INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Juliusz Studnicki-Gizbert (Giżbert)     
Biogram został opublikowany w latach 2007-2008 w XLV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Studnicki-Gizbert (Giżbert) Juliusz (1906–1978), malarz, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Gdańsku i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Ur. 14 VII w Kniażycach (pow. przemyski), był synem Juliana (1865–1946), dzierżawcy dóbr Kniażyce, a następnie pracownika tow. ubezpieczeniowego «Florianka» w Przemyślu, i Zdzisławy Pauliny z Dembińskich (1870–1952), bratankiem Marii (zob. Giżbert-Studnicka Maria) i Witolda (zob. Studnicki-Giżbert Witold). Miał braci: Stanisława (1896–1956), po drugiej wojnie światowej redaktora w rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach, Tadeusza (1898–1979), ekonomistę, przed drugą wojną światową i w czasie okupacji dyrektora Fabryki Farmaceutycznej dra A. Wandera w Krakowie, Bronisława (1899–1940), mjr. artylerii WP, przed drugą wojną światową wykładowcę w Szkole Strzelania Artylerii w Toruniu, po wkroczeniu 17 IX 1939 Armii Czerwonej do Polski internowanego w obozie w Kozielsku, zamordowanego przez NKWD w Katyniu, i Franciszka (zob. Studnicki Franciszek) oraz siostrę Marię (1901–1973), zamężną Kuciową, urzędniczkę.

S. uczył się w II Państw. Gimnazjum im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu. Po zdaniu matury w r. 1924 studiował malarstwo na ASP w Krakowie kolejno w pracowniach Józefa Mehoffera, Wojciecha Weissa i Felicjana Kowarskiego. Już w r. 1925 uczestniczył w wystawie „Kwiaty w naturze”, zorganizowanej w Warszawie w Pomarańczarni. Po otrzymaniu absolutorium przeniósł się w r. 1929 na ASP w Warszawie, gdzie w styczniu 1930 Kowarski objął katedrę malarstwa; kontynuował tam studia do r. 1930. Należał do założycieli grupy «Pryzmat», którą ok. r. 1930 stworzyli z mistrzem zainteresowani koloryzmem uczniowie Kowarskiego, m.in. Krystyna Łada (zob. Studnicka Krystyna), Wacław Taranczewski i Jan Wodyński. W r. 1931 znalazł się w tzw. grupie malarzy krakowskich, którym Komitet Wawelski powierzył zaprojektowanie plafonów do sal odnawianego wówczas zamku królewskiego. W l. 1932–9 był nauczycielem rysunku w gimnazjach w Przemyślu; w r. 1937 na UJK zdał państw. egzamin pedagogiczny. W l. 1938–9 uczył również na Wakacyjnym Ognisku Rysunkowym organizowanym przez Liceum Krzemienieckie w Wiśniowcu. Malował w tym czasie cykle pejzaży z okolic Przemyśla, m.in. Browar w Ostrowie nad Sanem, Zbieranie truskawek, nawiązujące do postimpresjonizmu i koloryzmu. Od pierwszej ekspozycji «Pryzmatu» w r. 1933 wystawiał z tą grupą (do r. 1938), głównie w IPS w Warszawie, Łodzi i Poznaniu; uczestniczył również w wystawach w Bukareszcie, Kapsztadzie, Sztokholmie i USA. W czerwcu 1936 w warszawskim lokalu IPS miał wystawę indywidualną, po której otrzymał stypendium; w rezultacie wyjechał do Paryża i przez kilka miesięcy r. 1937 należał tam do uczniów Józefa Pankiewicza. Brał udział w wystawie „Exposition de six peintres Polonais”, zorganizowanej w r. 1938 w paryskiej galerii M. M. Bernheim-Jeune. Na przełomie l. 1938 i 1939 przebywał w Paryżu z żoną (poślubioną w r. 1936 Krystyną Ładą); razem wrócili do Przemyśla krótko przed wybuchem drugiej wojny światowej. W czasie okupacji niemieckiej mieszkali w Krakowie. S. malował martwe natury i portrety, m.in. Asia, Antonina W., Dr Bernadzikowski oraz zaprojektował kilim tworzący ozdobne panneau w siedzibie Związku Artystów Plastyków przy ul. Łobzowskiej 3. Dn. 16 IV 1942 został aresztowany w prowadzonej tam kawiarni i osadzony w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie; namalował tam obraz Transportzelle (pastel i akwarela na papierze, obecnie w zbiorach Państw. Muz. Auschwitz-Birkenau). Przewieziony 25 IV t.r. do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, otrzymał nr 33179. Zwolniony z obozu 1 V, dzięki staraniom rodziny i przyjaciół, wrócił do Krakowa. Wykonał w tym okresie serię obrazów i rysunków poświęconych gehennie więźniów Oświęcimia, które wystawił w r. 1943 na konspiracyjnej ekspozycji w mieszkaniu Siedleckich przy pl. Szczepańskim w Krakowie.

