Ciszek Jan (1847–1922), góral podhalański, powstaniec i sybirak, rodem z Czarnego Dunajca. Uczęszczał do gimnazjum w Bochni, skąd jako czwartoklasista umknął w r. 1863 do powstania. Zaciągnął się w szeregi oddz. Krukowieckiego, z którym przeszedł granicę, walczył pod Imbramowicami (15 VIII), skąd po rozbiciu oddziału uszedł na terytorium austriackie. Tu aresztowany, zdołał jednak uciec i po jakimś czasie dostać się do oddziału pułk. Rębajły (Kality). Dzielił odtąd losy tego oddziału, przechodząc od Bodzentyna przez Słupię, Św. Krzyż pod Jeziorko, gdzie przyszło do niepomyślnej dla oręża polskiego bitwy w dniu 29 X. Wśród 50 ochotników, wziętych do niewoli, znalazł się i ranny C. W Moskwie, dokąd przybył drogą etapową, został skazany wyrokiem sądu wojennego do rot aresztanckich w Symbirsku. Po pożarze tamtejszych aresztów wywieziono C-a do Niżnego Nowogrodu, a stamtąd do Tuły, gdzie pracował przy budowie kolei żelaznej, wreszcie do Kazania, skąd został po trzyletniej niewoli uwolniony.

Po powrocie do kraju został wzięty do austr. wojska w 20. p. p. Dosłużywszy się po 3 latach rangi feldfebla-manipulanta, osiadł na roli i ożenił się. Interesował się żywo ruchem ludowym obozu ks. Stojałowskiego a potem Stapińskiego. Wyjazd do Ameryki w r. 1889 nie dał C-owi odpowiedniego zatrudnienia, wrócił więc po półtorarocznym tam pobycie do kraju. Umarł 20 I 1922 w Czarnym Dunajcu.

C. jest autorem krótkiego pamiętnika pt. Wspomnienia powstańca z r. 1863. Do druku podał, wstępem i przypisami opatrzył Gustaw Kaleński w »Gazecie Podhalańskiej« 1927, nr 5 i 6. Informacje od syna, dra Ciszka z Nowego Targu; Maliszewski, Uczestnicy powst. styczn. zesłani i internowani, W. 1931.

Justyn Sokulski