INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Rafał Skolimowski     

Rafał Skolimowski  

 
 
1781-10-24 - 1848-04-14
Biogram został opublikowany w latach 1997-1998 w XXXVIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Skolimowski Rafał (1781–1848), ksiądz, pedagog, matematyk. Ur. 24 X w Skolimowie Wojnowie (pow. siedlecki).

S. uczył się w szkole pijarów w Drohiczynie i w l. 1799–1803 w seminarium duchownym w Janowie Podlaskim, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie ok. r. 1805 i został profesorem. W r. 1809 przeniósł się do Warszawy i do r. 1815 uczył religii, historii i matematyki w liceum warszawskim. T.r. rozpoczął studia matematyczne, początkowo w Berlinie (przez rok), a później w Paryżu (2 lata) pod kierunkiem S. D. Poissona, J. B. Biota, S. F. Lacroix, przy okazji zwiedzając Londyn i Amsterdam. Po powrocie w r. 1818 został profesorem matematyki i objął katedrę wyższej analitycznej mechaniki i algebry na Uniw. Warsz. oraz uzyskał w r. 1820 stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy De motu planetarum circa solem (W. 1820). W tym czasie porzucił kapłaństwo i wstąpił do loży masońskiej «Göttin von Eleusis» i prawdopodobnie z tej przyczyny utracił w r. 1821 katedrę. Ocalenie od śmierci podczas zerwania się przed nim mostu na Wiśle spowodowało jednak, że odzyskał wiarę, powrócił do stanu kapłańskiego i wszedł na drogę ascezy. Otrzymał posadę profesora matematyki i religii oraz pełnił obowiązki kapelana w Wojskowej Szkole Aplikacyjnej w Warszawie (do r. 1831). Równocześnie w r. 1825 powołano go na profesora filozofii do seminarium głównego, z którego przeszedł do Akademii Duchownej.

S. przygotowywał 13-tomowe dzieło z zakresu matematyki, z którego ogłosił tylko część początkową – Rozprawa o wpływie, który nauki matematyczne w miarę swych postępów w doskonałości miały i mają na oświatę (W. 1820); stała się ona treścią odczytu przedstawionego 2 XI 1820 na posiedzeniu naukowym w Uniw. Warsz. Reszta dzieła, w którym m. in. usiłował wyjaśnić matematycznie niektóre prawdy wiary, nie została wydana, zapewne z powodu sprzeciwu cenzury duchownej. Ponadto opublikował dla uczniów Wojskowej Szkoły Aplikacyjnej dwutomowy Kurs rachunku wyższego (W. 1823) i Naukę mechaniki i hydrauliki (W. 1824).

Wg wspomnień uczniów, m.in. ks. Adolfa Pleszczyńskiego, S. należał do najznakomitszych profesorów Akademii Duchownej. W r. 1840 przeszedł na emeryturę, zamieszkał przy seminarium duchownym św. Krzyża, ale był czynny jako sędzia II instancji konsystorza generalnego archidiecezji warszawskiej i cenzor ksiąg religijnych. Wygłaszał także kazania i był spowiednikiem. Pędził ascetyczny tryb życia. Stale utrzymywał sieroty i biednych młodzieńców. Zmarł 14 IV 1848 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w katakumbach. Odznaczony był Orderem św. Włodzimierza IV kl. Stanisław Jachowicz poświęcił mu nagrobny czterowiersz („Pisma różne wierszem” 1859).

 

Nowy Korbut, IV 198; Dickstein S., Wawrzykiewicz E., Bibliografia matematyczna polska XIX stulecia, Kr. 1894 s. 21–2; Enc. Kośc.; Enc. Org.; Podr. Enc. Kośc.; Materiały do słownika biograficznego matematyków polskich, [b.m. i r.w.] z. 4 s. 84 (wydanie powielaczowe Inst. Matem. PAN); Małachowski-Łempicki, Wykaz pol. lóż wolnomularskich; Szenic S., Cmentarz Powązkowski 1790–1850, W. 1979; Wójcicki, Cmentarz Powązkowski, II 166–9; – Bieliński, Uniw. Warsz.; Pleszczyński A., Dzieje Akademii Duchownej Rzymsko-Katolickiej Warszawskiej, W. 1907 s. 144–8; Żmuda R., Działalność dydaktyczna i pisarska profesorów i wychowawców Warszawskiej Akademii Duchownej 1837–1867, W. 1979 s. 222–4; – Catalogus cleri Archidioecesis Varsaviensis 1833 s. 79, 1842 s. 4; Księga protokołów Rady Ogólnej Uniwersytetu Warszawskiego 1817–1819, W. 1958 s. 133, 141, 143, 277; – „Dzien. Warsz.” 1854 nr 30 s. 5–6, nr 31 s. 4; „Gaz. Korespondenta Warsz. i Zagran.” 1820 nr 85 s. 1411 (informacja o uzyskaniu doktoratu); „Kur. Warsz.” 1848 nr 103, 106 (nekrologi); „Pam. Religijno-Moralny” T.19: 1850 s. 44–56.

Walerian Piotrowski

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.