„Życie było niespokojne, bo czasy były niespokojne, natomiast nic właściwie nadzwyczajnego się nie działo, czynów żadnych wielkich nie dokonywałem” – niezwykle skromnym bohaterem tego odcinka Notacji jest socjolog i profesor idei – prof. Jerzy Szacki. W programie opowiada o swoich na wskroś warszawskich korzeniach oraz o rodzinie, która należała do kręgu tzw. pracującej inteligencji. Mówi o okresie wojennym i o ukrywaniu przed okupantem Żydówki, Ireny Hollender (w 2004 roku otrzymał w związku z tym tytuł „Sprawiedliwego wśród Narodów Świata”). W nowym, powojennym ładzie Szacki musiał łączyć pracę ze studiami, stąd wybór nauk społecznych, jako mniej czasochłonnych. Socjolog opowiada również m.in. o swoich kłopotach na uniwersytecie oraz o życiu intelektualnym stolicy doby komunizmu.

Jerzy Szacki (1929 – 2016) – socjolog, historyk myśli socjologicznej, profesor zwyczajny, członek Polskiej Akademii Nauk. Ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim.W latach 1968-1999 pełnił funkcję kierownika Zakładu Historii Myśli Społecznej w Instytucie  Socjologii UW. Wykładowca wielu zagranicznych uczelni. Wieloletni członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Tłumacz dorobku Howarda Beckera, Harry’ego Elmera Barnesa, Emile Durheima, Jean-Pierre’a Vernanta oraz Marcela Maussa. Wraz z matką – Barbarą – odznaczony medalem Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata (2004).

Material opublikowany na stronie ninateka.pl.