Po wojnie przeniósł się S. wraz z żoną na Wybrzeże. W r. 1945 był jednym z założycieli Państw. Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Gdańsku (początkowo z siedzibą w Sopocie). Od r. 1945 kierował tam Katedrą Malarstwa Sztalugowego i Rysunku, będąc równocześnie dziekanem Wydz. Malarstwa (do r. 1950). Należał do Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków (pod koniec r. 1946 przekształconego w ZPAP); w r. 1945 współorganizował Okręg Gdański Związku i wkrótce został jego prezesem. Od r. 1945 wyjeżdżał kilkakrotnie na plenery do Chmielna na Kaszubach. Powstały wówczas obrazy tworzące cykl pejzaży z Pojezierza Kaszubskiego, m.in. Młyn nad Radunią i szczególnie ceniony Kościół w Chmielnie. Zainicjował w tym okresie coroczny (urządzany w l. 1948–70) Festiwal Sztuk Plastycznych w Sopocie. Uczestniczył: w l. 1946 i 1949 w międzynarodowej wystawie sztuki UNESCO w Paryżu, na przełomie l. 1947 i 1948 w III Ogólnopolskim Salonie ZPAP w Poznaniu, w r. 1948 w „Wystawie plastyki ziem odzyskanych” we Wrocławiu, a w r. 1950 w wystawie „Plastycy w walce o pokój” w Warszawie, gdzie otrzymał III nagrodę. Swoje prace pokazywał także w l. 1950–4 na Ogólnopolskich Wystawach Plastyki, otrzymując w r. 1952 I (za obraz Gogol), a w r. 1953 III nagrodę. Był jednym z autorów obrazu „Pierwszomajowa manifestacja w roku 1905”, namalowanego w r. 1952 zespołowo przez jego żonę oraz Teresę Pągowską, Stanisława Teysseyre’a, Wodyńskiego, Józefę Wnukową oraz Hannę i Jacka Żuławskich, wyróżnionych za niego t.r. nagrodą państw. II st. Również w r. 1952 uczestniczył w Międzynarodowej Wystawie Olimpijskiej w Helsinkach. Razem z żoną wykonał polichromie na fasadach kamienic odbudowanych po wojnie: w r. 1953 przy Rynku Starego Miasta w Warszawie (nr 7–9) i w r. 1954 przy ul. Długiej i Długim Targu w Gdańsku. W r. 1953 powtórnie otrzymał zespołowo nagrodę państw. II st. za twórczy wkład i realizację polichromii Rynku Starego Miasta. W r. 1955 miał wystawę w warszawskiej siedzibie Związku Literatów Polskich. T.r. otrzymał tytuł profesora zwycz. oraz został laureatem nagrody państw. II st., tym razem indywidualnej, przyznanej za powojenne dokonania twórcze. W okresie tym uczestniczył w zbiorowych ekspozycjach za granicą: „Wystawie sztuki polskiej” w Kijowie (1954/5) i Indiach (1956), „Wystawie polskiego malarstwa współczesnego” w Pradze i Sofii (1958) oraz „I moskiewskiej wystawie plastycznej krajów socjalistycznych” (1958/9), na której pokazano m.in. jego obrazy Gogol, Portret Gertrudy Wysockiej, pejzaże z Chmielna i martwe natury. Towarzyski i obdarzony poczuciem humoru, związał się S. z działającym w Gdańsku od r. 1954 teatrem studenckim «Bim-Bom», a od r. 1959 także z teatrem pantomimy «Cyrk Rodziny Afanasjew Tralabomba». W tym okresie zmienił charakter i tematykę swej twórczości; zaczął malować niewielkie obrazy, wykorzystując częściej niż poprzednio oprócz oleju także gwasz i akwarelę. Były to zwłaszcza cykle: Pajace, Diabolika i Pińczykowscy, przedstawiające groteskowe postaci diabłów i różnych fantastycznych stworów. W r. 1959 uczestniczył w Sopocie w wystawie „27 malarzy i rzeźbiarzy Wybrzeża”. Zajmując się nadal malarstwem monumentalnym zaprojektował w l. 1960–1 motywy dekoracyjne na obicia ścian (kołtryny) do odnawianego wówczas zamku w Gołuchowie; był pomysłodawcą wykonania tych obić za pomocą nowoczesnej techniki sitodruku.

