INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Roman Kochanowski      Frag. "Autoportretu" Romana Kochanowskiego.

Roman Kochanowski  

 
 
1857-02-28 - 1945-08-03
Biogram został opublikowany w latach 1967-1968 w XIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kochanowski Roman (1857–1945), artysta malarz, pejzażysta. Ur. 28 II w Krakowie, był synem zamożnego rzemieślnika Antoniego i Honoraty Benisz. Ukończył 6-klasową Szkołę Realną w r. 1873. Początków malarstwa uczył go Maksymilian Cercha. Studia malarskie odbył K. w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie w l. 1873/4 1874/5. Był uczniem W. Łuszczkiewicza i H. Grabińskiego. Dalsze studia odbywał w Wiedniu, początkowo pod kierunkiem C. Grippenkerla (1875/6), potem na wydziale pejzażowym u E. Lichtenfelsa (1876/7, 1877/8). W czasie studiów został odznaczony złotym medalem. Jeszcze w r. 1880 był w Wiedniu, gdyż stamtąd wysyłał telegram imieninowy do Juliusza Kossaka. Powrócił na jakiś czas do kraju, następnie w r. 1881 wyjechał do Monachium, gdzie osiedlił się na stałe. Tam przyjaźnił się m. in. z A. Wieruszem Kowalskim, A. Kozakiewiczem, W. Łosiem, P. Stachiewiczem. W r. 1892 ożenił się z córką burmistrza monachijskiego Marią Kaffel, z którą miał syna Romana (ur. 1894), zamieszkałego w Monachium (w jego posiadaniu przetrwała spuścizna artysty: dokumenty, korespondencja, obrazy). K. przyjeżdżał na krótkie pobyty do kraju, do swego ojca i siostry Marii Krzyżanowskiej, często spędzał wakacje na wsi w Chobienicach u Józefa Mielżyńskiego. Mimo wieloletniego pobytu w Monachium i małżeństwa z Niemką K. zachował silne poczucie polskości. Zmarł w Freising nad Izarą (koło Monachium) 3 VIII 1945 r.

K. wystawiał swoje obrazy na wystawach w kraju i za granicą, niejednokrotnie otrzymując nagrody. Z wystawy jubileuszowej w r. 1888 w Wiedniu cesarz Franciszek Józef zakupił pejzaż K-ego Zima polska. W t. r. K. wystawiał swoje obrazy na międzynarodowej wystawie w Monachium, a w r. 1889 w wiedeńskim Künstlerhaus. W r. 1891 pokazał swoje obrazy na międzynarodowej wystawie w Berlinie i na międzynarodowej wystawie sztuk pięknych w Londynie, gdzie otrzymał dyplom honorowy. W r. 1892 wystawiał swoje prace w Künstlerhaus w Wiedniu, cesarz zakupił z tej wystawy obraz K-ego Jesień. W r. 1892 brał K. udział w wystawie w Monachium, gdzie został zakupiony jego obraz Późną jesienią. W r. 1894 na wystawie w Monachium wystawił krajobraz Wiosenny wieczór, w r. 1895 w Berlinie Letni wieczór, w Monachium Motyw z Polski (1899), Wschód księżyca, Listopadowy dzień (1901), Wieczór (1905). W kraju pokazał K. parę pejzaży na I Wystawie Sztuki Polskiej w Krakowie w r. 1887. W r. 1894 wziął udział w Wystawie Sztuki Współczesnej we Lwowie, za trzy pejzaże otrzymał srebrny medal.

Wiele obrazów K-ego zostało pokazanych na kolejnych wystawach Tow. Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie w l. 1878–1913. Niektóre z nich zostały zakupione z wystaw prywatnie (przez K. Zamoyskiego, Feliksa Manghę Jasieńskiego i in.), wiele zakupionych było przez Zachętę i rozlosowanych pośród członków towarzystwa. K. obsyłał także wystawy Tow. Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Pokazał swoje obrazy na wystawach towarzystwa w l. 1877–1912 (tytuły wystawionych prac podaje E. Swieykowski w „Pamiętniku Tow. Przyj. Sztuk Pięknych” – wydanie rozszerzone). Pejzaż K-ego Wiosna reprodukowany był w albumie artystycznym wydanym przez Tow. Przyj. Sztuk Pięknych w r. 1886, jako premia dla członków towarzystwa. K. wystawiał także we Lwowie oraz na wystawach w Monachium i Berlinie. Po drugiej wojnie światowej w Tow. Przyj. Sztuk Pięknych w Krakowie wystawiono pejzaże K-ego na wystawach w l. 1949, 1950 oraz 1 akwarelę w r. 1956 na wystawie Polskie malarstwo akwarelowe (1830–1956). K. przez wiele lat zamieszczał swe obrazy i rysunki w licznych czasopismach polskich, w „Biesiadzie Literackiej”, „Świecie”, „Tygodniku Ilustrowanym”, „Przeglądzie Literacko-Artystycznym”, „Przeglądzie Polskim” i „Ziarnie” (spis reprodukcji obrazów K-ego w czasopismach podaje L. Grajewski w „Bibliografii ilustracyj”).

