Bużeński Stanisław, h. Poraj († 1484), kanonik gnieźnieński, płocki, uniejowski, syn Mikołaja Śpiewaka a wnuk Spytka i Elżbiety, dziedziców Bużenina i Strzałkowa. Na Uniwersytet Krakowski zapisał się B. r. 1458. Dzierżył już wtedy z prezenty królewskiej plebanię w Pobiedziskach. W obronie uposażenia beneficjalnego pociągał w l. 1458–66 do sądu konsystorskiego starostę konińskiego a dziedzica Pomarzan Jana Kraskę, komandora joannitów poznańskich Tomisława Chełmskiego, burmistrza pobiedziskiego Arnolda i in. W r. 1474, kiedy pismem królewskim oczyszczony został z uczynionej mu przez współrodowca Dobiesława z Kurozwęk przygany, jakoby sfałszował list zastawny na wieś Kiełczygłów, był jeszcze plebanem w Pobiedziskach. Później atoli zrzekł się tej prebendy na korzyść zmarłego w r. 1482 kanonika poznańskiego Mikołaja Sierpowskiego. W r. 1477 dziedziczył B. wieś Nidom koło Gniezna. Piastował w tym czasie kanonię uniejowską, której mu Jakub Krzyżanowski, późniejszy kanonik gnieźnieński, ustąpił. Prowizję na kanonię gnieźnieńską, opróżnioną przez śmierć Piotra Pniewskiego, otrzymał B. od legata papieskiego, kardynała Jana z Aragonii; 18 V 1480 instalował się osobiście, nie przez prokuratora. W Gnieźnie jednakże rzadko przesiadywał. Zaledwie w r. 1480 i u schyłku r. 1482 zaświadczony jest jego udział w sesjach kapitulnych. Zdaje się, że przeważnie zatrudniony był w kancelarii królewskiej. W r. 1483 posłował od króla Kazimierza Jagiellończyka do Stolicy Apostolskiej. B. umarł 1484 r. Kanonię gnieźnieńską objął po nim 2 III 1485 Łukasz Watzelrode, wuj Mikołaja Kopernika.

Arch. Kapitulne w Gnieźnie: Decreta Capituli, III 1480–1508; Arch. Kurii Arcyb. tamże: Acta officialatus 1458–1466, 1477–8; Acta archiepiscopalia 1481–93; Album stud. Un. Crac., I 155; Matr. Sum., I 1181; Theiner, Vet. Monum. Pol., II 228; Korytkowski, Prałaci i kan. gnieźn., I 112–3.

Ks. Leon Formanowicz