Bykowski Jaksa Stanisław Jakub (1815–1895), ziemianin, powstaniec. Urodził się 1 V w Karowie (parafii uhnowskiej, na północ od Lwowa) jako syn Franciszka Józefa, chorążego z insurekcji kościuszkowskiej, i Rozalii z Boczkowskich. Uczył się początkowo w domu, następnie w Żółkwi i we Lwowie, gdzie w r. 1832 zapisał się na uniwersytet. Rychło na skutek śmierci ojca musiał się zająć gospodarstwem rolnym, dzierżawił majątki początkowo w Sokalszczyźnie (Rozdżałów, Zabuże), następnie na Podolu (Popowce w pow. zaleszczyckim), wreszcie na Pokuciu (Zagwóźdź pod Stanisławowem), gdzie też (w pow. tłumackim) otrzymał w rodzinnym dziale połowę Koliniec. W r. 1848 był organizatorem i podporucznikiem gwardii narodowej w Sokalu. Za pomoc niesioną powstaniu 1863–4 był więziony w Tarnopolu. W latach 70-tych przez wiele lat piastował godność prezesa Rady powiatowej w Zaleszczykach. Wydał bezimiennie Pamiętniki żołnierza polskiego (Lw. 1871), a nadto ogłaszał tak wspomnienia osobiste, jak uwagi o sprawach bieżących w »Czasie« i »Gazecie Narodowej«. W rękopisie pozostawił Pamiętnik młodości i Zapiski z r. 1848. Żonaty był dwukrotnie, z Franciszką z Kuczyńskich i z Joanną z Dobrowolskich. Z dzieci z pierwszego małżeństwa Witold i Juliusz Jan, profesor Politechniki Lwowskiej, z drugiej Ludwik, profesor Uniwersytetu Poznańskiego. Zmarł Stanisław B. 8 III 1895 w Stanisławowie.

Dokumenty rodzinne.

Adam M. Skałkowski