Reinhard (Reinhardt, Rejnhard, Rejnhardt, Reyhnhard) Samuel Karol Gustaw (1800–1853), lekarz. Ur. na Litwie.
Medycynę studiował R. na Uniw. Wil. i w r. 1823 uzyskał dyplom lekarza medycyny. Był zesłany na Kaukaz, po r. 1832 przybył do Warszawy ze stopniem doktora medycyny, gdzie praktykował do śmierci. W r. 1835 został wybrany na członka Tow. Lekarskiego Wileńskiego, a w r. 1838 – na członka Tow. Lekarskiego Warszawskiego. Od 10 VIII 1838 był pomocnikiem głównego inspektora służby zdrowia w Król. Pol. Romana Czetyrkina. «W ciągu pełnienia tych obowiązków, wszystkie prawie korzystne zmiany i urządzenia zaszłe w tej służbie z jego wyszły pomysłu i pracy» – pisał F. M. Sobieszczański w „Encyklopedii Powszechnej”. R. przysłużył się Tow. Lekarskiemu Warszawskiemu, zjednując mu opiekę rządu, przez pewien czas był z urzędu członkiem stałym Rady Lekarskiej. Ogłosił m. in. O potrzebie domów przedpogrzebowych („Przegl. Warsz.” 1840), O pijaństwie, o jego skutkach i sposobach zaradzenia („Bibl. Warsz.” 1842), Rzut oka na urządzenie służby zdrowia w Królestwie Polskim (tamże 1846). Zajmował się także historią i literaturą, w różnych polskich czasopismach ogłaszał drobne utwory poetyckie. R. miał tytuł radcy dworu. W. r. 1846 opuścił swoje stanowisko i wszedł do Rady Lekarskiej jako członek honorowy. Zmarł 27 X 1853 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim. Był odznaczony orderami: Św. Stanisława 2 kl., Św. Włodzimierza 3 kl. i Św. Aleksandra 3 kl.
O stosunkach rodzinnych R-a nie zachowały się wiadomości.
Bieliński, Stan nauk. lek.; Konopka, Pol. bibliogr. lek., IX; Enc. Org.; Kośmiński, Słown. lekarzów; Uruski; Lista lekarzy i aptekarzy w Królestwie Polskiem…, W. 1839 s. 1, 21, 1841 s. 1, 23, 1843 s. 1, 23, 1845 s. 1–2, 24, 1847 s. 1, 25; – Bieliński, Stan nauk lek., s. 377, 741, 813; tenże, Uniw. Wil.; Gąsiorowski L., Zbiór wiadomości do historyi sztuki lekarskiej w Polsce, P. 1854 III; Giedroyć F., Rada Lekarska Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego (1809–1867), W. 1913 s. 752; Wa-ro, Wiązanka wspomnień na zapomniane groby, „Służba Zdrowia” R. 10: 1958 nr 44 s. 2; Wójcicki K. W., Cmentarz powązkowski, W. 1855; – Hertz P., Zbiór poetów polskich XIX w., W. 1975 Ks. 6 s. 876; – „Arch. Hist. Med.” T. 25: 1962 z. 3 s. 349; „Pam. Tow. Lek. Warsz.” T. 25: 1851 poszyt 1 s. 135, T. 31: 1854 poszyt 1 s. 6–7, T. 85: 1889 s. 813.
Teresa Ostrowska