INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Zygmunt Leonard Łempicki     

Zygmunt Leonard Łempicki  

 
 
1867-11-15 - 1932-02-27
Biogram został opublikowany w 1973 r. w XVIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Łempicki Zygmunt Leonard Junosza (1867–1932), generał W.P. Ur. 15 XI w majątku Kochanowszczyzna (pow. Kalwaria) w ówczesnej gub. suwalskiej, syn Mieczysława i Kornelii z Rekoszów. Ukończył 7 klas gimnazjum w Mariampolu, po czym w sierpniu 1885 wstąpił ochotniczo do armii rosyjskiej; w r. 1887 był słuchaczem wojskowej szkoły kawaleryjskiej w Twerze. W r. 1889 awansował na podporucznika, w r. 1900 został rotmistrzem, w r. 1912 – pułkownikiem. W czasie pierwszej wojny światowej dowodził najpierw 13 p. huzarskim, później przez dwa lata – 1 brygadą 13 dyw. kawalerii i czasowo dyw. kawalerii. W armii rosyjskiej otrzymał przezwisko «polski wojewoda». Po rewolucji marcowej 1917 r. uczestniczył Ł. w I Ogólnym Zjeździe Wojskowych Polaków w Piotrogrodzie (czerwiec 1917); brał udział w komisji organizacyjnej sekcji wojskowej. Następnie w październiku t. r. formował w I Korpusie Polskim 3 p. ułanów w Krasnym Brzegu, zajmując stanowisko dowódcy tegoż pułku. Dn. 1 II 1918 Ł. został mianowany dowódcą brygady, a w miesiąc później dowódcą 1 dyw. ułanów. Dn. 21 V 1918 podczas zamachu ppłka P. Barthela de Weydenthal w I Korpusie Ł. był jedynym dowódcą, który uznał nowe kierownictwo.

Zwolniony, z prawem awansu do rangi generała podporucznika i ze starszeństwem od r. 1914, z I Korpusu Polskiego w wyniku jego demobilizacji, wstąpił w listopadzie 1918 do W.P. jako generał brygady i zajmował kolejno stanowiska: prezesa Komisji Kwalifikacyjnej dla Oficerów Kawalerii, prezesa Komisji Regulaminowej Kawalerii; pełnił obowiązki inspektora jazdy, był szefem Departamentu VIII (taborów i koni) Min. Spraw Wojskowych (MSWojsk) i wreszcie zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego w Kielcach. W r. 1920 był członkiem Rady Wojskowej MSWojsk. W stan spoczynku przeniesiony został 1 IV 1921, następnie zweryfikowany w stopniu tytularnego generała dywizji. Ł. zmarł w Warszawie 27 II 1932 i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Alei Zasłużonych. Ł. odznaczony był Orderami: Virtuti Militari V kl., rosyjskim Św. Stanisława 3 i 2 kl. z mieczami, Św. Anny 3 i 2 kl. z mieczami, Św. Włodzimierza 4 i 3 kl. z mieczami, pruskim Orderem Czerwonego Orła 3 kl., Orderem Korony Pruskiej 3 kl., Św. Andrzeja na wstędze. Małżeństwo Ł-ego z Julią Michaliną Żaba (3 IX 1898) było bezdzietne.

 

Enc. Wojsk., IV; – Wrzosek M., Polskie korpusy wojskowe w Rosji w latach 1917–1918, W. 1969; – „Polska Zbrojna” 1932 nr 62, 63; – Centr. Arch. Wojsk.: Akta personalne Ł-ego.

Piotr Stawecki

 

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.