Płachetko Seweryn (1835–1880), geolog, nauczyciel gimnazjalny. Po ukończeniu Uniw. Lwow. pracował w l. 1857–8 jako zastępca nauczyciela w lwowskiej szkole realnej i suplent w gimnazjum akademickim. W l. 1858–60 był nauczycielem mineralogii, geologii i botaniki w szkole rolniczej w Dublanach. W l. 1860–6 uczył w II Gimnazjum we Lwowie matematyki, historii naturalnej i fizyki, a także opiekował się zbiorami przyrodniczymi szkoły. W sprawozdaniu tej szkoły t. r. opublikował obszerny szkic Die Galizischen- oder Nordkarpathen. Eine geognostische Skizze (Lw. 1862). W r. 1863 wydał rozprawę Das Becken von Lemberg, ein Beitrag zur Geognosie und Palaeontologie Ostgaliziens. Jego lwowskim uczniem był m. in. wybitny fizjograf Alojzy Marian Łomnicki. P. wygłaszał we Lwowie odczyty popularne z nauk przyrodniczych dla rzemieślników i robotników, organizowane od r. 1865 staraniem Wzajemnej Pomocy Samodzielnych Rękodzielników we Lwowie, i dwa z nich ogłosił: Wstępna mowa profesora P-ki przy zagajeniu odczytów popularnych (Lw. 1865) oraz Wykład z anatomii i fizjologii człowieka (Lw. 1865).
W r. 1866 P. miał wykłady z zakresu geologii na dochód Bratniej Pomocy Akademii Technicznej we Lwowie, przy czym studenci wykonywali dla niego wielkie rysunki, przedstawiające okresy w dziejach Ziemi. Odczyt pt. O tworzeniu się Ziemi ukazał się we Lwowie w „Tygodniku Naukowym i Literackim” w r. 1866. Drukował także mniejsze artykuły popularne i w l. 1860–1 współpracował z Karolem Cieszkowskim przy wydawaniu „Czytelni dla Młodzieży”. W l. 1866–73 P. był nauczycielem w gimnazjum w Brzeżanach. Zgromadził tam znaczną kolekcję prywatną książek przyrodniczych, z których korzystała zdolniejsza młodzież (m. in. Emil Dunikowski, później profesor geologii Uniw. Lwow. i podróżnik). P. znany był wówczas jako żarliwy obrońca teorii ewolucyjnej K. Darwina. W r. 1873 w gimnazjum w Brzeżanach zorganizował uroczysty obchód dla uczczenia czterechsetnej rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika i wygłosił o nim odczyt. W l. 1873–80 był dyrektorem nowo powstałego gimnazjum w Złoczowie. W mieście tym miał cieszące się powodzeniem przyrodnicze wykłady popularnonaukowe. W r. 1875 P. brał udział w II Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie, gdzie przedstawił nowatorski w treści referat geologiczny pt. W sprawie zagłębień lejkowatych w Podhorcach. Był członkiem Komisji Fizjograficznej AU od r. 1875. W l. 1878–80 należał do Tow. Tatrzańskiego, będąc zarazem delegatem tej organizacji w Złoczowie. Zmarł 2 IV 1880 w Złoczowie. Dane o rodzinie P-i nie zostały ustalone.
Estreicher w. XIX; Fleszarowa, Bibliogr. geol. Cz. II 1750–1900. Z. 1, W. 1966 s. 297, Uzupełnienia, W. 1972 s. 126–7; – Dublany, Lw. 1897 s. 13; Księga pamiątkowa Tow. „Bratniej Pomocy” Politechniki we Lwowie, Lw. 1897 s. 18; Pamiętnik drugiego Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie (19–24 lipca 1875), Lw. 1876 s. 155, 183, 474; – Dunikowski E., Z tęczowych dni, w: Galicyjskie wspomnienia szkolne, Kr. 1955; Jahres-Bericht des k. k. zweiten Ober-Gymnasium in Lemberg für das Schul-Jahr 1862, Lemberg 1862 s. 24 i 37; Szematyzmy Król. Galicji; – „Pam. Tow. Tatrzańskiego” T. 3: 1878 s. 4, T. 4: 1879 s. VIII, T. 5: 1900 s. XLIII; „Spraw. Kom. Fizjograficznej AU” T. 10: 1876 s. 10 i 14, T. 14: 1880 s. 14; „Wędrowiec” T. 7: 1880 s. 255; – Arch. Muz. Ziemi PAN w W.: Teczka biograficzna z różnymi wypisami Tadeusza Wiśniowskiego.
Zbigniew J. Wójcik