INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Wincenty Aleksander Korolewicz     

Wincenty Aleksander Korolewicz  

 
 
1881-10-18 - 1941-05-31
Biogram został opublikowany w latach 1968-1969 w XIV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Korolewicz Wincenty Aleksander (1881–1941), pedagog, dziennikarz, działacz Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Ur. 18 X w miejscowości Czerlona w pow. grodzieńskim, był synem Wincentego, oficjalisty prywatnego, i Zofii z Śmiałowskich. Ukończył III gimnazjum w Krakowie, uzyskując świadectwo dojrzałości 6 II 1906 r. W r. 1905 rozpoczął praktykę dziennikarską w „Nowej Reformie”. W semestrze zimowym r. akad. 1905/6 zapisał się na Wydział Filozoficzny UJ. Po uzyskaniu absolutorium rozpoczął w r. 1912 pracę nauczyciela szkół średnich, najpierw w Tarnowie, od r. 1917 w I Gimnazjum Św. Anny (B. Nowodworskiego) w Krakowie, jako nauczyciel języka polskiego. Ustalenie w zawodzie nauczycielskim uzyskał 1 I 1927 r., w stan spoczynku przeniesiony 31 X 1931 r. Jako emeryt pracował w Muzeum Przemysłowym w Krakowie. Był autorem wierszy, które drukował w różnych gazetach („Nowej Reformie”, „Świecie”, „Gazecie Powszechnej”, „Kurierze Zagłębia”, „Pogoni” i in.), osobno opublikował Ocknienie. Poemat dramatyczny cz. l. i 2. (Kr.J907), Pod piramidami (Kr. 1908), Książe Popiel. Tragedya (Kr. 1909), Na Monsalwat. Prolog (Kr. 1909), Proroctwo ks. Skargi. Fragment dramatyczny (Tarnów 1913), Ofiary. Dramat z roku 1863 (Kr. 1913), W tych utworach o patriotycznej treści starał się naśladować twórczość J. Słowackiego, a zwłaszcza S. Wyspiańskiego, z którym przyjaźnił się. Nowelki i opowiadania pisał do śmierci i publikował je w prasie krakowskiej. Czynnie zaangażowany był w akcji wokół przygotowania sprowadzenia zwłok J. Słowackiego na Wawel w czerwcu 1927 r.

Politycznie związał się K. z PPS. Należał do prawego skrzydła tej partii. Znany wśród krakowskiej klasy robotniczej, zwany był «Wickiem-socjałem». W grudniu 1922 r. wybrany został w skład krakowskiego Zarządu Uniwersytetu Ludowego (UL) im. A. Mickiewicza, który pełnił zarazem funkcje Zarządu Głównego UL; od r. 1924 UL posiadał prawa okręgowej organizacji Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR) na Małopolskę. Z organizacją tą K. związany był do wybuchu drugiej wojny światowej. Na przełomie lat dwudziestych był prezesem TUR Okręgu Krakowskiego i m. Krakowa. Był aktywnym prelegentem nie tylko jako członek TUR, wygłaszał również odczyty w ramach sekcji kulturalno-oświatowej PPS. W l. 1929–33 był członkiem Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS Kraków-Miasto. Po r. 1920 był reporterem organu prasowego PPS „Naprzód” i członkiem redakcji tego pisma do końca jego istnienia. Pełnił funkcję sekretarza Syndykatu Dziennikarzy Krakowskich od założenia tej placówki w r. 1912 do r. 1929. Stawał jako świadek w procesie brzeskim w r. 1931 na skutek powołania się nań świadków oskarżenia, jako na współpracującego z policją. Zarzuty te K. stanowczo odrzucił w toku odbywającego się procesu, ponadto wniósł przeciw temu oskarżeniu oficjalny protest do przewodniczącego procesu. W r. 1931 był współoskarżony o zorganizowanie demonstracji kolejarzy w Krakowie na cześć powracającego z więzienia brzeskiego b. posła Józefa Mastka; uniewinniony wraz z innymi oskarżonymi. Zmarł 31 V 1941 r. w Krakowie. Żonaty był z Marią z Bobrów. Miał troje dzieci: synów, Jerzego (adwokata), Wincentego (lekarza), i córkę Teodorę, zmarłą w r. 1932. Odznaczony był Złotym Krzyżem Zasługi.

 

Olszewicz, Lista strat kultury pol.; – Buszko i in., Szkice z dziejów ruchu komunistycznego w województwie krakowskim, Kr. 1958; Dziesięciolecie Polski Odrodzonej, (fot.); Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich…. Pod red. Z. Zagórowskiego, cz. l. i 2., Lw.–W. 1924, 1926; Z dziejów liceum Nowodworskiego w Polsce Ludowej, Kr. 1963 s. 21; – Cyganeria i polityka. Wspomnienia krakowskie 1919–1939, W. 1964; Drobner B., Bezustanna walka, Wspomnienia 1919–1935, W. 1965 II; Kopiec wspomnień, Wyd. 2. rozszerzone, Kr. 1964; Proces 11 więźniów brzeskich przed Sądem Okręgowym w Warszawie, Cieszyn 1932 s. 180–1; Sprawa brzeska 1930–1932, Kat. 1932 s. 212, 275; Sprawozdanie Gimnazjum Św. Anny z lat 1924–1932, Kr. 1933; Sprawozdanie z działalności TUR… za lata 1923–1925, W. 1925 s. 31; – „Naprzód” 1923 nr 2, 235, 1925 nr 81 (fot.), 1926 nr 99, 1930 nr 225, 1931 nr 274, 282, 284; – Arch. UJ: S. II 181, 515; Centr. Arch. Min. Spraw Wewn. w W.: StGKr 28; Dokumenty uzyskane, od synów K-a, Wincentego i Jerzego; – Informacje dra Jana Dorawskiego.

Andrzej Pilch

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.