INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Jerzy Wojciech Stahl     

Jerzy Wojciech Stahl  

 
 
Biogram został opublikowany w 2002 r. w XLI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Stahl Jerzy Wojciech (1939–1997), duchowny Kościoła ewangelicko-reformowanego, redaktor naczelny „Jednoty”, działacz ekumeniczny. Ur. 13 VI w Warszawie, był jedynym synem Leopolda Hugona (1910–1944), urzędnika państwowego, który zginął w powstaniu warszawskim 1944 r., i Anny z Ratfelderów (1909–1990), długoletniej pracownicy Domu Małego Dziecka im. ks. Piotra G. Boduena (Baudouina) w Warszawie.

W r. 1956 ukończył S. Państw. Szkołę Ogólnokształcącą (dawniej Wojciecha Górskiego) przy ul. Smolnej w Warszawie. T.r. podjął studia na Wydz. Mechaniki Precyzyjnej Politechn. Warsz., lecz ich nie ukończył. W l. 1964–9 studiował w Chrześcijańskiej Akad. Teologicznej w Warszawie, gdzie uzyskał stopień magistra teologii ewangelickiej. W r. 1970 został ordynowany na duchownego Kościoła ewangelicko-reformowanego. Pierwszą pracę duszpasterską podjął jako wikariusz w parafii warszawskiej, jednocześnie pełnił obowiązki administratora parafii w Żychlinie pod Koninem. W r. 1972 uczestniczył w letnich kursach Inst. Ekumenicznego (agendy World Council of Churches, stowarzyszonej z Uniw. Genewskim) w Château de Bossey pod Genewą. W l. 1974–86 był stałym administratorem parafii w Łodzi oraz pomagał w obsłudze pobliskich zborów w Kucowie i Zelowie, z krótką przerwą w r. 1980, gdy przez sześć tygodni pracował w prezbiteriańskiej parafii w Poland (Ohio, USA), w ramach Ekumenicznego Programu Parafialnego dla duchownych z Europy Środkowo-Wschodniej. W l. 1980–95 zasiadał jako radca duchowny w Konsystorzu Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Polsce. W czasie stanu wojennego organizował opiekę nad prześladowanymi działaczami «Solidarności» (m.in. więźniami politycznymi w Łowiczu) i ich rodzinami, a także pośredniczył w przekazywaniu szpitalom łódzkim leków i sprzętu medycznego z zagranicy. W r. 1983 ponownie wyjechał na kurs do Inst. Ekumenicznego.

W r. 1986 kłopoty ze zdrowiem zmusiły S-a do ograniczenia pracy duszpasterskiej. Przeniósł się do Warszawy. Tam pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Katechetycznej oraz Komisji Problemowej Synodu Kościoła ewangelicko-reformowanego. Reprezentował swój kościół w Komisji Współpracy z Kościołami Ewangelicko-Augsburskim i Ewangelicko-Metodystycznym, a także w Komisji ds. Dialogu z Kościołem Rzymskokatolickim Polskiej Rady Ekumenicznej. S. był autorem kilkudziesięciu kazań oraz artykułów poświęconych historii i doktrynie Kościoła ewangelicko-reformowanego, zamieszczanych głównie na łamach „Jednoty”, „Więzi”, „Tygodnika Powszechnego” oraz „Studiów i Dokumentów Ekumenicznych”. Wraz z Bogdanem Trandą opracował rozdział traktujący o wyznaniu ewangelicko-reformowanym w książce „Porównanie wyznań” (W. 1988). Był też autorem haseł dla „Encyklopedii katolickiej” (L. 2000 VIII). Obok arcybp. Bronisława Dąbrowskiego był zaproszony do udziału w uroczystości poświęcenia pierwszego lokalu redakcji „Gazety Wyborczej” w Warszawie (1989). Od lipca 1992 administrował parafią w Łodzi, dojeżdżając tam z Warszawy, wspomagany w duszpasterstwie przez miejscowego wikariusza; prowadził też nabożeństwa i godziny biblijne w zborze warszawskim. Był cenionym kaznodzieją, wielokrotnie zapraszano go do wygłaszania kazań w kościołach innych wyznań, także rzymskokatolickich. W r. 1995 został obrany notariuszem w Prezydium Synodu Kościoła ewangelicko-reformowanego. Dn. 1 VII t.r. objął funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „Jednota”. W r. 1996 «Solidarność» Podbeskidzia przyznała mu pamiątkowy medal. S. zmarł 16 II 1997 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej.

S. był żonaty z Barbarą z domu Słama (ur. 1939), absolwentką polonistyki Uniw. Warsz., edytorką książek popularnonaukowych w wydawnictwach warszawskich, która w l. 1962–94 była sekretarzem redakcji, a w l. 1994–5 redaktorem naczelnym „Jednoty”. Z małżeństwa tego dzieci S. nie pozostawił.

 

Małachowska N., Przyczynek do historii zboru ewangelicko-reformowanego w Łodzi, „Jednota” 1993 nr 4; Wojciech Górski i jego szkoła, Red. J. Lasocki, J. Majdecki, W. 1982; – „Jednota” 1969 nr 11, 1981 nr 5, 10, 1983 nr 9, 1995 nr 7–8 (fot.); – Nekrologi i wspomnienia pośmiertne: „Gaz. Wyborcza” 1997 nr 42, „Jednota” 1997 nr 3–4, 1998 nr 1–2, „Więź” R. 40: 1997 nr 7; – Informacje żony, Barbary Stahlowej z W.

Karol Karski

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.