INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Barbara Danuta Strynkiewicz- Bieniulis (Bieniulis-Strynkiewicz)     

Barbara Danuta Strynkiewicz- Bieniulis (Bieniulis-Strynkiewicz)  

 
 
1922-01-02 - 1996-10-15
Biogram został opublikowany w latach 2004-2005 w XLIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Strynkiewicz-Bieniulis (Bieniulis-Strynkiewicz) Barbara Danuta (1922–1996), rzeźbiarka, docent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Ur. 2 I w Warszawie, była córką Zygmunta Bieniulisa (1895–1963), artysty plastyka, absolwenta Szkoły Rzemiosł Artystycznych i Sztuki Stosowanej oraz Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych w Warszawie, i Anny z Susickich, nauczycielki.

W latach szkolnych Barbara należała do ZHP; w czasie okupacji niemieckiej działała w Szarych Szeregach. Od r. 1941 uczyła się w Szkole Rzemieślniczej dla lakierników, pozłotników, metalowców i kamieniarzy przy ul. Nowogrodzkiej, kształciła się również artystycznie w prywatnej pracowni Agatiny Trovato, a w zakresie psychologii wychowawczej na kompletach Stefana Beley’a. Od r. 1946, pod kierunkiem męża, Franciszka Strynkiewicza (zob.), studiowała rzeźbę na ASP w Warszawie; dyplom uzyskała w r. 1950. Podczas studiów, w r. 1948, jako stypendystka rządu Francji przebywała w Paryżu, gdzie w Académie de la Grande Chaumière pobierała lekcje rysunku; t.r. była także w Belgii.

W r. 1947 opublikowała S. monografię Rzeźba francuska XIX i XX wieku (W.). W l. 1948–50 ogłaszała artykuły i recenzje poświęcone sztuce w „Przeglądzie Artystycznym”, „Nowinach Literackich” i „Problemach”. Od r. 1950 należała do ZPAP i kilkakrotnie pełniła różne funkcje w zarządzie Okręgu Warszawskiego, m.in. była sekretarzem Sekcji Rzeźby. W r. 1951 otrzymała wyróżnienie w konkursie na projekt pomnika w byłym obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu-Brzezince, a w r. 1952 zdobyła I nagrodę w konkursie olimpijskim na dzieła sztuki o tematyce sportowej. Od r. 1954 miała wraz z mężem pracownię w Mogielnicy. W r. 1959 odbyła podróże do Francji i Włoch. Uczestniczyła w Warszawie w wystawach zbiorowych, m.in.: „Rzeźba warszawska 1945–58” (1958), „Rzeźba polska 1945–1960” (1960), „Rzeźby i grafiki Okręgu Warszawskiego ZPAP” (1965), „25 lat rzeźby warszawskiej” (1968). W r. 1967 odbyła się indywidualna wystawa jej prac w gmachu TZSP w Warszawie. Podobnie jak mąż w późnym okresie twórczości, interesowała się funkcjonowaniem rzeźby w plenerze. Od r. 1963 wspólnie eksponowali prace na stałej wystawie w ogrodzie przy pracowni w Mogielnicy. Z organizacją tej ekspozycji wiążą się rzeźby S. wykonane na początku l. sześćdziesiątych w pniu drzewa i polichromowane, nawiązujące formalnie do idoli (Idol, Oko, Ręce, Driada). Na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie zaprojektowała nagrobek aktora Kazimierza Kamińskiego (1965) oraz konstruktora Kamińskiego (1966). W r. 1966 wykonała płaskorzeźby do zaprojektowanego przez Strynkiewicza Pomnika Partyzanta w Kraśniku. Pod koniec l. sześćdziesiątych zajmowała się problemami ruchu i zmienności form w naturalnym otoczeniu. Zwieńczeniem poszukiwań twórczych w tym kierunku stał się cykl czterech Postaci kinetycznych (gips i cement) z l. 1968–9.

W l. 1966–92 pisała S. szkice Myśli o sztuce (opublikowane w niewielkim wyborze w „Głosie uczelni” oraz na stronie internetowej Uniw. Mikołaja Kopernika). W l. 1975–82 kierowała Zakł. Rzeźby Wydz. Sztuk Pięknych Uniw. Mikołaja Kopernika; w r. 1979 otrzymała nominację na stanowisko docenta. W r. 1982 przeszła na emeryturę. Zmarła po długiej chorobie nowotworowej, 15 X 1996 w Warszawie, została pochowana na cmentarzu w podwarszawskich Laskach.

Od 9 I 1944 była żoną Franciszka Strynkiewicza; informacje o potomstwie zob. w życiorysie męża.

Dn. 29 XII 1999 w Galerii Domu Artysty Plastyka w Warszawie otwarto wystawę rzeźb i rysunków S. Prace jej znajdują się m.in. na stałej wystawie plenerowej w Mogielnicy, w Muzeach Narodowych w Warszawie i Poznaniu, Muz. Historycznym M. Stoł. Warszawy oraz Muz. Kultury Fizycznej i Sportu w Warszawie.

 

Portrety przez męża S., Franciszka (do r. 1996 wszystkie były jego własnością): „Popiersie” z r. 1947, terakota, „Głowa” z r. 1947, terakota szkliwiona (replika w Muz. Narod. w W.), „Portret żony” z r. 1978, terakota; – Enc. Warszawy (1994); Słownik artystów plastyków. Okręg warszawski, W. 1972; – Barbara Bieniulis-Strynkiewiczowa. Rzeźba-Rysunek, W. 1967; Mogielnica. Natura i Rzeźba. Pracownia doświadczalna Barbary i Franciszka Strynkiewiczów, W. 1971; – Barbary Bieniulis myśli o sztuce, Oprac. M. Szańkowski, „Głos Uczelni” R. 11 (27): 2002 nr 11 (201); Galeria Kordegarda zaprasza na pokaz rzeźb Barbary i Franciszka Strynkiewiczów, W. 1971; Kalembka S., Dwieście lat Sztuk Pięknych na uniwersytecie w Wilnie i Toruniu 1797–1997, Tor. 1998; Kształcenie artystyczne w Wilnie i jego tradycje, Tor. 1996; Osęka A., Skrodzki W., Współczesna rzeźba polska, W. 1977 s. 27–8, 149; Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–1984. Materiały do biografii, Red. S. Kalembka, Tor. 1995; – „Polska” 1963 nr 10; „Trybuna Ludu” 1966 nr 280, 1971 nr 254; „Trybuna Maz.” 1971 nr 183; „Zwierciadło” 1967 nr 14, 1971 nr 214.

Joanna Daranowska-Łukaszewska

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Kazimierz Lasocki

1871-03-01 - 1952-09-11
malarz
 

Bogusz Bilewski

1930-09-25 - 1995-09-14
aktor filmowy
 

Tadeusz Gajcy

1922-02-08 - 1944-08-20
poeta
 

Krzysztof Zaleski

1948-09-03 - 2008-10-20
reżyser teatralny
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Jan Rządkowski

1860-07-14 - 1934-02-11
generał broni WP
 

Edmund Perle

1854-10-27 - 1935-10-18
malarz
 
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.