INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Tadeusz Sulimirski     

Tadeusz Sulimirski  

 
 
1866-10-31 - 1940
Biogram został opublikowany w latach 2007-2008 w XLV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Sulimirski Tadeusz (1866–1940?), generał brygady Wojska Polskiego.

Ur. 31 X w Łączkach (pow. krośnieński) w rodzinie ziemiańskiej, był synem Józefa Jana (1839–1910) i Bolesławy z Rogoyskich (1840–1881), starszym bratem Wita (zob.).

Od 20 V 1886 służył S. w armii austro-węgierskiej. Ukończył szkoły wojskowe realne w Güns i Hranicach na Morawach. Mianowany 1 V 1890 podporucznikiem kawalerii, służył w 2. p. ułanów Obrony Krajowej w Tarnowie jako dowódca plutonu (do 1 V 1894) i oficer prowiantowy (do 1 VIII 1896); awansował 1 XI 1894 na porucznika. Równocześnie odbył kurs telegraficzny (1 X 1894 – 1 VIII 1895). Potem służył w 3. p. ułanów Obrony Krajowej w Samborze (do 30 VI 1898), a następnie był instruktorem jazdy konnej i nauczycielem języka polskiego w Szkole Kadetów Obrony Krajowej w Wiedniu (do 1 VIII 1902); awansował 1 XI 1901 na rotmistrza. Powróciwszy do Sambora, objął w 3.p. ułanów dowództwo szwadronu. Dn. 1 V 1905 został dowódcą szwadronu w 1. Pułku Strzelców Konnych we Lwowie, a 1 X 1912 objął w nim stanowisko kierownika referatu mobilizacyjnego. Równocześnie ukończył ośmiomiesięczny kurs handlowy w Wiedniu (1907–8). Dn. 1 V 1913 awansował na majora i objął w pułku dowództwo 2. dyonu; pełnił tę funkcję do 1 VIII 1914. Podczas pierwszej wojny światowej dowodził kawalerią dywizyjną w 43. DP (do 10 IV 1916) i awansował tam 1 XI 1915 do stopnia podpułkownika. Następnie dowodził 20. p. strzelców w Tyrolu i na froncie włoskim pod Gorycją. Od 7 X 1916 leczył się w szpitalu; po urlopie wrócił do kadry 1. Pułku Strzelców Konnych. Dn. 10 II 1917 objął dowództwo 34. p. strzelców i brał udział w walkach nad Stochodem, a następnie w Czarnogórze (do 31 X 1918); 1 XI 1918 mianowano go pułkownikiem.

Dn. 26 XI 1918 wstąpił S. do WP; został przewodniczącym, powstałej przy Dowództwie Grupy Operacyjnej «Wschód» we Lwowie, Komisji Weryfikacyjnej, mającej za zadanie dokumentowanie niedawno zakończonych walk z Ukraińcami o miasto. Od 19 III 1919 był dowódcą Miasta i Powiatu we Lwowie i od 7 do 16 VI t.r. uczestniczył w pertraktacjach Naczelnego Dowództwa WP i Naczelnego Dowództwa Wojsk Ukraińskich o zawieszenie broni. Dn. 4 VIII został sztabowym oficerem inspekcyjnym kawalerii przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Łodzi, po czym od 16 X był dowódcą 1. Pułku Strzelców Konnych; od 20 XI dowodził 4. Brygadą Jazdy na froncie południowo-wschodnim wojny polsko-sowieckiej, uczestnicząc ze swą jednostką 27 IV 1920 w ataku na Koziatyn. Dn. 23 VII 1920 objął obowiązki zastępcy dowódcy Dowództwa Okręgu Generalnego w Kielcach. Następnie służył kolejno w X Okręgu Korpusu w Przemyślu jako zastępca dowódcy (1921–2), w Dep. Jazdy MSWojsk. (1922–3) oraz Dep. Kawalerii jako szef Wydz. Remontu (1923–4). Zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 VI 1919, przeszedł w r. 1924 w stan spoczynku i zamieszkał we Lwowie. W okresie międzywojennym był jednym z czołowych działaczy Straży Mogił Polskich Bohaterów oraz opiekunem i patronem lwowskiego «Sokoła». Podczas okupacji sowieckiej Lwowa został aresztowany na początku r. 1940 przez NKWD i osadzony w więzieniu «Brygidki»; tam zmarł prawdopodobnie jeszcze w r. 1940.

