INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Stanisław Gierszyński  

 
 
ok. 1880 - 1911-05-25
Biogram został opublikowany w latach 1948-1958 w VII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Gierszyński Stanisław (ok. 1880–1911), działacz niepodległościowy, publicysta, ur. z ojca dra Henryka i matki Marii Kazimiery z Bukowskich. Uczęszczał na Wydział Literacko-Filozoficzny Sorbony i tam zetknął się z ówczesnymi organizacjami młodzieży postępowej, jak Spójnia itp. Wychowany w atmosferze niepodległościowej i demokratycznej, szybko stał się sympatykiem PPS i został następnie członkiem Sekcji Paryskiej Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich. W r. 1900 został członkiem redakcji «Głosu Wolnego» («Wolne Słowo Polskie»), organu emigrantów polskich w Paryżu. Wpłynął na ożywienie i odmłodzenie tego pisma, zwalczając wszelkie tendencje antyniepodległościowe grona starych emigrantów. Pisywał dużo, informował prasę francuską o Polsce, pisując pod pseudonimem Stanisława Mikulskiego do «Humanité», «Revue Slave», «La Plume», «Courrier Européen». Z pism polskich współpracował przede wszystkim z «Przedświtem» i «Krytyką». Znany był zwłaszcza jego artykuł w «Przedświcie» z lipca 1902, ogłoszony pod pseudonimem Oficera Piechoty, omawiający zagadnienia walki zbrojnej i wzywający do rozpoczęcia przygotowań rewolucyjnych i nawiązania kontaktów z elementami rewolucyjnymi w wojsku rosyjskim. Pisywał dużo szkiców i artykułów historycznych, m. in. z historii Komuny Paryskiej r. 1871, z historii społecznej państwa polskiego, o autonomii Litwy itp. W rękopisie pozostała jego obszerniejsza Historia Komuny. Jednym z jego pseudonimów był H. Nowina. Ogłosił także kilka wierszy i artykułów krytyczno-literackich. Na skutek ciężkiego stanu zdrowia nie mógł brać bezpośredniego udziału w walkach rewolucyjnych 1905–6. Po klęsce rewolucji G. uczestniczył we wszystkich pracach przygotowawczych, mających na celu stworzenie kadr przyszłej armii polskiej, której powstania jednak nie doczekał. Zmarł w Algerze, dokąd wyjechał dla poratowania zdrowia, 25 V 1911 na skutek gruźlicy płuc. W intelekcie jego przejawiały się wyraźnie silne wpływy francuskie.

 

Sokolnicki M., Czternaście lat, W. 1936; Pobóg-Malinowski Wł., Józef Piłsudski, W. 1935, II; «Krytyka» 1900, nr 4; «Przedświt» 1902 nr 7 i 1911 nr 7–8.

Krzysztof Dunin-Wąsowicz

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Józef Brodowski

1828-01-17 - 1900-09-05
malarz
 
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.