Dziekan Henryk ks. (1843–1925), pisarz (pseud. Góral) i działacz narodowy w Cieszyńskiem; ur. 13 VII w Stonawie, studia gimnazjalne odbył w Cieszynie, teologiczne w Ołomuńcu, gdzie został wyświęcony na księdza 5 VII 1868. W latach 1868–78 był wikarym w Zebrzydowicach, Zarzeczu, Skoczowie i Dębowcu, następnie proboszczem od 1878–88 w Brennej, a od 1888–921 w Niemieckiej Lutyni. Był również dziekanem frysztackim. Pozbawiony przez Czechów probostwa, osiadł początkowo w Kętach, a następnie przeniósł się do swego b. wikarego ks. Stanisława Nowaka, proboszcza w Mazańcowcach, gdzie umarł 24 XII 1925.
Jako działacz oświatowy szerzył wśród ludu czytelnictwo polskie przez zakładanie czytelń i bibliotek, popierał Macierz Szkolną Ks. Cieszyńskiego, wysyłał zdolnych chłopców do gimnazjum polskiego w Cieszynie, pisywał do czasopism, a zwłaszcza do »Gwiazdki Cieszyńskiej«. Należał do założycieli i zasiadał w pierwszych zarządach tow. wydawniczego »Dziedzictwo bł. Jana Sarkandra dla ludu polskiego na Śląsku«, które wydało 2 jego książki: 1. Papiestwo, Książka wydana na uczczenie jubileuszu Ojca św. Leona XIII, Cieszyn 1887 i 2. Janek Stokłosa. Powieść z naszych czasów, z naszych okolic, osnuta na zdarzeniach prawdziwych, skreślił Góral. Odbitka z »Gwiazdki Cieszyńskiej«, Cieszyn 1901. Powieść Janek Stokłosa mimo swej tendencji i nieporadności wykazuje znamiona autentyzmu, wyprzedzając to zjawisko w literaturze o lat 30.
Tomanek R. ks., Dorobek półwiekowej działalności oświatowej, Krótki zarys dziejów i prac »Dziedzictwa bł. Jana Sarkandra dla ludu polskiego na Śląsku« 1873–923, Cieszyn 1924 s. 8–9, podobizna s. 19; Ogrodziński W., Zarys dziejów piśmiennictwa polskiego na Śląsku, Kat. 1945 r.
Wincenty Ogrodziński