INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Michał Kozubski h. Habdank  

 
 
brak danych - ok. 1676
 
Biogram został opublikowany w 1970 r. w XV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kozubski Michał h. Habdank (zm. ok. 1676), chorąży wołyński. Ród swój wywodził z Kozubowa w pow. wiślickim, a pisał się z Magnusz. Był synem Bernarda i Anny Kurpiówny. K. to przede wszystkim żołnierz. Za Jana Kazimierza porucznikował w rocie pancernej. Podczas wojny ze Szwedami w r. 1659 wziął udział wraz ze Stefanem Czarnieckim w kampanii duńskiej, chociaż wielu żołnierzy świeżo w Wielkopolsce zaciągniętych do jego chorągwi zbiegło na polskiej granicy. W r. 1660 w wojnie z Rosją dowodził chorągwią wołoską ok. 100 koni. W l. 1663–4 pociągnął na Ukrainę i w walkach z wojskami rosyjskimi został ranny pod Medwinem koło Kaniowa w woj. kijowskim. W r. 1664 w nagrodę za trudy wojenne otrzymał K. starostwo lityńskie na Podolu. W jesieni 1666 r. przebywał w obozie pod Krupą nad Horyniem na Wołyniu, skąd wojsko kor. wysłało go 10 XI wraz z innymi posłami z koła generalnego pod Koźlinem (obok Krupy) do króla i hetmanów z prośbą o wypłatę zaległego żołdu i rozdział chlebów zimowych. Z kolei pod wodzą hetmana Jana Sobieskiego uczestniczył w r. 1667 w kampanii podhajeckiej na czele królewskiej chorągwi pancernej. Pod koniec rządów Jana Kazimierza w r. 1668 otrzymał godność stolnika wołyńskiego, a w r. n. król Michał Korybut Wiśniowiecki mianował go chorążym wołyńskim. Przeciw tej ostatniej nominacji stawiał przeszkody któryś z Czartoryskich (zapewne Jan Karol, podkomorzy krakowski, lub Michał Jerzy, wojewoda wołyński); dlatego wojsko kor. jeszcze w kole pod Bracławiem w instrukcji swej z 1 XI 1671 r. zaleciło K-ego szczególnej opiece króla, prosząc go, by za «odwagi, straty, postrzały, ruinę substancji» król przyznał mu ten urząd.

Z końcem 1669 r. brał K. udział w poselstwie podkanclerzego kor. Andrzeja Olszowskiego do Wiednia po królowę Eleonorę i był przyjęty na audiencji u cesarza Leopolda I. W r. 1672 (przed 13 II) został starostą horodelskim. Na sejmie zimowym 1672 r. oskarżono go o zajazd na jakiegoś szlachcica, zabójstwo oraz rabunek sreber i sprzętów. Znalazł jednak K. również i wtedy obrońców na ławach poselskich. Sprawa ta, bliżej nie znana, zajęła «czas niemały» na sejmie. Jesienią 1672 r., w czasie konfederacji gołąbskiej, stanął K. wiernie ze swą chorągwią przy królu Michale (nie był jednak w obozie pod Gołębiem), nie przystąpił też z trzema innymi chorągwiami do konfederacji szczebrzeszyńskiej; toteż wojsko związkowe spod komendy hetmana J. Sobieskiego przepędziło go w listopadzie 1672 r. spod Szczebrzeszyna, odmówiło jego chorągwi chlebów i ostatecznie zniosło ją za wyłamywanie się z ogólnego związku, chociaż, wg relacji samego Sobieskiego, stawał K. wówczas dzielnie przeciw Tatarom pod Niemirowem i Kałuszem. W r. 1673 dowodził K. pod Chocimiem królewską chorągwią kozacką z nowego zaciągu, złożoną ze 150 ludzi. Szlachta krakowska na sejmiku proszowskim 29 XII 1673 r. zalecała K-ego do nagród «za krwawe cum dispendio zdrowia i substancji zasługi» i prosiła o zwolnienie jego starostwa horodelskiego przez lat 10 od wszelkich podatków. Na elekcji 1674 r. zjawił się K. wraz ze szlachtą woj. bełskiego. Zmarł ok. 1676 r. pozostawiając żonę Helenę z Żółkiewskich, 1. v. Janową Sokołową, 2. v. Rafałową Mielecką.

 

Boniecki; Niesiecki; Uruski; – Korzon T., Dola i niedola Jana Sobieskiego, Kr. 1898 I 493–4, II 22–3, III 251, 288, 314; tenże, Dzieje wojen i wojskowości w Polsce, Lw.–W.–Kr. 1923 II; Majewski W., Podhajce – letnia i jesienna kampania 1667 r., Studia i Mater. do Hist. Wojsk., W. 1960 VI cz. 1 s.56, 72; Przyboś A., Konfederacja gołąbska, Tarnopol 1936; Wimmer J., Materiały do zagadnienia organizacji i liczebności armii kor. w l. 1655–1660; Studia i Mater. do Hist. Wojsk., W. 1958 IV 522; toż w l. 1660–1667, tamże, W. 1960 VI cz. 1 s. 240; toż w l. 1673–1679, tamże, W. 1961 VII cz. 2 s. 406; tenże, Wojsko pol. w II poł. XVII w., W. 1965; – Akta sejmikowe woj. krak., III; Dyplomaci w dawnych czasach, Oprac. A. Przyboś, R. Żelewski, Kr. 1959; Pamiętnik J. F. Drobysza Tuszyńskiego, w: Dwa pamiętniki z XVII w., Wyd. A. Przyboś, Wr.–Kr. 1954; Pasek J., Pamiętniki, Wyd. J. Czubek, Kr. 1929; Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego, Wyd. F. Kluczycki, Kr. 1881, Acta Hist., II; Sobieski J., Listy do Marysieńki, Oprac. L. Kukulski, W. 1962; Vol. leg., V 244.

Adam Przyboś

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.