Gęstwicki Feliks Paweł (1884–1935), artysta-malarz pomorski, ur. w Kwidzyniu 16 XI, był synem Feliksa i Walerii z Cieszyńskich, bratem malarza Brunona. W dwa lata później rodzina jego na stałe przeniosła się do Torunia. Tu uczęszczał do szkół i przygotował się do zawodu mechanika. Po odbyciu kilku podróży morskich jako mechanik okrętowy spędził cztery lata w Nowym Jorku (1908–12). Podróże wpłynęły na całokształt jego późniejszej twórczości. Studia malarskie rozpoczął w r. 1912 w Berlinie pod kierownictwem v. Kardorffa w słynnej szkole Lovis Corintha, ówczesnego pioniera impresjonizmu. Nie zamknął się jednak w ciasnych ramach nabytej pod wpływem szkoły rutyny, lecz chętnie ulegał podszeptom swojej bogatej inwencji, szukając coraz to nowych form wyrazu artystycznego i dążąc stale i niezmordowanie do ich doskonalenia. Ze szczególnym umiłowaniem oddawał się pejzażowi, malując także obrazy rodzajowe i portrety. Z chwilą powstania państwa polskiego powrócił do Torunia. Głębokie ukochanie ziemi pomorskiej znalazło oddźwięk w wielu jego pracach. Jako członek Konfraternii Artystów w Toruniu przyczynił się do ożywienia ruchu artystycznego na Pomorzu. Wystawiał w Toruniu, w «Zachęcie» warszawskiej i w Poznaniu.
Wspólnie z bratem Brunonem uwiecznił na płótnie pamiętną chwilę powitania w Toruniu Wojsk Polskich w dniu 18 I 1920. Wielki ten obraz (3x4 m), zademonstrowany publicznie po raz pierwszy na Wystawie 700-lecia Torunia, a następnie znajdujący się w reprezentacyjnej sali ratusza toruńskiego, zniszczony został przez Niemców w r. 1939.
Po założeniu w Toruniu przez Juliana Fałata Konfraternii Artystów G. jako jeden z pierwszych znalazł się w jej szeregach, pełniąc do zgonu funkcję skarbnika. Mimo nadszarpniętego już zdrowia odbył w r. 1934 podróż artystyczną po Pomorzu, przywożąc z niej jako plon kilkanaście pejzażów. Zmarł 17 XI 1935 w Toruniu.
W spuściźnie swej pozostawił wśród licznych akwarel i olejnych obrazów o tematach marynistycznych i pejzażowych olejny obraz Flisacy (dziś w prywatn. posiadaniu w Toruniu) oraz kilka portretów. Ulubiony temat jego obrazów stanowiły sceny z życia Cyganów i rybaków.
Słown. Artystów Pol., II; «Przewodnik» nr 29, grudzień. Salon 1927. Tow. Zachęty Sztuk Pięknych, W.; «Słowo Pomorskie» 1934, nr 271 s. 12, 1935, nr 183 s. 6; Katalog wystawy braci Gęstwickich, Toruń 1946 (ze słowem wstępnym Konrada Dargiewicza i reprodukcją autoportretu F. P. G-go); Śp. Feliks P. G. (Wspomnienia pośmiertne), «Słowo Pomorskie», nr 269 z dn. 21 XI 1935.
Mieczysław Dereżyński
Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w późniejszych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.