INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Julian Podoski  

 
 
1896-06-06 - 1974-12-30
Biogram został opublikowany w latach 1982-1983 w XXVII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Podoski Julian, krypt J. P. (1896–1974), dziennikarz, literat. Ur. 6 VI w Zwierzyńcu koło Zamościa, był synem Tadeusza, księgowego, starosty, i Otylii z von Kaiperów, bratem stryjecznym Wiktora, dyplomaty (zob.), i Wiktora, grafika (zob.). Uczył się w Stanisławowie i Lwowie. W r. 1917 rozpoczął studia filozoficzne w Moskwie, następnie przeniósł się na Uniw. Lwow. i ukończył prawo (1923). Zamieszkał w Łucku, gdzie jego ojciec objął urząd starosty. Pierwszy utwór, nekrolog-epitafium na śmierć brata, ogłosił w „Kurierze Lwowskim” w r. 1921 (nr 276). Pracę dziennikarską rozpoczął w łuckim „Głosie Wołyńskim”; publikował w nim od r. 1922 artykuły, felietony, przeglądy polityczne. Współpracował też z „Rzecząpospolitą” (do r. 1927) i na jej łamach drukował m. in. Listy z Kresów Wschodnich i Listy wołyńskie. W l. 1924–6 był korespondentem wołyńskim lwowskiego „Słowa Polskiego” i sekretarzem „Życia Wołynia” (do r. 1927, kiedy przeniósł się do Warszawy), a równocześnie związał się z „Kurierem Warszawskim”, początkowo jako korespondent, następnie w l. 1929–37 jako stały felietonista i korespondent objazdowy. Drukował tu liczne artykuły, felietony, korespondencje, reportaże (np. cykle: Na kresowych szlakach, Wzdłuż i wszerz Polski, Listy wołyńskie, Na rubieży wielkopolskiej, Nad polskim morzem, Listy z Białegostoku i wiele innych). Poruszał różne problemy, wykazując szczególną wrażliwość na sprawy społeczne (np. w cenionych współcześnie reportażach z Polesia), pisał też na tematy polityczne, kulturalne, gospodarcze. Dobre pióro, talent bystrego i wnikliwego obserwatora życia, zapewniły P-emu poczesne miejsce wśród dziennikarzy okresu międzywojennego. Był P. również recenzentem literackim, filmowym i teatralnym. Obok stałej współpracy z „Kurierem Warszawskim” drukował felietony i artykuły także w innych pismach, jak „Dziennik Wileński”, „Gazeta Warszawska”, „Słowo Radomskie”, „Placówka”, „Polska Zbrojna”, „Świat”; sporadycznie w l. 1927–39 publikował też w „Głosie Narodu”, „Głosie Podhala”, „Dzienniku Cieszyńskim”, „Gwiazdce Cieszyńskiej”, „Kronice Polski i Świata”, „Światowidzie”, „Tęczy” i wielu innych. W r. 1928 redagował i wydawał „Głos Przedmieść i Letnisk Warszawy”, a w r. 1938 – czasopismo „Kwadrat”. Na początku lat trzydziestych wiele podróżował po Europie (Włochy, Francja, Austria, Rumunia), a reportaże z tych podróży publikował najczęściej w „Kurierze Warszawskim”. Oddzielnie ogłosił odczyt Barbaryzacja Ziem Wschodnich (W. 1930).

Obok pracy dziennikarskiej P. uprawiał także twórczość beletrystyczną, na ogół «o niewygórowanych ambicjach» (J. J. Lipski), zamieszczał w „Kurierze Warszawskim” i w innych pismach liczne opowiadania, nowele, szkice i obrazki. Część z nich zebrał w tomie pt. 1 samowar a nowel 13 (W. 1938). Napisał też kilka powieści, np. Miss Polonia (W. 1930), Rycerze z K.O.P. (Lw. 1933, dla młodzieży, wyd. 2 pt. Kresowi rycerze, W. 1939), Orły na ziemi. (Osadnicy), (W. 1934). Akcję swoich powieści osadzał na Kresach Wschodnich. Rezultatem podróży do Palestyny była książka W pościgu za słońcem Lewantu. Na „Polonii” do Ziemi Świętej (W. 1934) – napisany żywo i barwnie reportaż.

W okresie okupacji P. mieszkał w Warszawie, pracując jako majster w wytwórni zabawek i gier towarzyskich. Po powstaniu warszawskim 1944 r. przez krótki okres przebywał w Krakowie i tu podjął pracę w „Dzienniku Krakowskim” (późniejszym „Dzienniku Polskim”). Był jednym z współorganizatorów tego pisma i jego współpracownikiem; publikował w nim artykuły, felietony polityczne i społeczne. Pisał również do „Przekroju”. W r. 1946 objął stanowisko szefa prasowego w Min. Przemysłu. W l. 1950–1 brał udział w przygotowaniach Kongresu Nauki Polskiej, jako szef wydziału prasowego. Następnie pracował w Centralnym Zarządzie Szkolnictwa Zawodowego Min. Handlu Wewnętrznego jako sekretarz wydawnictw i wizytator szkół. Nie zaprzestał też pracy dziennikarskiej, współpracując w l. 1952–3 z „Dziennikiem Zachodnim”, „Stolicą”, a w l. 1956–9 z „Expressem Wieczornym” i „Światem Młodych”. Po wojnie napisał też powieść dla młodzieży Sewer szuka skarbu (W. 1950), życzliwie przyjętą przez krytykę i czytelników. W r. 1971 podjął pracę w „Słowie Powszechnym” w Łodzi i jako korespondent działał tu aż do przejścia na emeryturę. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Zmarł 30 XII 1974 w Łodzi i został pochowany na tamtejszym Starym Cmentarzu.

Z pierwszego małżeństwa z Ireną z Domaszewiczów (zawartym ok. 1920 r.) pozostawił syna Jana (ur. 1922), dziennikarza Polskiego Radia. Drugie jego małżeństwo z Zofią z Jaworowskich było bezdzietne.

 

Pol. Bibliogr. Liter., 1944/5, 1948–51, 1959–63, 1973; „Roczn. Liter.” (W.) 1974, [druk.] 1977 (bibliogr.); – Lipski J. J., Warszawscy „Pustelnicy” i „Bywalscy”, W. 1973 II (fot.); Wysocki A., List do redakcji, „Życie Wołynia” 1927 nr 10 s. 6; Zechenter W., Upływa szybko życic, Wyd. 2., Kr. 1975 II; – Nekrologi z r. 1975: „Kur. Pol.” nr 2, „Prasa Pol.” nr 8 s. 48 (mc), „Tryb. Ludu” nr 2, „Tyg. Powsz.” nr 14, „Życie Warszawy” nr 5 i 6; – IBL PAN w W.: Kartoteka bibliograficzna; Dembowski B., Rodowód i dzieje familii… Podoskich, mszp. w posiadaniu Marty Podoskiej Koch w Warszawie. – Informacje syna Jana Podoskiego.

Cecylia Gajkowska

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Wiktor Józef Podoski

1895-04-02 - 1960-08-02 dyplomata
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Mariusz Dmochowski

1930-10-29 - 1992-08-07
aktor teatralny
 

Stanisław Zaczyk

1923-09-26 - 1985-04-06
aktor filmowy
 

Antoni Bednarczyk

1872-05-26 - 1941-02-01
aktor teatralny
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Witold Minkiewicz

1880-06-17 - 1961-01-27
architekt
 

Józef Hieronim Retinger

1888-04-17 - 1960-06-12
polityk
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.