Dniestrzański (Dnistrianśkyj) Stanisław (1870–1935), doktor praw, profesor uniw., polityk i działacz społeczny. Ur. w Tarnopolu 13 IX, gr.-kat., Ukrainiec. Pochodził ze znanej rodziny urzędniczej. Ożeniony z pianistką Zofią z Rudnickich. Gimnazjum ukończył w r. 1888 w Tarnopolu, studia prawnicze odbył w Wiedniu, gdzie w r. 1894 otrzymał tytuł dra praw, następnie w Berlinie i Lipsku pod kierunkiem prof. Dernburga, A. Wagnera, Büchera, Wacha, Strohala. W r. 1898 habilitował się na Uniwersytecie we Lwowie na docenta cywilnego prawa. W r. 1901 mianowany tamże nadzwycz. profesorem na katedrze prawa cyw. z ukraińskim językiem wykładowym. W tym czasie ogłosił oprócz różnych artykułów m. i. Das Wesen des Werklieferungsvertrages (1899), Das Gewohnheitsrecht u. die socialen Verbände (1905), Die natürlichen Rechtsgrundsätze (1911). Od r. 1907 był posłem do wiedeńskiej Rady Państwa z listy ukr. nac. demokratycznej partii, był m. i. przewodniczącym parl. komisji dla reformy cyw. prawa. Był redaktorem lwowskich wydawnictw »Czasopyś prawnycza i ekonomiczna« (1900–12), »Prawnycza Biblioteka« (1900–9), »Prawnyczyj Wistnyk« (1906–13). Po wojnie był zwycz. prof. Ukraińskiego Uniwersytetu w Wiedniu, z którego przeniósł się w r. 1921 do Pragi. W r. 1921/22 był dziekanem prawn. fak. tego Uniwersytetu, w r. 1922/23 rektorem. W tym okresie ogłosił m. i. Zahalna nauka prawa i polityky (1923), Kultur, Civilisation u. Recht (1927), Socjalni formy prawa (1928), Zaklady moderního práva soukromého (Česka Akademie Věd a Uměni, 1928), Zur Grundlegung des modernen Privatrechtes (1930), Das Problem des Volksrechts (1930). Był członkiem Naukowego Towarzystwa im. Szewczenki we Lwowie i Wszechukraińskiej Akademii Nauk w Kijowie. Umarł 5 V 1935 w Użhorodzie.

Melnyk M., Nowymy szlachamy, Praga 1923; Zoll Fr., Dr St. Dnistriańskyj (Dniestrzański), «Palestra 1925«; Lewickyj K., Dr St. Dnistriańskyj, »Żyttia i Prawo«, Lw. 1935, nr 2.

Włodzimierz Starosolski