W małżeństwie z Bohdaną (Bogdaną) z Kaczkowskich (ok. 1870 – ok. 1940), wywiezioną i zmarłą w Kazachstanie, miał S. trzy córki: Felicję (1897–1918), kurierkę Komendy «Sokoła» – Macierzy, w czasie obrony Lwowa, ranną 21 XI i zmarłą 22 XI, pośmiertnie odznaczoną Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Obrony Lwowa, Bogdanę (ur. 1898), zamężną Komorowską, i Irenę (1903–1982), zamężną Skolimowską, oraz syna Wojciecha Jana (1910–1983). Bratankami S-ego byli Stefan (zob.) i Tadeusz Józef (zob.) Sulimirscy.

 

Godyń Z., Lista generałów i dowódców kawalerii i broni pancernej, „Przegl. Kawalerii i Broni Pancernej” (Londyn) T. 10: 1975 nr 78 s. 540; Kosk H. P., Generalicja Polska, Pruszków 2001 II; Kryska-Karski–Żurakowski, Generałowie; Nicieja S. S., Cmentarz obrońców Lwowa, Wr. 1990 (dot. także córki, Felicji, fot.); Stawecki, Słown. gen.; – Gnat-Wieteska Z., Pierwszy Pułk Strzelców Konnych 1806–1944, W. 1995; Krzeczunowicz K., Ostatnia kampania konna. Działania armii polskiej przeciw armii konnej Budiennego w 1920 roku, Londyn 1971; Księga pamiątkowa Małopolskiej Straży Obywatelskiej, Lw. 1928 (dot. córki, Felicji); Kukawski L., Oddziały kawalerii II Rzeczypospolitej, Grajewo 2004; Machalski T., Ostatnia epopeja. Działania kawalerii w 1920, Londyn 1969 s. 17, 20; Patelski M., Generał broni Tadeusz Jordan-Rozwadowski. Żołnierz i dyplomata, W. 2002; Podhorski Z., Generałowie Kawalerii, „Przegl. Zrzeszenia Kół Pułkowych Kawalerii” (Londyn) 1958 nr 9; Polskie Podziemie na terenach Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi w latach 1939–1941, W.–Moskwa 2001 II; Radomski J. A., Generałowie Wojska Polskiego związani z Przemyślem w latach Drugiej Rzeczypospolitej, „Studia Przemyskie” T. 2: 2004 s. 192; Sitko J., Zarys historii wojennej 2-go Pułku Piechoty Legionów, W. 1928 s. 22; Smoliński A., Jazda Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od 12 X 1918 do 25 IV 1920, Tor. 1999; Turkiewicz J., Zarys historii wojennej 12-go Pułku Ułanów Podolskich, W. 1928 s. 20; Ułani Podolscy. Dzieje Pułku Ułanów Podolskich 1809–1947, W. 1991; W obronie Lwowa i wschodnich kresów. Księga pamiątkowa, Lw. 1926 (dot. córki, Felicji); – Hunczak T., Ukraine and Poland in documents 1918–1922, New York–Paris–Sydney–Toronto 1933 I 163, 178; Rocznik oficerów rezerwy, W. 1934; Rocznik oficerski, W. 1923, 1924, 1928; Romer J., Pamiętniki, Lw. 1938; – CAW: Akta personalne S-ego, sygn. S–20075 (mf. 586).

Jerzy A. Radomski

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Stefan Sulimirski

1900-02-17 - 1953-05-27 inżynier naftowy
 

Wit Sulimirski

1874-10-10 - 1943-04-11 inżynier naftowy
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Maksymilian Marceli Thullie

1853-01-16 - 1939-09-01
senator II RP
 

Stefania Kudelska

1880-08-16 - 1944-08-12
poseł na sejm II RP
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Edward Pawłowski

1870-03-16 - 1939-11-18
drukarz
 

Bohdan Straszewicz

1882-06-15 - 1920-08-15
drukarz
 

Maria Jakubina Komornicka

1876-07-25 - 1949-02-08
pisarka
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.