W r. 1962 przeniósł się S. do Warszawy, gdzie został profesorem na Wydz. Malarstwa tamtejszej ASP. Nadal uczestniczył w licznych wystawach. Jego prace pokazywano na ekspozycjach sztuki polskiej za granicą, m.in. w Essen i innych niemieckich miastach (1962), Moskwie (1965), Bukareszcie (1966), Berlinie (1967), Ameryce Południowej (1965–7) i Nancy (1967). W l.n. pokazywał prace na zbiorowych ekspozycjach sztuki polskiej w Teheranie i kilku miastach Skandynawii. W r. 1966 miał dwie wystawy indywidualne: w gmachu Zachęty w Warszawie (Groteski) oraz na XXXIII Biennale Sztuki w Wenecji, a w r. 1970 wystawę indywidualną w galerii Gian Ferrariego w Mediolanie; t.r. otrzymał Złoty Medal Ministra Spraw Zagranicznych Włoch za obraz Spektakl oraz kolejną indywidualną nagrodę państw. II st. za wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa ze szczególnym uwzględnieniem cyklu gwaszy. W r. 1968 uczestniczył w „Wystawie jubileuszowej 150 lat ASP w Krakowie 1918–1968”, pokazanej w Krakowie i Zielonej Górze, a w r. 1972 w ekspozycji „Twórcy Szkoły Sopockiej”, zorganizowanej w Gdańsku. Ostatnie wystawy indywidualne miał w Warszawie (w gmachu Zachęty w r. 1977) i Gdańsku (w Pałacu Opatów w Oliwie w r. 1978). Po wylewie krwi do mózgu przez ostatnie lata życia był ciężko chory; zmarł 3 III 1978 w Warszawie, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. Był odznaczony Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Małżeństwo S-ego z Krystyną z Ładów było bezdzietne.

Prace S-ego znajdują się w Muzeach Narodowych w Gdańsku, Kielcach, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu oraz w Muzeach: Okręgowym w Białymstoku, im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Historycznym w Sanoku, Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu, Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, a także w kolekcjach prywatnych w Polsce, Austrii, Danii, USA i Włoszech. W r. 1978 w Warszawie odbyła się wystawa „Krystyna Łada-Studnicka. Juliusz Studnicki”, a w listopadzie r.n. w krakowskim Pałacu Sztuki – retrospektywna „Wystawa malarska Juliusza Studnickiego 1906–1978”. Prace S-ego pokazano (we wrześniu 2001 oraz w grudniu 2002 i styczniu 2003) na dwuczęściowej monograficznej wystawie w sopockiej galerii STS, a także w maju 2003 na wystawie współczesnego malarstwa i grafiki w Wyższej Szkole Zarządzania w Warszawie oraz w październiku t.r. na „Wystawie prac Krystyny Łady-Studnickiej i Juliusza Studnickiego. Malarstwo lat 50–70 XX w.” w Space Gallery w Krakowie. Prace S-ego pojawiają się stale w handlu antykwarycznym i na aukcjach dzieł sztuki.

 

