INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Paweł z Chotczy i Zawady (zwany też Choteckim) h. Nabra  

 
 
brak danych - 1515
Biogram został opublikowany w 1980 r. w XXV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Paweł z Chotczy i Zawady (zwany też Choteckim) h. Nabra (zm. 1515), kasztelan połaniecki. Był synem Jakuba z Chotczy w pow. radomskim, występującego w l. 1441–66, i Katarzyny. Ojciec P-ła dziedziczył dobra w pow. radomskim i lubelskim wspólnie z bratem Mikołajem, i dopiero w r. 1477 P. z braćmi Stanisławem i Bartłomiejem oraz synowie Mikołaja: Mikołaj i Stanisław, podzielili majątek. P-łowi z braćmi przypadła rodowa Chotcza, Zawada, Celejów oraz połowa Gniazdkowa z jazem na Wiśle i Zajączkowa, zaś synom Mikołaja Szczekarków i Lucimia oraz druga połowa wspomnianych wsi. W r. 1494 P. wykupił część Zajączkowa od braci stryjecznych, a w r. 1498 brat Bartłomiej ustąpił mu ze swej części dóbr.

Pierwsza wiadomość źródłowa o P-le pochodzi z r. 1469; od r. 1477 był dworzaninem królewskim. W r. 1484 został mianowany chorążym lubelskim. W l. 1485–6 przebywał z królem na Litwie, za co uzyskał zapisy na żupach solnych krakowskich. W r. 1496 brał udział w wyprawie mołdawskiej Jana Olbrachta; w obozie pod Suczawą król przyznał mu pewne dobra, skonfiskowane szlachcie za nieobesłanie pospolitego ruszenia. W l. 1498–1503 był poborcą podatkowym w ziemi lubelskiej (w r. 1504 rozliczał się z poboru z l. 1498–1500, a w r. 1505 z l. 1501–3). W r. 1499 uzyskał awans na kasztelanię połaniecką po rezygnacji Marcina z Wrocimowic. Jako kasztelan połaniecki brał udział w majowym zjeździe krakowskim w r. 1499, świadkując na potwierdzeniu układów panów polskich z posłami litewskimi w sprawie przestrzegania zasad unii. Po śmierci woj. sandomierskiego Mikołaja Ostrowskiego w r. 1501 przejął bogatą tenutę kazimierską (miasta Kazimierz Dolny i Wąwolnica z szeregiem wsi) i przyrzekł Olbrachtowi wydać ją jedynie Mikołajowi Kurozwęckiemu, kaszt. sieradzkiemu, lub jego spadkobiercom. Po śmierci Olbrachta P. znalazł się w obozie popierającym wybór Aleksandra; podczas sejmu w Piotrkowie (wrzesień – 4 X 1501) uczestniczył w porozumieniu z posłami Aleksandra i sejmu litewskiego w sprawie odnowienia unii polsko-litewskiej i do przygotowanego 3 X przez panów polskich aktu unii przywiesił swą pieczęć (wydawcy dokumentu mylnie przypisali mu pieczęć z h. Ogończyk); wziął udział w elekcji Aleksandra na króla Polski. W r. 1502 był na sejmie koronacyjnym w Krakowie, następnie (1502–3) brał udział w wojnie moskiewskiej, za co dostał liczne zapisy pieniężne na żupach krakowskich. Na sejmie radomskim w r. 1505 jako poseł ziemi lubelskiej świadkował na akcie «Nihil novi» Aleksandra. Wielokrotnie P. był wyznaczany na komisarza granicznego. Np. w r. 1504 rozgraniczał tenutę kazimierską, którą posiadał wówczas brat królewski Zygmunt, od dóbr szlacheckich. Styczniowy sejm lubelski 1506 r. przydzielił mu, zgodnie z dawnym zwyczajem, dowództwo wojsk z powiatu pilzneńskiego w planowanej wyprawie mołdawskiej. Następnie P., wraz z imiennie wymienionymi członkami rady królewskiej, brał udział w opracowaniu odpowiednich dekretów na podstawie podjętych przez sejm uchwał w sprawie bezpieczeństwa Rzpltej. W r. 1509 P. uczestniczył w sejmie piotrkowskim, gdzie wyznaczono go na jednego z komisarzy do rozgraniczenia dóbr szlacheckich, położonych na pograniczu mazowiecko-sandomierskim. Dn. 5 XI t. r. P. został zwolniony z udziału w wyprawie wołoskiej z powodu sędziwego wieku (za świadectwem woj. lubelskiego Mikołaja Firleja z Dąbrowicy). Ostatnia wiadomość o P-le pochodzi z 10 IX 1510, lecz żył jeszcze kilka lat, ponieważ dopiero 4 VI 1515 kasztelanem połanieckim został Stanisław Mielecki, po śmierci Pawła «Chlevyczskiego» (błędny odczyt, gdyż żaden Chlewicki lub Chlewiski nie nosił tego imienia i nie był kasztelanem połanieckim), P. zmarł zatem w 1. poł. 1515 r. Brak danych o żonie i potomstwie.

 

Boniecki, III; Paprocki; Fedorowicz, Dostojnicy i urzędnicy; – Pawiński A., Sejmiki ziemskie…, W. 1895 s. 220; – Akta Aleksandra; Akta Unii; Cod. Pol., I; Długosz, Liber benef., II–III; Matricularum summ., II–IV; Rachunki królewskie z l. 1471–2 i 1476–8; Teki Pawińskiego, I–II; Źródła Dziej., XV; – Materiały Pracowni Słownika Hist.-Geogr. Polski Średniowiecznej w Kr.

Franciszek Sikora

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.