INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Stanisław Kontecki  

 
 
1784-05-08 - 1865-01-21
Biogram został opublikowany w latach 1967-1968 w XIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kontecki Stanisław (1784–1865), urzędnik wojskowy. Ur. 8 V w Zarzeczu w woj. sandomierskim, był synem Dominika. Bliższych danych co do przebiegu życia do r. 1809 brak. W t. r. 6 VII wstąpił do wojska jako kapitan kwatermistrz 2. p. piechoty galicyjsko-francuskiej (następnie 14 p. piechoty). Od 1 XI 1810 r. objął funkcje płatnika i szefa biura korespondencji Dyrekcji Generalnej Popisów Wojsk Księstwa Warszawskiego. Następnie przeszedł na stanowisko podinspektora popisów do Zamościa, uczestniczył w kampanii 1812 r. W r. 1813 brał udział w obronie Zamościa. Powołany do Rady Obrony twierdzy w okresie rozejmu między 12 VI–10 VIII, był komisarzem do odbioru żywności i opału od Rosjan jako stały łącznik między sztabem wojsk oblężniczych i oblężonych. Dn. 13 VI zorganizował w twierdzy wytwórnię naczyń glinianych dla wojskowego lazaretu, 30 VI garbarnię wykorzystującą dębinę dostarczaną na opał. Dn. 3 IX polecił mu komendant twierdzy gen. Maurycy Hauke zorganizowanie i prowadzenie mennicy dla wybijania monet srebrnych. Tę działalność zamknął po kapitulacji protokularnym zniszczeniem urządzeń menniczych. Posiadając zaufanie Haukego, był też głównym pełnomocnikiem do rokowań o kapitulację; zadanie to wykonał z godnością. Za udział w obronie Zamościa K. otrzymał Virtuti Militari. W lutym 1815 r. wrócił do służby już w wojsku Królestwa jako audytor dywizji ułanów, co odpowiadało randze majora lub podpułkownika. W styczniu 1825 r. został dymisjonowany z powodu wykrycia nadużyć w kasie dywizyjnej. Do służby wrócił w maju 1826 r. na analogiczne stanowisko w sztabie korpusu artylerii i inżynierów. Uzyskał odznakę nieskazitelnej służby oficerskiej za lat 20 (a więc w 1829). W powstaniu listopadowym wziął aktywny udział jako członek Komisji Potrzeb Wojska (od 25 I 1831), a następnie został skierowany do nadzoru nad formowaniem pociągu żywności i odbioru koni i taboru (1 II 1831). Po powstaniu opuścił wojsko w randze pułkownika. W r. 1843 przyznano mu szlachectwo. Zmarł 21 I 1865 r. jako osiemdziesięcioletni starzec na wsi w pow. bialskim gub. lubelskiej. Pozostawił żonę z Michelisów i syna.

 

Uruski; – Gembarzewski, Wojsko Pol., 1807–14; Gumowski M., Monety z oblężenia Zamościa, Teka Zamojska, 1938 s. 29–35; – Spadek piśmienniczy po gen. M. hr. Haukem, Wyd. A. Rembowski, W. 1905; – „Czas” 1865 nr 34; „Kur. Warsz.” 1865 nr 30; – Kartoteka oficerów polskich 1807–31 Z. Zacharewicza (Kraków).

Stanisław Herbst

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.