INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Piotr Bieliński h. Szeliga      Portret Piotra Bielińskiego - portret pędzla Marcello Bacciarellego - źródło kopii cyfrowej: Wikimedia Commons - fragment
Biogram został opublikowany w 1936 r. w II tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Bieliński Piotr, h. Szeliga (1754–1829), senator-wojewoda, prezes Sądu Sejmowego. Urodził się 6 III z ojca Stanisława, kasztelanica lędzkiego, i Marjanny z Rogalińskich, starościanki nakielskiej. Karjerę rozpoczął od służby w kancelarji królewskiej St. Augusta, który go darzył zaufaniem i łaskami; w r. 1782 został szambelanem, posłem na sejm, komisarzem skarbowym z Wielkopolski i sekretarzem Rady Nieustającej; 18 IX 1783 starostą kadzewskim, w r. 1784 powtórnie posłem na sejm i nadal komisarzem skarbowym (do 1786); 21 I 1787 pisarzem w. kor., w r. 1788 – posłem na sejm czteroletni; od 1784 miał order św. Stanisława, od 1 VI 1791 Orła Białego. Po upadku kraju gospodarował w dobrach swych w Prusach Połudn. i w obwodzie brzeżańskim w Galicji. W r. 1806, w czasie powstania Wielkopolski, był jednym z pierwszych, którzy ofiarowali swe usługi Dąbrowskiemu i Wybickiemu, i został prezesem Izby Administracyjnej departamentu kaliskiego. W styczniu 1807 powołano B-go na członka Komisji Rządzącej. W tym okresie rozwinął dużą działalność: w lipcu 1807 był członkiem deputacji, która wyjechała do Drezna dla porozumienia się z Napoleonem w sprawie konstytucji i która tekst jej przywiozła do kraju; w Dreźnie 22 VII 1807 B. otrzymał legję honorową; w listopadzie 1807 Fryderyk August mianował go wraz ze St. Potockim i Działyńskim senatorem-wojewodą oraz członkiem delegacji, udającej się do Napoleona z podziękowaniem za utworzenie Ks. Warszawskiego; w r. 1808 brał udział w pracach finansowo-rozrachunkowych między rządem francuskim a rządem Księstwa jako członek delegacji polsko-saskiej w Paryżu i Bayonne; w 1810 reprezentował w Paryżu Księstwo Warszawskie na ślubie Napoleona z Marją Ludwiką. W pracach Komisji Rządzącej i Rządu Księstwa brał udział żywy, przedewszystkiem w sprawach skarbowych i administracyjnych; był członkiem deputacji, wyznaczonej do ułożenia projektu budżetu Księstwa, rozstrzygał wzajemne pretensje finansowe departamentów warszawskiego i kaliskiego; omawiał z Izbą Edukacyjną sprawę jej budżetu i ułożył odpowiedni projekt; opracował plan pożyczki 20 milj. z oparciem jej na hipotece dóbr narodowych; zajął się rozwikłaniem rozrachunków Izb Administracyjnych z dzierżawcami dóbr narodowych; przedłożył projekt organizacji Izb Administracyjnych Departamentowych, oraz Izb Wykonawczych Powiatowych itp. Po upadku Napoleona i ustanowieniu Królestwa Polskiego został potwierdzony w godności senatora-wojewody. W życiu politycznem Królestwa poważniejszego udziału nie brał. W r. 1825 otrzymał dziedziczny tytuł hrabiego. Z kołami opozycyjnemi, a zwłaszcza spiskowemi, kontaktu nie utrzymywał. W r. 1827 został powołany na prezesa Sądu Sejmowego, który miał rozpatrzeć sprawę wykrytego t. zw. Towarzystwa Patrjotycznego. Nominację swą zawdzięczał temu, iż był najstarszym senatorem, a prezes senatu Zamoyski brał udział w deputacji, prowadzącej śledztwo. Prezydując Sądowi Sejmowemu, zyskał dużą popularność dzięki stanowisku, jakie zajął w sprawie oskarżonych. Wyrok sądu, uwalniający oskarżonych od zarzutu zdrady stanu, spotkał się z aprobatą społeczeństwa. Na rozkaz Mikołaja I został zawieszony w czynnościach. Decyzja ta nie zachwiała niezależnego stanowiska B-go. Podając Sądowi do wiadomości rozkaz Rady Administracyjnej, podkreślił dość mocno swe stanowisko, mówiąc między innemi, »że Najwyższa władza, uznawszy ścisłe nasze do przepisów tegoż prawa zastosowanie się, przekona się i przyzna, że niewinność znalazła w Sądzie naszym należną jej opiekę, a przewinienie nie uszło zasłużonej kary, że w istocie prawu i sprawiedliwości stało się zadość«. W niespełna rok po pamiętnym wyroku Sądu Sejmowego, 6 III 1829 B. zmarł w Warszawie. Pogrzeb jego, na którym m. in. przemawiał ks. Adam Czartoryski, posiadał cechy demonstracji narodowej. Z żony Teodory z Rogalińskich, wojewodzianki inflanckiej, rozwódki z Feliksem Łubieńskim, starostą nakielskim, miał syna, Jana Nepomucena Władysława (ur. 1784, zm. 1880), kapitana wojsk Ks. Warszawskiego, od 1827 kasztelana Król. Pol., od 1830 łowczego dworu król.

 

Art. J. Bartoszewicza w Enc. Org.; Uruski; Łoza, Hist. ord. Orła B., W. 1922, 50; Wybicki, Życie moje, Kr. 1927; Handelsman, Pod znakiem Napoleona, 7, 54–9; tenże, Napoleon et la Pologne, Paryż 1909; Rostworowski, Materjały do dziejów Kom. Rządzącej, Kr. 1918; Jen. Zamoyski, P. 1910, I 277; Bieczyński, Sąd sejmowy… urzędowe akta, P. 1873 (i mowy na pogrzebie B-go); Korespondencja Lubeckiego… wyd. St. Smolka, Kr. 1909, III–IV; Lipiński Tym., Zapiski, Kr. 1883, 122 sq.; Kraushar, Tow. Król. Przyj. Nauk., VII 163 sq.; »Kur. Warsz.« z 1829, nr 65; »Gaz. Warsz.« z 1829, nr 72; o zajściach na pogrzebie B-go: Bieliński, Król. Uniw. warsz., W. 1912, pass. – Akta Sądu Sejmowego (m. in. Dziennik B-go) w Arch. Akt Dawnych w W-wie; Teki Chodźki w B. Rappersw.

Red.

 
 

Powiązane artykuły

 

Księstwo Warszawskie

Po pokonaniu – w grudniu 1805 roku – armii austriacko-rosyjskiej pod Austerlitz (Sławkowo na Morawach) cesarz Napoleon I zawarł pośpiesznie pokój z Austrią, rezygnując z kontynuowania......
 

Chmura tagów

TAGI

Za pomocą tagów oznaczamy powiązania tematyczne postaci. Pozwalają one eksplorować serwis wg wybranych przez redakcję najważniejszych tematów dla danej postaci.

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Franciszek Ksawery Lampi

1782-01-22 - 1852-07-22
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Wojciech Pampuch

1800-04-15 - 1866-06-29
botanik
 

Szymon Samelson

sierpień 1814 - 1881-06-09
adwokat
 

Józef Mianowski

1804 - 1879-01-06
lekarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.