Dokumentalny debiut Piotra Łazarkiewicza zrealizowany został na Rozdrożu Izerskim, w dawnym schronisku, gdzie w latach 50. XX wieku jego rodzice prowadzili prewentorium dla dzieci chorych na gruźlicę. Ten nieistniejący dziś budynek, w którym kolejno funkcjonowało schronisko górskie, sanatorium dla dzieci i hotel, był domem dzieciństwa reżysera. Rok produkcji 1979; producent - Wydział Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego. Materiał opublikowany na stronie Ninateka.pl.