Nagrody państwowe w latach 1948–1980. Informator, Oprac. J. Adamowiczowa, Wr. 1983; Pol. Bibliogr. Sztuki; Vollmer, Künstler Lexikon; W. Enc. Powsz. (PWN); – Exposition de six peintres Polonais, Paris 1938; Juliusz Studnicki pittore, Milano 1970; Krystyna Łada-Studnicka, Juliusz Studnicki, W. 1998; Wystawa malarska Juliusza Studnickiego 1906–1978, Kr. 1979; Wystawa obrazów Krystyny Łada-Studnickiej i Juliusza Studnickiego, W. 1936; – Afanasjew J., Sezon kolorowych chmur, Gdynia 1968; Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku 1945–2005. Tradycja i współczesność, Gd. 2006; Baranowicz Z., Juliusz Studnicki, „Przegl. Artyst.” 1956 nr 3; Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo pol., III; Grabska E., Zimand R., Rozmowa o „Szkole Sopockiej”, „Przegl. Artyst.” 1953 nr 4; Kotula A., Krakowski P., Kronika nowej sztuki, Kr. 1966; Micińska-Kenarowa H., Długi wdzięczności, W. 2003; Piwocki, Hist. ASP, s. 131; Piwocki K., Współcześni malarze polscy, W. 1957; Pol. życie artyst. w l. 1915–39; Pol. życie artyst. w l. 1945–1960; Porębski M., Malarstwo i rzeźba na II Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki. Kompozycja historyczna, „Przegl. Artyst.” 1952 nr 1; Sosnowska J., Materiały do dziejów Instytutu Propagandy Sztuki (1930–1939), W. 1992; Tucholski J., Mord w Katyniu, W. 1991 s. 222 (dot. Brata Bronisława); Walicki M., Juliusz Studnicki, W. 1965; tenże, Sztuka polska dwudziestolecia, W. 1957; Witz I., Krajobraz w malarstwie, W. 1970; tenże, Plastycy Wybrzeża, Gd. 1969; tenże, Przechadzki po warszawskich wystawach 1945–1968, W. 1972; Wojciechowski A., Polichromia i wnętrza Starego Miasta, „Przegl. Artyst.” 1953 nr 4; Ziegenhirte J., Sztuka polska obiektem najżywszego zainteresowania na wystawie w Moskwie. Rozmowa z profesorem Juliuszem Studnickim, „Dzien. Bałtycki” 1959 nr 10; – Mater. do dziej. Akad. Sztuk Pięknych, II; – Nekrologi z r. 1978: „Dzien. Bałtycki” nr 55, „Stolica” nr 22, „Tyg. Powsz.” nr 23, „Życie Warszawy” nr 57, 58, 65; – Państw. Muz. Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu: Teczka autorska S-ego; – Informacje Juliana Studnickiego z Kr. i Doroty M. Kozielskiej z W.

Joanna Daranowska-Łukaszewska i Włodzimierz Łajming

 
 

Chmura tagów

TAGI

Za pomocą tagów oznaczamy powiązania tematyczne postaci. Pozwalają one eksplorować serwis wg wybranych przez redakcję najważniejszych tematów dla danej postaci.

malarstwo portretowe, malarstwo pejzażowe, stypendia zagraniczne, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Związek Polskich Artystów Plastyków, tytuł profesora zwyczajnego, gimnazjum w Przemyślu, nauczanie rysunku, wystawy malarskie w Warszawie, Związek Zawodowy Polskich Artystów Plastyków, śmierć po ciężkiej chorobie, żona - malarka, nagrody na wystawach plastycznych, Nagroda Państwowa PRL, tworzenie polichromii, rodzeństwo - 5 (w tym 4 braci), obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau, Order Odrodzenia Polski (PRL, krzyż oficerski), Order Odrodzenia Polski (PRL, krzyż kawalerski), choroba - wylew krwi do mózgu, malarstwo monumentalne, pejzaże wiejskie, areszt niemiecki (III Rzesza), obrazy martwej natury, więzienie przy Montelupich w Krakowie, wystawy malarskie w Moskwie, dzieła w Muzeum Narodowym w Warszawie, dzieła w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, okupacja niemiecka Krakowa 1939-1945, ojciec - dzierżawca ziemski, brat - redaktor, wystawy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, brat - major WP, Wydział Malarstwa ASP w Warszawie, brat - ofiara zbrodni katyńskiej, brak dzieci (XX w.), wystawy malarskie w Poznaniu, grupa artystów "Pryzmat", brat - ekonomista, uczniowie Józefa Mehoffera, obrazy fantastyczne, twórczość malarska XX w., Cmentarz Powązkowski w Warszawie - lata 1976-2000, uczniowie Józefa Pankiewicza, tworzenie Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, dzieła w Muzeum Historycznym w Sanoku, uczniowie Wojciecha Weissa, dzieła w Muzeum Narodowym w Gdańsku, wystawy malarskie w Łodzi, wystawy malarskie w Wenecji, projekty kilimów, wystawy malarskie w Sztokholmie, Salony Instytutu Propagandy Sztuki, dzieła w Muzeum Okręgowym w Białymstoku, dzieła w Muzeum Auschwitz-Birkenau
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Chmura tagów

 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Edward Franciszek Mateusz Okuń

1872-09-21 - 1945-01-17
malarz
 

Jerzy Witold Różycki

1909-07-24 - 1942-01-09
matematyk
 

Józef Kazimierz Ziemacki

1856-09-18 - 1925-09-30
chirurg
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Zygmunt Pluciński

1882-02-12 - 1933-12-15
właściciel ziemski
 

Ludomił Antoni Rayski

1892-12-28 - 1977-04-11
pilot wojskowy
 

Franciszek Ksawery Pusłowski

1875-06-16 - 1968-07-08
ziemianin
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.