Bohdanowicz (także Bogdanowicz) Kazimierz († 1863), dowódca i organizator własnego oddziału w powstaniu 1863 r. W chwili wybuchu powstania był właścicielem Nadrybia i dzierżawcą Łowczy w woj. lubelskiem. Sformował i uzbroił własnym sumptem oddział ochotników, złożony z 300 piechurów i 30 jazdy. Piechota miała bronzowe świtki z czarnemi pasami i czarnemi barankowemi konfederatkami, jazda mundury granatowe, barankowe czapki i bronzowe burki. Uzbrojenie piechoty składało się z strzelb myśliwskich, kawalerji z lanc, pałaszów i pistoletów. Na oddział B-a, zebrany w Małej Bukowej (obw. krasnostawski), naprowadzono, wskutek zdrady, ułanów rosyjskich, którzy część powstańców pojmali a wśród nich i samego dowódcę. Dzięki szybkiej pomocy oddziału Rębajły (Kality) został B. z tej opresji uwolniony. Odtąd działa w łączności z oddziałami doktora Neczaja i Radziejowskiego, wykonując szereg strategicznych ruchów i marszów, szachując skutecznie przez blisko trzy tygodnie wysiłki ros. dowódcy Rakuzy, usiłującego oddziały powstańcze osaczyć. Dopiero po sprowadzeniu znaczniejszych posiłków na pomoc operującym w Lubelskiem wojskom rosyjskim nastąpiło kolejne rozerwanie łączności między wspomnianemi oddziałami powstańców. B. napadnięty 17 II pod Rudką, mimo dzielnego oporu i zuchwałego wprost ataku wzdłuż grobli na kilkaset sążni długiej, musiał ulec przewadze wroga i cofnąć się w porządku, straciwszy 11 zabitych i 14 rannych. Zdołał się wymknąć w kilka dni później pod Zezulinem, lecz wkońcu, osaczony tamże ze wszech stron, dostał się sam do niewoli, zaś resztki jego oddziału schroniły się do okolicznych lasów.
O ujęciu B-a doniósł gen. Chruszczew do Warszawy w słowach: »ujęcie owego dowódcy, który miał silny wpływ na umysły mieszkańców Lublina, podkopało ufność do moralnej siły powstania«. Odstawiony do Lublina, po krótkiem śledztwie został skazany na śmierć. Przed straceniem spisał wobec świadków testament, w którym pożegnał się z matką, a włościanom swojej wioski pozostawił znaczne legaty. B. został rozstrzelany w Lublinie 5 III 1863 r., licząc około 30 lat życia.
»Czas« nr 66 21 III 1863 r.; Kolumna Z., Pamiątka, 121; Przyborowski, Dzieje 1863 r. II 290–297 (wiadomości nieścisłe); Zieliński, Bitwy i potyczki (data egzekucji fałszywa); Kraushar A., Testament Kazimierza B-a (Echa przeszłości, W. 1917), z podobizną bohatera.
Justyn Sokulski