Del Bene, malarz włoski w Polsce w drugiej połowie w. XVII, nieznany z imienia ani z dat urodzin i śmierci. Miał być rodem z Neapolu i uczniem Pietra da Cortona (wiadomość ta pochodzi od Sobieszczańskiego, ale nie jest poparta dowodem). Nazwisko jest florenckie, historyczne, możnego rodu, piastującego godności; wykształcenie zaś artystyczne D. wydaje się raczej weneckim. Zresztą eklektyk.
Sprowadzony na Litwę, podobno z Rzymu, przez woj. wil. hetmana Jana Kazimierza Sapiehę, ozdobił D. ściennymi malowidłami jego pałac na Antokolu w Wilnie, wzniesiony w r. 1691 (obecnie szpital wojskowy). Dekoracje te (sceny mitologiczne i inne, z podpisem »Delbane«) uległy zniszczeniu w pocz. w. XIX. Dochowanymi dziełami D. są: 1) para znakomitych fresków w kaplicy św. Kazimierza w Wilnie: Cudowne wskrzeszenie dziewczynki u grobu św. Kazimierza i Otwarcie trumny z nienaruszonymi jego zwłokami (malowane ok. r. 1690) i 2) wielka część dekoracji wnętrza kościoła pokamedulskiego i klasztoru w Pożajściu pod Kownem: kilkanaście wielkich fresków (Wniebowzięcie, sceny ze Starego Testamentu, z życia świętych Krzysztofa, Romualda, Benedykta, Brunona-Bonifacego, Marii Magdaleny de Pazzis i inne). Pracę tę przypadającą między r. 1680 a 1695 dzielił z podobnym sobie barokowym freskistą M. A. Pallonim. Wyraźne rozgraniczenie autorstwa w tym wielkim dziele malarskim jeszcze nie nastąpiło, zwłaszcza że w przeciwieństwie do Palloniego bieg życia D. pozostaje niewyjaśniony. Nie natrafiło się na żadne dokumentujące go dane, choć podobno Sobieszczański znalazł wiadomości o D. »w archiwach warszawskich«.
Ciampi S., Notizie (… Ital. in Polonia), Lucca 1830, 119; Wizerunki i rozstrząs. nauk., Poczet nowy II, t. 14, Wil. 1840, 28, 29 (M. Homolicki); Rastawiecki, Słownik mal. pol.; »Dziennik Krajowy« W. 1843, nr 115 (F. M. Sobieszczański); »Biblioteka Warszawska«, 1850/IV, 535 (tenże); »Athenaeum«, Wil. 1847, I 198/9 (W. Smokowski), 1850, IV 283 (J. I. Kraszewski); Batowski Z., Malowidła w kościele pokamedulskim w Pożajściu, »Rocznik Tow. Przyj. Nauk w Wilnie«, V, Wil.; 1911/14, 38–60 i 4 tabl. (i odb.); Kairiūkštyté-Jacyniene H., Pažaislis, ein Barockkloster in Litauen, Kaunas 1928, 34, 36, 63, 133–5, 145, 155, tabl. 56–64; »Przegl. Historii Sztuki«, II Kr. 1930/1 126, 141.
Zygmunt Batowski