INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Ludwik Ramułt     

Ludwik Ramułt  

 
 
Biogram został opublikowany w 1987 r. w XXX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Ramułt (Baldwin Ramułt) Ludwik (1857–1929), architekt, działacz społeczny. Ur. 6 VII w Tarnowie, był synem Bronisława, ziemianina, i Zofii z Rupniewskich.

R. do gimnazjum uczęszczał w Tarnowie, potem ukończył Akademię Artylerii i służył jako porucznik piechoty w 40 p. piechoty, ale wnet porzucił służbę wojskową i studiował architekturę oraz ogólne budownictwo na politechnice we Lwowie, gdzie uzyskał dyplom inżyniera z odznaczeniem. Początkowo pracował jako asystent budowlany magistratu lwowskiego i otrzymał wtedy pierwszą nagrodę w konkursie na lwowskie gmachy szkolne. Potem pracował krótko jako pomocniczy nauczyciel budownictwa Szkoły Przemysłowej we Lwowie, ostatecznie zaś został architektem prywatnym. We Lwowie projektował i budował pawilon na Panoramę Racławicką (1893), gmachy Poczty Głównej, Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń, Zakładu dla Ociemniałych przy ul. św. Zofii, szkół powszechnych Św. Marii Magdaleny oraz Św. Anny. Pod Lwowem zaprojektował i zbudował w Dublanach gmach główny Akademii Rolniczej (1887), szkołę gorzelniczą i gorzelnię doświadczalną (1890), stację chemiczno-rolniczą (1906), dom studencki (1894), zaś w Winnikach fabrykę wyrobów tytoniowych, poza tym w Milczycach (pow. Gródek Jagielloński) kościół, w Przeworsku i Zuczce (pow. Rawa Ruska) cukrownie. W r. 1896 złożył w namiestnictwie memoriał w sprawie wodociągów i kanalizacji miasta Leska i dla pow. leskiego zasłużył się przez 14 lat jako budowniczy dróg, mostów i szkół powszechnych; obdarzono go tu godnością marszałka powiatowego.

Do r. 1914 działał też R. we Lwowie jako prelegent Tow. Pedagogicznego, współorganizator wystaw Tow. Politechnicznego i współsędzia w Sekcji Architektury i Budownictwa, od r. 1896 jako radny m. Lwowa, członek zarządu Polskiego Tow. Politechnicznego, przez kilka lat jako prezes lwowskiego Koła Architektów oraz prezes Koła Literacko-Artystycznego. Był też wiceprezesem Banku dla Handlu i Przemysłu w Krakowie i jego delegatem do filii we Lwowie oraz członkiem Państwowej Rady Budowy Dróg Wodnych w Wiedniu.

W l. 1914–16 R. przebywał w Grazu, gdzie zorganizował Komitet Opieki nad Uchodźcami z Galicji i nim kierował. W l. 1918–20 przebywał we Lwowie. Brał udział w stopniu kapitana artylerii w obronie Lwowa, był kierownikiem sekcji mobilizacyjnej, potem oficerem miejscowego sztabu i zastępcą komendanta miasta. W r. 1921 R. został inspektorem Min. Robót Publicznych w Warszawie, w r. 1922 naczelnikiem wydziału Najwyższej Izby Kontroli Państwa, w r. 1923 przewodniczącym międzyresortowej komisji dla zbadania gospodarki w państwowych dobrach rolnych i leśnych oraz członkiem komisji do reorganizacji Min. Przemysłu i Handlu. Potem usunął się do odziedziczonego majątku Czermna w pow. pilzneńskim. Do żadnej partii politycznej nie należał. Był honorowym obywatelem m. Ustrzyki. Zmarł 22 V 1929 we Lwowie i pochowany został na cmentarzu Łyczakowskim w grobie rodzinnym. Był odznaczony m. in. Krzyżem Obrony Lwowa z Mieczami.

R. był żonaty czterokrotnie: ze Stanisławą ze Strzeleckich (zm. 1909), po raz drugi z Marią z Sobolewskich (małżeństwo unieważniono), po raz trzeci ze Stanisławą Krauze, a po owdowieniu, po raz czwarty ożenił się z Marią z Heydlów. Z pierwszego małżeństwa miał pięcioro dzieci: Bronisława (1884–1892), Zofię (1885–1895), Feliksa (1887–1936), Ludwika (zob.) i Marię (ur. 1897), zamężną Smoleńską.

 

Łoza, Słown. architektów; Żychliński, IX 138–9; Katalog wystawy jubileuszowej Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie w 1902 roku, Lw. 1902 s. 6, 15; Skorowidz Królewskiego Stołecznego miasta Lwowa, Lw. 1916 s. 241, 258; – Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877–1927, Lw. 1927 s. 11, 74, 94; Zajączkowski W., C. K. Szkoła Politechniczna we Lwowie. Rys. historyczny, Lw. 1894 s. 132; – Gella J., Ruski miesiąc, Lw. 1929 s. 232; Obrona Lwowa 1–22 listopada 1918, Lw. 1936–9 II 105, 110, III 324–5; – Nekrologi z roku 1929: „Ilustr. Kur. Codz.” nr 159 s. 8 (fot.), „Słowo Pol.” nr z 23 V, 24 V; – Materiały Red. PSB; – Informacje wnuczki R-a Magdaleny Baldwin Ramułt Szubartowskiej z Puław.

Stanisław Marian Brzozowski

 

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.