Chełchowska Karolina Rozalia z Kodrębskich († 1888), artystka dramatyczna, ur. ok. 1812 w Lublinie. Mając 18 lat, debiutowała w marcu 1830 w teatrze lubelskim, prowadzonym naówczas przez T. A. Chełchowskiego, którego poślubiła w czerwcu tegoż roku. Odtąd dzieliła losy wędrownej antrepryzy męża. Najświetniejszy okres w jej karierze wypada na l. 1841–3, kiedy Ch-ki był dyrektorem teatru krakowskiego. Tutaj Ch-ka rychło stała się ulubienicą publiczności. Objąwszy główne role naiwne w komediach i wodewilach, sięgała i po tragiczne, przed którymi przestrzegał ją Meciszewski, utrzymując, że ma wprawdzie wielki talent, ale tylko do ról subretek, dziewcząt wiejskich i niewiniątek. Choć nie miała głosu, śpiewała jednakże w operach: w r. 1841 w czasie gościny niemieckiej trupy operowej pod dyrekcją Würtha (Zerlina w op. »Fra Diavolo«), w 1842 w polskich przedstawieniach, zorganizowanych przez Chełchowskiego (Kamilla w op. »Zampa«). W r. 1844 zaangażowała się do teatru lwowskiego, następnie, rozszedłszy się z mężem, grywała w teatrach wędrownych Kajetana Nowińskiego, Józefa Gaweckiego i Karola Królikowskiego. Ostatni raz wystąpiła na scenie w r. 1859 w Ciechocinku pod dyrekcją Gaweckiego i Stobińskiego. Tułała się potem jeszcze po prowincji wraz z bratem swym Henrykiem Kodrębskim, niegdyś również aktorem, wyzyskiwana przez dyr. teatru Carmantranta, który dawał jej głodowe utrzymanie w zamian za udzieloną mu przez Ch-ką drobną pożyczkę. Z niedoli tej wyrwał ją Michał Chomiński (pasierb jej męża), umieszczając w Warszawie w zakładzie dla starców Tow. Dobroczynności, gdzie zmarła 25 III 1888.

Meciszewski H., Uwagi o teatrze krak., Kr. 1843, 159–61; Estreicher, Teatra w P., I 323, 366, 380, III 72, 577 i pass.; »Gazeta Krak.« 2 VII 41; »Kurjer Warsz.« 1888, nr 87; Księgi metryk, par. św. Jana Chrzc. w W. i katedralnej w Lublinie; Notatki M. Chomińskiego (rkp.).

Mieczysław Rulikowski