INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Stanisław Gierszyński  

 
 
ok. 1880 - 1911-05-25
Biogram został opublikowany w latach 1948-1958 w VII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Gierszyński Stanisław (ok. 1880–1911), działacz niepodległościowy, publicysta, ur. z ojca dra Henryka i matki Marii Kazimiery z Bukowskich. Uczęszczał na Wydział Literacko-Filozoficzny Sorbony i tam zetknął się z ówczesnymi organizacjami młodzieży postępowej, jak Spójnia itp. Wychowany w atmosferze niepodległościowej i demokratycznej, szybko stał się sympatykiem PPS i został następnie członkiem Sekcji Paryskiej Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich. W r. 1900 został członkiem redakcji «Głosu Wolnego» («Wolne Słowo Polskie»), organu emigrantów polskich w Paryżu. Wpłynął na ożywienie i odmłodzenie tego pisma, zwalczając wszelkie tendencje antyniepodległościowe grona starych emigrantów. Pisywał dużo, informował prasę francuską o Polsce, pisując pod pseudonimem Stanisława Mikulskiego do «Humanité», «Revue Slave», «La Plume», «Courrier Européen». Z pism polskich współpracował przede wszystkim z «Przedświtem» i «Krytyką». Znany był zwłaszcza jego artykuł w «Przedświcie» z lipca 1902, ogłoszony pod pseudonimem Oficera Piechoty, omawiający zagadnienia walki zbrojnej i wzywający do rozpoczęcia przygotowań rewolucyjnych i nawiązania kontaktów z elementami rewolucyjnymi w wojsku rosyjskim. Pisywał dużo szkiców i artykułów historycznych, m. in. z historii Komuny Paryskiej r. 1871, z historii społecznej państwa polskiego, o autonomii Litwy itp. W rękopisie pozostała jego obszerniejsza Historia Komuny. Jednym z jego pseudonimów był H. Nowina. Ogłosił także kilka wierszy i artykułów krytyczno-literackich. Na skutek ciężkiego stanu zdrowia nie mógł brać bezpośredniego udziału w walkach rewolucyjnych 1905–6. Po klęsce rewolucji G. uczestniczył we wszystkich pracach przygotowawczych, mających na celu stworzenie kadr przyszłej armii polskiej, której powstania jednak nie doczekał. Zmarł w Algerze, dokąd wyjechał dla poratowania zdrowia, 25 V 1911 na skutek gruźlicy płuc. W intelekcie jego przejawiały się wyraźnie silne wpływy francuskie.

 

Sokolnicki M., Czternaście lat, W. 1936; Pobóg-Malinowski Wł., Józef Piłsudski, W. 1935, II; «Krytyka» 1900, nr 4; «Przedświt» 1902 nr 7 i 1911 nr 7–8.

Krzysztof Dunin-Wąsowicz

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Tadeusz Sygietyński

1896-09-24 - 1955-05-19
dyrygent
 

Aleksander Brückner

1856-01-29 - 1939-05-24
historyk literatury
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Józef Sare (Saare, Sarre)

1850-09-01 - 1929-03-23
budowniczy
 

Stanisław Kalinowski

1873-04-03 - 1946-03-27
fizyk
 

Felicjan Niegolewski

1868 lub 1869 - 1919-01-08
 
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.