników w nauce. Został kadetem w koszyckim 34 p. p., stacjonującym wówczas we Lwowie. W r. 1848, gdy regiment ten przeszedł na stronę powstania węgierskiego, R. przeniesiony został do 28 p. p., który walczył we Włoszech. Wyróżnił się wówczas w walkach z G. Garibaldim i awansował na porucznika. Przydzielony do Sztabu Generalnego Kwatermistrza odznaczył się w czasie bitwy pod Novarą. W kwietniu 1849 przeniesiony został do sztabu Korpusu Obserwacyjnego w Północnym Tyrolu, awansował wówczas na podporucznika.

L. 1850–1 R. spędził w sztabie stacjonującego na terenie Holsztynu Korpusu gen. T. F. Zobla. W r. 1852 powrócił do służby liniowej w 62 p. p., po upływie dwóch lat otrzymał stopień kapitana. Przydzielony został wówczas okresowo do prac w sztabie Dowództwa Wojskowego w Linzu. Z początkiem 1859 r. zaliczony był na stałe do Sztabu Generalnego Kwatermistrza. Podczas działań wojennych we Włoszech był oficerem sztabowym w Kwaterze Głównej 1 Armii, uczestniczył w bitwie pod Solferino. Po zakończeniu wojny pracował krótko w Dowództwie Generalnym w Wiedniu.

W r. 1860 R. zyskał uznanie władz wypełniając tajną misję we Francji. Charakter tego przedsięwzięcia jest nieznany. Po powrocie z Francji pracował w Biurze Wywiadowczym Armii we Włoszech. W r. 1863 awansował na majora i od tej chwili kierował austriackim wywiadem wojskowym we Włoszech. W r. 1865 objął stanowisko szefa sztabu przy c. k. namiestniku wojskowym w Holsztynie. Także i na tym terenie używany był do misji politycznych. W czasie wojny 1866 r. był szefem sztabu 2 Dyw. Kawalerii. Za udział w bitwach pod Sadową i Tobičovem zyskał sobie pochlebne opinie i awans na podpułkownika. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do służby liniowej, początkowo w lwowskim 30 p. p., a następnie w stacjonującym na Węgrzech 7 p. ułanów. W marcu 1869 mianowany został dowódcą 11 p. dragonów, wkrótce potem otrzymał stopień pułkownika. Jednostką tą dowodził do kwietnia 1875, kiedy to został dowódcą 18 Brygady Kawalerii w Peczu, w listopadzie r. n. awansował na generała majora. Konflikt z generalnym inspektorem kawalerii gen. M. Pejacsevichem spowodował, iż R. wziął dłuższy urlop, a powróciwszy do czynnej służby w kwietniu 1881 objął dowództwo w 35 Dyw. Piechoty w Hermannstadt (Sibiu), wówczas też otrzymał stopień feldmarszałka porucznika. W marcu 1886 przeniesiony został do dowództwa 2 Korpusu w Wiedniu na stanowisko generała przydzielonego, odpowiadające mniej więcej stanowisku zastępcy dowódcy korpusu. R. należał do najwybitniejszych oficerów narodowości polskiej w szeregach austro-węgierskich sił zbrojnych.

Od r. 1887 był R. honorowym szefem (Regimentsinhaber) 95 p. p. z Czortkowa. W tym okresie władze wojskowe rozważały możliwość powołania R-ego na stanowisko dowódcy korpusu. Ostatecznie jednak R., który – jak sam podaje – nie posiadał predyspozycji na dowódcę wielkich jednostek, otrzymał w r. 1889 godność tajnego radcy, komandorię Orderu Leopolda i w dn. 12 VII t. r. przeszedł w stan spoczynku w stopniu generała kawalerii i zamieszkał w Meranie w Tyrolu. Ogłosił wówczas Erinnerungen an Feldzugmeister F. Graf Thun (1889, 1895) oraz E. Prinz zu Thum und Taxis k. u. k. General der Cavallerie (1901). Pisał też (po niemiecku) kronikę rodzinną. Zmarł 9 VI 1912 w Meranie.

R. był dwukrotnie żonaty. Z małżeństwa z Otylią z Wranglów miał sześcioro dzieci: Małgorzatę, Wandę, Agnes, Marię, Pawła i Ernesta, z drugiego małżeństwa z Clemence z Karaczay’ów dwoje dzieci: Almę i Andrzeja.

 

Portret R-ego przez Henryka Rodakowskiego (1874, wł. prywatna w W. Brytanii); Podob. R-ego w zbiorach graficznych Kriegsarchiv w Wiedniu oraz w zbiorach rodzinnych; – Österr. Biogr. Lexikon, Lf. 43; Uruski XI 211; – Brzozowski S., Studia techniczne Polaków w Wiedniu do Wiosny Ludów, w: Studia i Mater. z dziejów nauki polskiej, S. D., Z. 9, 1978 s. 56, 67; Kozicki W., Henryk Rodakowski, Lw. 1937 (fot. portretu); Silberer V., Die Generalität der k. k. Armee, Wien 1877 II 164; – Henryk Rodakowski i jego otoczenie. Korespondencja artysty, Oprac. A. Ryszkiewicz, Wr. 1953; – Kriegsarchiv w Wiedniu: Qualifikationslisten, Fasz. 2456; – Josef Rodakowski, Chronic Rodakowski (mszp. w zbiorach rodzinnych).

Jan Rydel

 
 

Powiązane artykuły

 

Powstanie Kościuszkowskie

Insurekcja kościuszkowska rozpoczęta 24 marca 1794 roku, zakończona 16 listopada 1794 roku, to powstanie narodowe początkowo przeciwko Rosji, później także skierowane przeciwko Prusom. Jedno z najbardziej......

Bitwa Pod Racławicami, 4 kwietnia 1794 r.

24 marca 1794 roku na rynku krakowskim ogłoszony został „Akt powstania obywatelów mieszkańców województwa krakowskiego”, dający początek powstaniu kościuszkowskiemu, jednemu z przełomowych......
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Maksymilian Rodakowski

1825-04-09 - 1900-12-12 generał
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Józef Michał Unrug

1884-10-07 - 1973-02-28
wiceadmirał
 

Marian Strzelecki

1895-06-26 - 1946-04-15
działacz sportowy
 

Wiesław Chrzanowski

1880-12-15 - 1940-12-05
inżynier
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Jan Antoni Ernest Hupka

1866-01-22 - 1952-03-27
polityk
 

Leon Piotr Nencki

1848-06-28 - 1904-05-22
lekarz
 

Marian Wilhelm Teofil Smoluchowski

1872-05-28 - 1917-09-05
fizyk
 

Feliks Nowowiejski

1877-02-07 - 1946-01-18
kompozytor
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.