Cichocki Stanisław (1842–1893), uczestnik walk o niepodległość. Urodził się na Ukrainie, z pochodzenia bliżej nieznany. Wybuch powstania styczniowego zastał go w szeregach wojska rosyjskiego, z którego umknął do oddziału powstańczego Edmunda Różyckiego. Po bitwie pod Salichą przeszedł granicę galicyjską, skąd udało mu się uciec do Turcji. Tu zaciągnął się do oddziału Zygmunta Miłkowskiego, formującego się w Tulczy. Bił się z Rumunami pod Konstangalią, po czym rozpoczął kilkuletnią tułaczkę: służył w wojsku tureckim, brał udział w wyprawie meksykańskiej, a po powrocie w powstaniu serbskim, w wyprawach Garibaldiego, w powstaniu karlistów w Hiszpanii, ostatnio w wojnie francusko-pruskiej. Kilkakrotnie przywdziewał habit mniszy, chcąc poświęcić się życiu zakonnemu, lecz odgłos burzy wojennej powoływał go zawsze w szeregi walczących. Po r. 1871 przybył do Galicji i poświęcił się gospodarstwu rolnemu, następnie dla chleba różnych chwytał się zajęć, kopał naftę, wreszcie osiadł we Lwowie, gdzie przez pewien czas był sekretarzem w tamt. Tow. Przyjaciół Sztuk Pięknych.

Była to postać znana niemal w całym kraju. Rosły, wspaniałej postawy o wyraźnych, pięknych rysach twarzy, zwracał na siebie uwagę. Matejko i Krzesz uwiecznili jego fizjonomię w swoich obrazach. Nawiązawszy znajomości z artystami, prowadził pod koniec życia handel obrazów i starożytności, przychodząc często potrzebującym artystom z materialną pomocą. Pracował ciężko i uczciwie. Chory przyjechał do Krakowa, chcąc się poddać gruntownej kuracji, lecz tu zmarł nagle wskutek udaru sercowego 14 IX 1893. Figuruje on jako wydawca broszury St. Tarnowskiego »Artur Grottger«, (Kr. 1885, odbitka z »Przeglądu Polskiego«). C. pozował Matejce m. i. w obrazie »Joanna d’Arc«, w postaci, idącej na końcu pochodu.

»Gazeta Lwowska« X 1893; »Kalendarz Czecha« 1894; informacja od art. malarza prof. Stan. Kaczor-Batowskiego ze Lwowa.

Justyn Sokulski