Obrazy K-ego znajdują się w Muz. Narod. w Warszawie (Wieczór 1879, Krajobraz o zachodzie słońca 1891, Krajobraz letni 1896), w Muz. Narod. w Krakowie (Krajobraz zimowy 1886, Jesień (depozyt) 1888, Z okolic Krakowa 1886 oraz 3 krajobrazy), w Muz. Pomorskim w Toruniu (Pejzaż wiejski 1884) i in. K. malował obrazy olejne, akwarele, rysował węglem. Jego pejzaże, przeważnie z okolic Krakowa, przedstawiały wieś polską o różnych porach roku. Pejzaże te malowane drobiazgowo, uzupełniał niejednokrotnie artysta drobnymi figurkami sztafażu. Malował także obrazy rodzajowe, studia portretowe wiejskich ludzi (Wiejska pasterka, Dziad i baba, Gęsiarka, Śmieciarka). Obrazy K-ego malowane pod wpływem szkoły monachijskiej, charakterystyczne były dla realistycznego malarstwa polskiego przełomu XIX/XX w.

 

Grajewski, Bibliografia ilustracyj; W. Enc. Powsz. (PWN); W. Ilustr. Enc. Gutenberga; Oesterr. Biogr. Lexikon; Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler des XX Jahrhunderts, Hrsg. v. H. Vollmer, Leipzig 1955 (A. Ryszkiewicz); Thieme-Becker, Lexikon d. Künstler; Roczn. Nauk.-Liter.-Artyst. (Okręta), W. 1905; Swieykowski, Pam. Tow. Przyj. Sztuk Pięknych; Katalog ilustrowany I Wielkiej Wystawy Sztuki Polskiej, Kr. 1887 s. 10; Katalog ilustrowany wystawy sztuki współczesnej we Lwowie 1894, Lw. 1894; Malarstwo polskie XIX i XX wieku. Katalog wystawy w oprac. M. Gąsiorowskiej (Muz. Pomorskie w Tor. Dział sztuki), Tor. 1952; Malarstwo polskie od XVI do początku XX w. Katalog (Muz. Narod. w W. Galeria sztuki pol.), W. 1962; [Piątkowski H.], Katalog zbiorów Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, W. 1925; – Dobrowolski T., Nowoczesne malarstwo polskie, Wr.–Kr. 1960 II; Kopera, Dzieje malarstwa, III; Kozakiewicz S., Ryszkiewicz A., Warszawska «cyganeria» malarska, grupa Marcina Olszyńskiego, Wr. 1955; Przybyszewski S., R. K., „Dzien. Pozn.” 1915 nr 260; Weber C. A., R. K., ein Meister des kleinen Formats, Freising a. J. (1949); – Materiały do dziej. Akad. Sztuk Pięknych; „Czas” 1891 nr z 2 VIII; Roczniki Tow. Przyj. Nauk Pozn. T. 18: 1891 s. 499, 505; „Świat” 1888 s. 188, 212, 449, 1889 s. 263, 1891 s. 269, 1892 s. 267, 339, 387, 1893 s. 255; – B. PAN w Kr.: rkp. nr 2170 t. 2 (Zbiór prac i artykułów Aleksandra Hajdeckiego cz. 2 Polacy w Wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych od r. 1726–1880), nr 3743 (listy K-ego do Jana Klimczyka z l. 1926–1934); Materiały do Słownika artystów Tow. Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (rkp.); Rosińska-Derwojed A., Monografia o K-m (rkp. w posiadaniu autorki).

Róża Jodłowska

 

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.